Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PO 19/20 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for lack of standing due to failure to comply with mandatory lawyer representation rules.

Numero d'incarto II PO 19/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the plaintiff's appeal against a prior dismissal of a cassation complaint. The plaintiff personally submitted the appeal, arguing that expert witnesses should have been from allergy specialization instead of toxicology. The court ruled the appeal inadmissible because the Civil Procedure Code mandates lawyer representation for all proceedings before the Supreme Court, and personal submissions by non-lawyers are non-curable formal defects.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 871 k.p.c.; Art. 3941 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.; Art. 130 § 5 k.p.c.: Mandatory lawyer representation for Supreme Court proceedings renders personal appeals by parties inadmissible as non-curable formal defects.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory lawyer representation Supreme Court procedure inadmissible appeal formal defect cassation complaint dismissal allegazioni fattuali non credibili perizia psichiatrica insufficiente perizia medica

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 871 k.p.c.
Zażalenie jest niedopuszczalne i z tego powodu zostało odrzucone.Po pierwsze, zgodnie z art. 871 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych (§ 1 zdanie pierwsze).
Art. 3941 k.p.c.
obejmuje – co do zasady – wszelkie postępowania, które należą do właściwości Sądu Najwyższego, dotyczy także zażalenia wnoszonego do Sądu Najwyższego (art. 3941 k.p.c.).
Art. 3986 § 2 k.p.c.
Art. 130 § 1 k.p.c.
Niezastosowanie się do wymogu przymusu adwokacko-radcowskiego i wniesienie zażalenia objętego przymusem osobiście przez samą stronę jest brakiem formalnym nieusuwalnym, którego nie można sanować w trybie art. 130 § 1 k.p.c. (por.
Art. 130 § 5 k.p.c.
Niezastosowanie się do wymogu przymusu adwokacko-radcowskiego i wniesienie zażalenia objętego przymusem osobiście przez samą stronę jest brakiem formalnym nieusuwalnym, którego nie można sanować w trybie art. 130 § 1 k.p.c.
art. 871 k.p.c
Zażalenie jest niedopuszczalne i z tego powodu zostało odrzucone.Po pierwsze, zgodnie z art. 871 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych (§ 1 zdanie pierwsze).
art. 3986 § 2 k.p.c
art. 3941 k.p.c
obejmuje – co do zasady – wszelkie postępowania, które należą do właściwości Sądu Najwyższego, dotyczy także zażalenia wnoszonego do Sądu Najwyższego (art. 3941 k.p.c.).
art. 130 § 1 k.p.c
Niezastosowanie się do wymogu przymusu adwokacko-radcowskiego i wniesienie zażalenia objętego przymusem osobiście przez samą stronę jest brakiem formalnym nieusuwalnym, którego nie można sanować w trybie art. 130 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I CZ 23/96
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 14 stycznia 1997 r., I CZ 23/96, OSNC 1997, nr 6-7, poz.
V CZ 70/13
Supreme Court dismisses appeal filed personally by party due to mandatory lawyer representation requirement.
V CZ 16/18
Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to failure to comply with mandatory attorney representation rules.
III UO 2/06
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 9 czerwca 2006 r., III UO 2/06, LEX nr 1101299; z dnia 5 grudnia 2007 r., II UZ 36/07, LEX nr 161858; z dnia 7 października 2009 r., III UZ 3/09, LEX nr 560877; z dnia 20 stycznia 2010 r., II PZ 29/09, LEX nr 577837 i z dnia 21 września 2010 r., III PO 4/10, LEX nr 667492).
II UZ 36/07
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 9 czerwca 2006 r., III UO 2/06, LEX nr 1101299; z dnia 5 grudnia 2007 r., II UZ 36/07, LEX nr 161858; z dnia 7 października 2009 r., III UZ 3/09, LEX nr 560877; z dnia 20 stycznia 2010 r., II PZ 29/09, LEX nr 577837 i z dnia 21 września 2010 r., III PO 4/10, LEX nr 667492).
III UZ 3/09
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 9 czerwca 2006 r., III UO 2/06, LEX nr 1101299; z dnia 5 grudnia 2007 r., II UZ 36/07, LEX nr 161858; z dnia 7 października 2009 r., III UZ 3/09, LEX nr 560877; z dnia 20 stycznia 2010 r., II PZ 29/09, LEX nr 577837 i z dnia 21 września 2010 r., III PO 4/10, LEX nr 667492).
II PZ 29/09
Supreme Court dismisses appeal against its own ruling as civil procedure law allows no appeals from Supreme Court decisions.
III PO 4/10
Appeal against court costs ruling in cassation rejection is inadmissible under civil procedure law.
II UZ 39/04
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 28 września 2004 r., II UZ 39/04, LEX nr 1619580, z dnia 15 listopada 2004 r., II UO 3/04, LEX nr 1619579), ani na postanowienie Sądu Najwyższego o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.
II UO 3/04
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 28 września 2004 r., II UZ 39/04, LEX nr 1619580, z dnia 15 listopada 2004 r., II UO 3/04, LEX nr 1619579), ani na postanowienie Sądu Najwyższego o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PO 19/20 POSTANOWIENIE Dnia 15 lipca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jolanta Frańczak (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Bohdan Bieniek‎SSN Krzysztof Rączka w sprawie z powództwa B. K. ‎przeciwko Przedszkolu nr (…) w P. ‎o ustalenie wypadku przy pracy,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 15 lipca 2020 r.,‎zażalenia powódki na postanowienia Sądu Najwyższego - Pracy i Ubezpieczeń Społecznych‎z dnia 7 maja 2019 r., sygn. akt II PK 128/18, odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w P. wyrokiem z dnia 9 czerwca 2017 r. oddalił apelację powódki B. K. od wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 2 lipca 2015 r. w sprawie przeciwko Przedszkolu nr (…) w P. o ustalenie wypadku przy pracy. Pełnomocnik z urzędu powódki zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego skargą kasacyjną, a Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 7 maja 2019 r., II PK 128/18, odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Na postanowienie Sądu Najwyższego odmawiające przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania powódka wniosła osobiście sporządzone zażalenie, ponawiając przedstawione w skardze kasacyjnej zarzuty dotyczące zasadności powołania przez Sądy obu instancji orzekające w sprawie biegłych z zakresu chemii, toksykologii i pulmonologii zamiast biegłych z zakresu alergologii, jak też kwestionujące rzetelność wydanych w tej sprawie opinii biegłych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest niedopuszczalne i z tego powodu zostało odrzucone.Po pierwsze, zgodnie z art. 871 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych (§ 1 zdanie pierwsze). Zasada ta nie ma zastosowania wyłącznie w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego oraz gdy stroną, jej organem, przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej (§ 2).Wszystkie zatem czynności procesowe przed Sądem Najwyższym muszą być podejmowane przez adwokata lub radcę prawnego; czynności samej strony lub pełnomocnika niebędącego adwokatem lub radcą prawnym – jeżeli nadano im formę pisma – podlegają rygorowi przewidzianemu w art. 130 § 5, tj. podlegają zwrotowi bez wzywania o usunięcie braków, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Inny rygor przewidują przepisy normujące dopuszczalność środków odwoławczych i środków zaskarżenia objętych przymusem (zażalenie do Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, skarga o wznowienie postępowania); w takich wypadkach środek zaskarżenia podlega odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.Przymus adwokacki ustanowiony w art. 871 k.p.c. obejmuje – co do zasady – wszelkie postępowania, które należą do właściwości Sądu Najwyższego, dotyczy także zażalenia wnoszonego do Sądu Najwyższego (art. 3941 k.p.c.).

