Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PK 88/05 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses labor dispute appeal due to failure to state legal grounds for cassation.

Numero d'incarto II PK 88/05
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the defendant's cassation appeal against a lower court ruling that reinstated the plaintiff to his job. The lower court found the immediate termination unlawful because the employee was not currently on strike, despite the employer's claim of union protection. The Supreme Court dismissed the appeal because the cassation petition failed to cite specific legal grounds or provide reasoning for its review, rendering it procedurally inadmissible under the Code of Civil Procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 393 § 1 k.p.c.; art. 393 § 2 k.p.c.; Cassation must contain specific legal grounds and reasoning; failure to do so renders the appeal inadmissible and precludes its examination.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal procedural defect labor dispute reinstatement to work code of civil procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 393 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 393 3 § 1 k.p.c.
art. 393 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 393 3 § 1 k.p.c.
art. 393 § 7 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 393 3 § 1 k.p.c.
art. 32 ust. 1 k.p.c.
Okręgowego, powód był nadto pracownikiem szczególnie chronionym – art. 32
art. 52 § 1 pkt 1 kp.
rozwiązania z powodem umowy o pracę w trybie natychmiastowym (art. 52 § 1 pkt
art.393 § 1 k.p.c
obecnym stanie prawnym Sąd Najwyższy – stosownie do art.393 § 1 k.p.c.
art. 393 § 2 k.p.c
Zgodnie z art. 393 3 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie z dnia 6 listopada 1996 r., II UKN 12/96
postanowienie z dnia 6 listopada 1996 r., II UKN 12/96 –
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PK 88/05

POSTANOWIENIE

Dnia 27 kwietnia 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar

w sprawie z powództwa H. Z.

przeciwko W. S.A. Oddział […]

o przywrócenie do pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 27 kwietnia 2005 r.,

kasacji strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w W.

z dnia 21 grudnia 2004 r., sygn. akt VII Pa …/04,

odrzuca kasację.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2004 r., VII Pa …/04, Sąd Okręgowy-Sąd Pracy

i Ubezpieczeń Społecznych w W. zmienił, w wyniku uwzględnienia apelacji powoda

Henryka Zygmunta, wyrok Sądu Rejonowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych

i przywrócił go do pracy w pozwanej „W.” Spółce Akcyjnej

,

oddalając apelacje strony pozwanej w sprawie o przywrócenie do pracy, ustalając

na podstawie zebranego materiału dowodowego, że w sprawie nie było podstaw do

rozwiązania z powodem umowy o pracę w trybie natychmiastowym (art. 52 § 1 pkt

1 kp.), to zaś uzasadnia roszczenie o przywrócenie do pracy, bowiem – wbrew

odmiennym ustaleniom Sądu pierwszej instancji – powód w chwili rozwiązania z

nim umowy o pracę w trybie natychmiastowym, nie znajdował się w trakcie

wypowiedzenie dokonanego przez pracodawcę, nie było więc podstaw do

uwzględnienia powództwa tylko w zakresie odszkodowania. Według Sądu

Okręgowego, powód był nadto pracownikiem szczególnie chronionym – art. 32

ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych.

Powyższy wyrok zaskarżyła kasacją strona pozwana i zarzucając naruszenie

prawa materialnego – art. 32 ustawy o związkach zawodowych oraz art. 52 § 1 kp

oraz „naruszenie przepisów postępowania (...) – art. 316 § 196 i § 2 k.p.c.”, wniosła

o uchylenie zaskarżonych wyroków i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do

ponownego rozpoznania, ewentualnie „o oddalenie powództwa w całości (...)” z

zasądzeniem kosztów postępowania za wszystkie instancje.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Zgodnie z art. 393 3 § 1 k.p.c. kasacja powinna zawierać, poza oznaczeniem

orzeczenia, od którego jest wniesiona, także przytoczenie podstaw kasacyjnych i

ich uzasadnienie, przedstawienie okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie, a

nadto wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu

żądanego uchylenia lub zmiany. Wszystkie wymienione elementy kasacji mają

charakter bezwzględny (konstrukcyjny), co oznacza, że nie podlegają one

uzupełnieniu, a brak któregokolwiek z nich czyni kasację niedopuszczalną.

W orzecznictwie kasacyjnym Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że

brak bliższego określenia podstawy kasacyjnej oraz jej uzasadnienia stanowi wadę,

która uniemożliwia traktowanie pisma jako skargi kasacyjnej i wyklucza jej

uzupełnienie (por. np. postanowienie z dnia 6 listopada 1996 r., II UKN 12/96 –

OSNAPiUS 1997/10/173). W ten sam sposób należy traktować brak polegający na

nieprzedstawieniu w kasacji okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie. W

obecnym stanie prawnym Sąd Najwyższy – stosownie do art.393 § 1 k.p.c. - może

odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania jeżeli w sprawie nie występuje istotne

zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących

poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżność w orzecznictwie sądów, bądź

gdy kasacja jest oczywiście bezzasadna, chyba że zaskarżone orzeczenie

oczywiście narusza prawo albo gdy zachodzi nieważność postępowania (art. 393 §

2 k.p.c.). Przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji jest jej

istotnym elementem, którego brak nie pozwala na ocenę czy w sprawie występują

przesłanki ustawowe dla poddania kasacji rozpoznaniu (por. postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00 – OSNC 2001/3/51 oraz z

dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01 – OSNC 2002/2/22).

W tym stanie rzeczy gdy kasacja jest w niniejszej sprawie dotknięta

nieusuwalną wadą, należało orzec jak w postanowieniu po myśli art. 393 7 § 2 k.p.c.