Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PK 39/05 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for failure to state grounds for review under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto II PK 39/05
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the appellant's cassation appeal against a labor court decision regarding the invalidity of a termination. The appellant argued for a clear violation of law but failed to explicitly state specific circumstances justifying the review of the case. The court ruled that the appeal did not meet the statutory requirement to identify grounds for consideration under Article 393 of the Civil Procedure Code, rendering it inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 393 § 1 k.p.c.; Art. 393 § 5 k.p.c.; Art. 393 § 7 k.p.c.: A cassation appeal must explicitly state circumstances justifying its review; failure to do so renders the appeal inadmissible and subject to rejection without opportunity for supplementation.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal inadmissible appeal grounds for review Civil Procedure Code labor dispute clear violation of law rejection of appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 393 § 1 k.p.c.
art. 393 § 1 k.p.c. określa rygory, którym obecnie powinna odpowiadać kasacja jako
Art. 393 § 5 k.p.c.
art. 393 § 1 k.p.c. określa rygory, którym obecnie powinna odpowiadać kasacja jako
Art. 393 § 7 k.p.c.
art. 393 § 1 k.p.c. określa rygory, którym obecnie powinna odpowiadać kasacja jako
art. 30 § 4 k.p
8 i art. 30 § 4 k.p., naruszeniu przepisów postępowania
art. 393 § 1 k.p.c
art. 393 § 1 k.p.c. określa rygory, którym obecnie powinna odpowiadać kasacja jako
art. 393 k.p.c
sposób nawiązujący do treści art. 393 k.p.c., w którym określone zostały przesłanki
art. 3933 § 1 k.p.c
kasacja, określone w przepisie art. 3933 § 1 k.p.c.
art. 130 k.p.c
w trybie art. 130 k.p.c. Ich brak stanowi zatem istotną wadę, która mogłaby zostać
art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c
Powyższe nie spełnia wymagań art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 3937 § 2 k.p.c
art. 3937 § 2 k.p.c. w związku z art. 3935 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PK 39/05

POSTANOWIENIE

Dnia 24 maja 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Herbert Szurgacz

w sprawie z powództwa G. P.

przeciwko Zakładowi Koksowniczemu Z. Sp. z o.o. w Z.

o uznanie wypowiedzenia umowy o pracę za bezskuteczne i uchylenie kary

nagany,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 24 maja 2005 r.,

kasacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w O.

z dnia 23 września 2004 r., sygn. akt V Pa …/04,

odrzuca kasację.

Uzasadnienie

Powód G. P.wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego Wydział V Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w O. z dnia 23 września 2004 r. Kasacja została oparta

na zarzucie naruszenia art. 8 i art. 30 § 4 k.p., naruszeniu przepisów postępowania

art. 227 i 232 k.p.c. oraz zarzucie oczywistego naruszenia prawa przez zaskarżony

wyrok. Kasacja zawiera wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku względnie jego

zmianę i przywrócenie powoda do pracy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Ustawą z dnia 24 maja 2000 r. o zmianie ustawy - kodeks postępowania

cywilnego, ustawy o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów, ustawy o kosztach

sądowych w sprawach cywilnych oraz ustawy o komornikach sądowych i egzekucji

(Dz. U. Nr 48, poz.554) zreformowano instytucję kasacji. Znowelizowany przepis

art. 393 § 1 k.p.c. określa rygory, którym obecnie powinna odpowiadać kasacja jako

szczególny środek odwoławczy. Oprócz dotychczasowych wymagań w postaci

wskazania podstaw kasacji i ich uzasadnienia konieczne jest przedstawienie

okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji, przy czym należy to uczynić w

sposób nawiązujący do treści art. 393 k.p.c., w którym określone zostały przesłanki

odmowy przyjęcia kasacji do rozpoznania. Warunki, jakim powinna odpowiadać

kasacja, określone w przepisie art. 3933 § 1 k.p.c. odmiennie niż wymagania

przewidziane dla niej jako pisma procesowego, o którym mowa w art. 393 3 § 2

k.p.c. - nie są traktowane jako formalne i podlegające ewentualnemu uzupełnieniu

w trybie art. 130 k.p.c. Ich brak stanowi zatem istotną wadę, która mogłaby zostać

usunięta jedynie w terminie przewidzianym do wniesienia kasacji (art. 393 4 § 1

k.p.c.), który w przedmiotowej sprawie już upłynął. Kasacja nie respektująca

powyższych wymagań należy do kategorii kasacji niedopuszczalnych w rozumieniu

art. 3935 k,p.c. W postanowieniu z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00, OSN

2001, z. 3, poz. 51 Sąd Najwyższy wyjaśnił, że brak polegający na

nieprzedstawieniu okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji powoduje

odrzucenie kasacji bez wzywania o jego uzupełnienie.

