Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issue and obvious merit under Polish Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the employer against a labor court judgment regarding mutual set-offs. The employer argued that the lower court incorrectly interpreted a loan agreement to allow set-offs only for due claims, violating freedom of contract and specific civil code provisions. The court rejected the appeal because the legal issue raised did not exist in the case, as the lower court correctly limited set-offs to due claims, and the employer failed to cite Article 65 of the Civil Code to prove the appeal was obviously meritorious.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; The Supreme Court will not admit a cassation appeal if the alleged legal issue does not exist in the case or if the appeal is not obviously meritorious based on the grounds cited.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II PK 36/18 POSTANOWIENIE Dnia 21 lutego 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Romualda Spyt w sprawie z powództwa M. A. D.przeciwko P. w W.o zapłatę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 21 lutego 2019 r.,skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 19 września 2017 r., sygn. akt III APa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Powód M. A. D. wniósł przeciwko P. w W. o zapłatę kwoty 90.633,42 zł wraz z ustawowymi odsetkami od 1 lipca 2014 r. do dnia zapłaty. Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z 14 marca 2016 r., sygn. akt XXI P […], zasądził od pozwanego tytułem odprawy kwotę 58.128 zł wraz z ustawowymi odsetkami od 1 lipca 2014 r. do dnia zapłaty (pkt 1), w pozostałym zakresie oddalił powództwo (pkt 2), rozstrzygając o kosztach procesu (pkt 3), nadając wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 9.416,96 zł (pkt 4). Pozwany zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego w części, to jest w zakresie punktów 1, 3 oraz 4.Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z 19 września 2017 r., sygn. akt III APa […], zmienił wyrok Sądu Okręgowego w W. w zakresie pkt. 1 w ten sposób, że zasądził od pozwanego na rzecz powoda tytułem odprawy kwotę 25.640,58 zł z ustawowymi odsetkami należnymi od 1 kwietnia 2016 r. do dnia zapłaty, wyliczonymi w sposób określony w wyroku (pkt I), oddalił apelację w pozostałej części (pkt II), znosząc pomiędzy stronami koszty procesu (pkt IV).Pozwany zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego w […] w części, to jest w zakresie pkt.
II - oddalenia apelacji oraz pkt. III (mylnie oznaczonego w zaskarżonym wyroku jako pkt IV) dotyczącym zniesienia pomiędzy stronami kosztów procesu. Zarzucono naruszenia prawa materialnego, a mianowicie: (-) § 3 i 4 umowy nr […] z dnia 29 kwietnia 2014 r. oraz umowy nr […] z dnia 29 kwietnia 2014 r. przez ich błędną wykładnię, która doprowadziła do przyjęcia, że pozwany mógł potrącić jedynie wymagalne należności powoda względem pozwanego; (-) art. 3531 k.c. w związku z art. 300 k.p. przez ich niewłaściwe zastosowanie w stanie sprawy, polegające na przyjęciu, że strony umowy pożyczki nie mogą ułożyć stosunku prawnego pomiędzy sobą w sposób polegający na możliwości potrącania wzajemnie kwot (w tym także niewymagalnych); (-) art. 498 k.c. w związku z art. 300 k.p. przez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że w przypadku dokonywania umownego potrącenia muszą zostać spełnione przesłanki potrąceń ustawowych uregulowane w art. 498 k.c.Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego oraz z uwagi na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej.
Uzasadniając wniosek, wskazał, że istotne zagadnienie prawne sprowadza się do kwestii możliwości dokonania potrąceń umownych pomiędzy pracodawcą a pracownikiem, a w szerszym kontekście - potrącenia umowne w stosunkach pracowniczych w świetle zasady swobody umów, w tym także umowne potrącanie wierzytelności jeszcze niewymagalnych. Uzasadniając z kolei twierdzenie o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, podniósł, że Sąd drugiej instancji w sposób ewidentny dokonał błędnej wykładni przepisu umowy (niezgodnej z jej literalną wykładnią, a także innymi zasadami wykładni prawa) pożyczki z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa także co do kwoty 25.640,58 zł wraz ze wskazanymi w zaskarżonym wyroku odsetkami, a także o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarżący wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnił występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego oraz oczywistą zasadnością skargi kasacyjnej.Jeżeli chodzi o przesłankę przedsądu określoną w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., to należy podkreślić, że zagadnienie prawne powinno występować w sprawie, co oznacza, że jego rozstrzygnięcie będzie miało znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNP 2006 nr 25-26, poz. 243, oraz z 19 września 2013 r., I PK 98/13, LEX nr 1555051).Sformułowane we wniosku zagadnienie nie występuje w niniejszej sprawie.
Sąd drugiej instancji dokonał wykładni umownych postanowień stron i uznał, że przewidziana w umowie pożyczki z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych możliwość potrąceń dotyczy wymagalnych wierzytelności. Nie ma zatem potrzeby rozstrzygania kwestii dopuszczalności w umowach pomiędzy pracodawcą a pracownikiem potrącania wierzytelności jeszcze niewymagalnych przez pryzmat art. 3531 k.c. w związku z art. 300 k.p.Jeżeli chodzi o oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), to miałaby ona polegać na oczywiście błędnej wykładni postanowień umowy pożyczki z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.
Jednakże w ramach podstaw kasacyjnych skarżący nie sformułował zarzutu naruszenia art. 65 k.c. - przepisu określającego zasady wykładni oświadczeń woli umawiających się stron. W związku z tym, argumentacja powołująca się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej nie ma pokrycia w adekwatnych do niej podstawach kasacyjnych. Sąd Najwyższy, po myśli art. 39813 § 1 k.p.c., jest związany nie tylko granicami zaskarżenia, ale również granicami jej podstaw. Oznacza to, że Sąd Najwyższy nie może zaskarżonego wyroku poddać kontroli z punktu widzenia naruszeń innych przepisów niż wskazane w podstawach kasacyjnych, co prowadzi do wniosku, że wniesiona skarga kasacyjna nie jest oczywiście uzasadniona.Z tych powodów, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.