Supreme Court dismisses appeal due to failure to state grounds for cassation under procedural law.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the appellant's cassation appeal against a labor court decision denying reinstatement. The appellant argued a violation of substantive law regarding statutory deadlines but failed to provide specific circumstances justifying the review of the case. The court ruled that the appeal lacked the mandatory elements required by procedural law, rendering it inadmissible.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 393 § 1 k.p.c.; Art. 393 § 2 k.p.c.; Art. 3933 § 1 k.p.c.; Art. 3937 § 2 k.p.c. - A cassation appeal is inadmissible if it fails to state the grounds for review and the circumstances justifying its consideration, as these elements are mandatory and cannot be supplemented.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II PK 346/04
POSTANOWIENIE
Dnia 13 grudnia 2004 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jerzy Kuźniar
w sprawie z powództwa R. S.
przeciwko Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w O.
o przywrócenie do pracy,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 13 grudnia 2004 r.,
kasacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w O.
z dnia 25 maja 2004 r.,
odrzuca kasację.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25 maja 2004 r., Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w O. zmienił, w uwzględnieniu apelacji pozwanego – Wojewódzkiego
Ośrodka Ruchu Drogowego w O. – wyrok Sądu Rejonowego w O. w punkcie 1 i
oddalił powództwo R. S. o przywrócenie do pracy, odstąpił od obciążenia powoda
kosztami postępowania, oddalając jego apelację.
Powyższy wyrok zaskarżył kasacją powód i zarzucając naruszenie
przepisów prawa materialnego – art. 52 § 2 k.p. przez błędną wykładnię oraz
naruszenie przepisów postępowania co miało istotny wpływ na wynik sprawy – art.
233 §1 k.p.c., wniósł o jego zmianę, a także zmianę wyroku Sądu pierwszej
instancji i przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach. Uzasadniając
podstawy kasacji, powód stwierdził, że „zasadniczym problemem wymagającym
wyjaśnienia i rozstrzygnięcia jest kwestia, czy pracodawca (...) naruszył ustawowy
termin wynikający z art. 52 §2 k.p. czy też nie”.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
W obecnym stanie prawnym Sąd Najwyższy – stosownie do art. 393 § 1
k.p.c. – może odmówić
przyjęcia kasacji do rozpoznania jeżeli w sprawie nie
występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów
prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżność w
orzecznictwie sądów, bądź gdy kasacja jest oczywiście bezzasadna, chyba że
zaskarżone orzeczenie oczywiście narusza prawo albo gdy zachodzi nieważność
postępowania (art. 393 § 2 k.p.c.).
Zgodnie z art. 3933 § 1 k.p.c. kasacja powinna zawierać, poza oznaczeniem
orzeczenia, od którego jest wniesiona, także przytoczenie podstaw kasacyjnych i
ich uzasadnienie, przedstawienie okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie, a
nadto wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu
żądanego uchylenia lub zmiany. Wszystkie wymienione elementy kasacji mają
charakter bezwzględny (konstrukcyjny), co oznacza, że nie podlegają one
uzupełnieniu, a brak któregokolwiek z nich czyni kasację niedopuszczalną. W
orzecznictwie kasacyjnym Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że brak
bliższego określenia podstawy kasacyjnej oraz jej uzasadnienia stanowi wadę,
która uniemożliwia traktowanie pisma jako skargi kasacyjnej i wyklucza jej
uzupełnienie (por. np. postanowienie z dnia 6 listopada 1996 r., II UKN 12/96 –
OSNAPiUS 1997 nr 10 poz. 173). W ten sam sposób należy traktować
nieprzedstawienie w kasacji okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie co jest
jej istotnym elementem, którego brak nie pozwala na ocenę czy w sprawie
występują
przesłanki
ustawowe
dla
poddania
kasacji
rozpoznaniu
(por.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00 –
OSNC 2001 nr 3 poz. 51 oraz z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01 – OSNC 2002 nr
2 poz. 22). W badanej sprawie nie zostały przedstawione okoliczności, o jakich
mowa w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. Nie ulega bowiem wątpliwości, że powód nie
przytoczył
okoliczności uzasadniających przyjęcie kasacji do rozpoznania,
powtarzając
w
formie
pytań
przepisy
zawarte
w
podstawie
kasacyjnej.
Tymczasem, jak trafnie przyjęto w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 12
grudnia 2000 r. V CKN 1780/00 (OSNC 2001 nr 3 poz. 52), odwołanie się przez
skarżącego
do
uzasadnienia
podstaw
kasacyjnych,
bez
przedstawienia
okoliczności wskazanych w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c., nie stanowi spełnienia
obowiązku określonego w art. 393 k.p.c.
W
tym
stanie
rzeczy,
gdy
kasacja
nieprzedstawiając
okoliczności
uzasadniających jej rozpoznanie, dotknięta jest nieusuwalną wadą, należało orzec
jak w postanowieniu po myśli art. 3937 § 2 k.p.c.