Cassation appeal dismissed; plaintiff failed to prove obvious violation of procedural law regarding missed appeal deadline.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a teacher against a labor court decision. The plaintiff argued she missed the appeal deadline due to severe mental health issues and being misled about the dismissal reason, claiming this constituted an obvious violation of procedural law. The court held that the assessment of whether the missed deadline was intentional or unintentional is a factual matter primarily for the lower court, and the plaintiff did not demonstrate an obvious legal error in the first instance judgment.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3984 § 1 k.p.c.; Art. 265 § 1 k.p.: The assessment of whether a party intentionally missed a procedural deadline is a factual matter; a cassation appeal is only obviously justified if the lower court's finding of intentional delay is clearly erroneous without requiring deep legal analysis.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II PK 96/08
POSTANOWIENIE
Dnia 30 września 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Andrzej Wróbel
w sprawie z powództwa J. S.
przeciwko Zespołowi Szkól Nr [...] w W.
o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw
Publicznych w dniu 30 września 2008 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych w W.
dnia 6 grudnia 2007 r.,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Uzasadnienie:
Powódka J. S. w skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu
Pracy z dnia 6 grudnia 2007 r. oddalającego apelację powódki od wyroku Sądu
Rejonowego we W. Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 18 lipca 2007 r.
oddalającego powództwo J. S. o uznanie wypowiedzenia umowy o pracę za
bezskuteczne i przywrócenia do pracy na poprzednich warunkach oraz zasądzenia
od pozwanego zespołu szkół nr [...] we W. wynagrodzenia za okres pozostawania
bez pracy, zarzuciła wyrokowi Sądu drugiej instancji naruszenie: 1) prawa
materialnego, tj. art. 20 ust. 3 Karty Nauczyciela poprzez niezastosowanie tego
przepisu i wypowiedzenie powódce umowy o pracę z naruszeniem tego przepisu i
art. 39k.p. poprzez jego niezastosowanie i wypowiedzenie powódce umowy o pracę
z naruszeniem tego przepisu, 2) przepisów postępowania, tj. art. 265 § 1 k.p. przez
błędne przyjęcie, że powódka w sposób zawiniony uchybiła terminowi do złożenia
odwołania od dokonania powyższego wypowiedzenia umowy o pracę.
Wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, ponieważ skarga
kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, albowiem błędnie przyjęto, że powódka w
sposób zawiniony uchybiła terminowi do złożenia odwołania od dokonanego
wypowiedzenia o pracę, podczas gdy powódka uchybiła temu terminowi bez swej
winy, z przyczyn nie leżących po jej stronie, a mianowicie z powodu bardzo złego
stanu jej zdrowia psychicznego, przewlekłej depresji uniemożliwiającej jej podjęcie
jakichkolwiek
działań
oraz
pozostawanie
przez
nią
w
usprawiedliwionym
przekonaniu, że nie przysługuje jej odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę,
spowodowane wprowadzeniem jej w błąd co do rzeczywistej przyczyny
wypowiedzenia umowy o pracę.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalił się pogląd, że gdy przesłanką
wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie skarżącego,
iż skarga jest oczywiście uzasadniona (art. 3984 § 1 w zw. z art. 3989 § 1 pkt 4
k.p.c.), powinien on w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący,
w czym wyraża się ta "oczywistość" i przedstawić argumenty wykazujące, że
rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona (por. postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, niepubl.; uchwała połączonych
izb Sądu Najwyższego: Izby Cywilnej oraz Izby Administracyjnej, Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 grudnia 2002 r. III CZP 72/02 OSNC 2003/78/92).
Pojęcie "oczywistości" mieści się w sferze obiektywnej i łączy się z
powinnością wykazania, że podniesione zarzuty naruszenia wskazanych przepisów
są zasadne prima facie, bez dokonywania głębszej analizy tekstu tych przepisów i
bez doszukiwania się ich znaczenia (postanowienie SN z 24kwietnia 2007 r., sygn.
akt I CSK 100/07, nie publ.). Innymi słowy, w celu spełnienia przesłanki
przewidzianej w art. 3984 § 1 pkt 3 w zw. z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. należy wykazać
"oczywistość skargi kasacyjnej" przez odwołanie się do argumentacji, która prima
facie wskazuje, że zaskarżone orzeczenie wydane zostało z oczywistym
naruszeniem prawa (postanowienie SN z 30 czerwca 2007 r., sygn akt II CSK
184/07, nie publ.).
Zgodnie z przepisem art. 265 k.p., jeżeli pracownik nie dokonał - bez swojej
winy - w terminie czynności, o których mowa, między innymi, w art. 264 § 2 k.p.,
sąd pracy na jego wniosek postanawia przywrócenie uchybionego terminu ( § 1),
przy czym wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu pracy w ciągu
siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, a we wniosku tym
należy uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu ( § 2).
Z przytoczonego przepisu nie wynika, że okoliczności usprawiedliwiające
przekroczenie terminu i uzasadniające jego przywrócenie muszą być szczególne
albo wyjątkowe. Mają to być okoliczności uzasadniające ocenę, że przekroczenie
terminu nastąpiło bez winy pracownika, z przyczyn od niego niezależnych w tym
znaczeniu, że uchybienie terminu nie było skutkiem braku z jego strony należytej
staranności. Ocena co do braku zawinienia powinna być dokonywana z
uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od
strony należycie dbającej o swoje interesy, a także wszystkich okoliczności sprawy i
indywidualnych cech pracownika (por. wyrok Sądu Najwyższego z 13 maja 1994 r.,
I PRN 21/94, OSNAPiUS z 1994 r. nr 5, poz. 85).
Oznacza to, że ocena, czy skarżąca w sposób zawiniony lub niezawiniony
uchybiła terminowi do wniesienia odwołania w trybie art. 265 § 1 k.p. należy do
sfery faktów, które tylko wyjątkowo mogą być kwestionowane w postępowaniu ze
skargi kasacyjnej. Prowadzi to do wniosku, że w sytuacji, gdy ustalenia faktyczne
Sądu wskazujące na zawinione przez skarżącą uchybienie terminowi do wniesienia
odwołania
od
wypowiedzenia
umowy
o
pracę
nie
zostały
przez
nią
zakwestionowane w skardze kasacyjnej w ramach zarzutu naruszenia przepisów
postępowania innych niż art. 265 k.p., nie można przyjąć, że skarga kasacyjna jest
oczywiście uzasadniona.
Biorąc powyższe pod rozwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
/km/