Niezastosowanie się do wymogu przymusu adwokacko-radcowskiego i wniesienie zażalenia objętego przymusem osobiście przez samą stronę jest brakiem formalnym nieusuwalnym, którego nie można sanować w trybie art. 130 § 1 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 14 stycznia 1997 r., I CZ 23/96, OSNC 1997, nr 6-7, poz. 77; z dnia 12 grudnia 2013 r., V CZ 70/13, LEX nr 1408689; z dnia 28 marca 2018 r., V CZ 16/18, LEX nr 2495976). Zażalenie wniesione osobiście przez stronę podlega zatem odrzuceniu wobec braku zdolności postulacyjnej.Po drugie, wymaga wyraźnego podkreślenia, że przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują możliwości wniesienia jakiegokolwiek środka odwoławczego lub środka zaskarżenia od postanowienia Sądu Najwyższego odmawiającego przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 9 czerwca 2006 r., III UO 2/06, LEX nr 1101299; z dnia 5 grudnia 2007 r., II UZ 36/07, LEX nr 161858; z dnia 7 października 2009 r., III UZ 3/09, LEX nr 560877; z dnia 20 stycznia 2010 r., II PZ 29/09, LEX nr 577837 i z dnia 21 września 2010 r., III PO 4/10, LEX nr 667492).

Wobec powyższego zażalenie nie przysługuje ani na postanowienie Sądu Najwyższego o odrzuceniu skargi kasacyjnej – poprzednio kasacji (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 28 września 2004 r., II UZ 39/04, LEX nr 1619580, z dnia 15 listopada 2004 r., II UO 3/04, LEX nr 1619579), ani na postanowienie Sądu Najwyższego o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.