Dokonując

oceny,

czy

w

kasacji

powód

przedstawił

okoliczności

uzasadniające jej rozpoznanie należy wskazać, że w tym zakresie istnieje już

bogate orzecznictwo Sądu Najwyższego (por. postanowienie z dnia 22 marca 2001

r. V CZ 131/01, OSNC 2001/10/156; postanowienie z dnia 12 grudnia 2000 r. V

CKN 1780/00, OSNC 2001/3/52; postanowienie z dnia 11 maja 2001 r. III CZ 28/01,

OSNC 2002 r./2/22; postanowienie z dnia 17 października 2001 r. III CZ 98/01,

OSNC 2002 r./5/71; postanowienie z dnia 5 czerwca 2001 r. IV CZ 45/01, OSNC

2001 r./10/157; postanowienie z dnia 10 maja 2001 r., CZ 35101, OSNC 2002

r./1/11). W pewnym uogólnieniu można przyjąć, że przedstawienie okoliczności

uzasadniających rozpoznanie kasacji (spełnienie wymagania z art. 393 3 § 1 pkt 3

k.p.c.) powinno być wyraźne, przede wszystkim w tym znaczeniu, że nie może być

ono wyinterpretowane z przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, lecz

powinno przybrać formę wyodrębnionego wywodu prawnego, w którym skarżący

wskaże,

jakie

konkretnie

występujące

w

sprawie

okoliczności

pozwalają

zakwalifikować kasację do rozpoznania, i jednocześnie uzasadni, dlaczego

odpowiadają

one

ustawowemu

katalogowi

przesłanek

usprawiedliwiających

przyjęcie kasacji (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 października

2001 r., III CZ 98/01, OSNC 2002, nr 5 poz. 71, z dnia 10 maja 2001 r., II CZ

35101, OSNC 2002, nr 1 poz. 11). Skarżący powinien wypełnić formułę art. 393

k.p.c. odpowiednią treścią, przytaczając szczegółową argumentację prawną,

wykazującą, że w przyjętych ustaleniach faktycznych, stanowiących podstawę

zaskarżonego orzeczenia, zachodzi przynajmniej jedna z wymienionych w art. 393

k.p.c. przesłanek.

W

przypadku

kasacji

powoda,

kasacja

nie

wskazuje

okoliczności

uzasadniających jej rozpoznanie w znaczeniu wyżej przedstawionym. Uzasadnienie

kasacji stanowi polemikę z ustaleniami Sądów pierwszej i drugiej instancji oraz ich

oceną prawną.

Powyższe nie spełnia wymagań art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. przytoczenia

okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji. Przedstawienie okoliczności,

które uzasadniałyby rozpoznanie kasacji ze względu na występujące w sprawie

istotne zagadnienie prawne, polega na przedstawieniu tego zagadnienia przez jego

sformułowanie z przytoczeniem argumentów prawnych, które prowadzą do

rozbieżnych ocen prawnych albo uzasadnienia, że istnieje potrzeba wykładni

przepisów

prawnych

budzących

poważne

wątpliwości

lub

wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie.

Sąd Najwyższy w uchwale połączonych Izb: Izby Administracyjnej, Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych oraz Izby Cywilnej z dnia 17 grudnia 2002 r. (III CZP

72/02) stwierdził, że przewidziane art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. wymaganie jest

spełnione także wtedy, gdy skarżący przedstawi jako okoliczność uzasadniającą

rozpoznanie kasacji, że zaskarżone orzeczenie oczywiście narusza prawo lub

zachodzi nieważność postępowania. W kasacji nie został zawarty i rozwinięty

zarzut oczywistego naruszenia prawa jako okoliczność uzasadniająca jej

rozpoznanie poza wskazaniem, że w postępowaniu apelacyjnym nie rozważono

wszystkich okoliczności faktycznych sprawy. Należy stwierdzić, że w sprawie nie

zachodzi oczywiste naruszenie prawa, tj. takie, które jest zauważalne dla każdego

prawnika bez wgłębiania się w tekst przepisów i bez potrzeby głębszej analizy

prawniczej (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2002 r., I

PKN 341/01 niepubl., z dnia 12 grudnia 2002 r., II UK 163/02, OSNP-wkł

2003/18/13). Okoliczność, że zaskarżony wyrok nie odpowiada oczekiwaniom

skarżącego nie może być uznane za równoznaczne z tym, że wyrok ten

„oczywiście narusza prawo" w rozumieniu art. 393 k.p.c.

Kasacja tym samym jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie

art. 3937 § 2 k.p.c. w związku z art. 3935 k.p.c.