Cassation appeal dismissed for failing to cite legal grounds and lack of substantive legal argumentation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal because it failed to meet the structural requirements of Article 3984 of the Code of Civil Procedure. The appellant alleged procedural violations regarding the termination of proceedings due to the debtor's bankruptcy, but did not link these claims to the specific legal basis for the lower court's decision. Consequently, the court rejected the appeal as it lacked the necessary legal reasoning and identification of significant legal issues.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3984 § 1 pkt 2, 3 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: A cassation appeal must cite the legal grounds and provide substantive justification; failure to do so renders the appeal inadmissible without the possibility of correction.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II PK 335/05
POSTANOWIENIE
Dnia 27 kwietnia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Zbigniew Myszka
w sprawie z powództwa A. M.
przeciwko Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w C. w likwidacji
o wynagrodzenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 27 kwietnia 2006 r.,
skargi kasacyjnej powoda od postanowienia Sądu Apelacyjnego we W.
z dnia 12 maja 2005 r., sygn. akt III APz …/05,
odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej na postanowienie Sądu Apelacyjnego III Wydziału
Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we W. z dnia 12 maja 2005 r. skarżący zarzucił
naruszenie przepisów proceduralnych, w szczególności art. 169 § 1 i art. 171 k.p.c.,
co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Na tych podstawach skarżący wniósł o
uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Sądu Okręgowego we
W. VII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 24 stycznia 2005 r. o
umorzeniu postępowania w sprawie w sprawie z powództwa A. M. przeciwko
Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w C. w likwidacji o wynagrodzenie za pracę, a
ponadto
o
uchylenie
postanowienia
Sądu
Wojewódzkiego-Sądu
Pracy
i
Ubezpieczeń Społecznych we W. z dnia 9 października 1998 r. o przywróceniu
stronie pozwanej terminu do wniesienia apelacji od wyroku tego Sądu z dnia 19
maja 1997 r. oraz wyroku Sądu Apelacyjnego we W.z dnia 16 grudnia 1998 r.,
uchylającego wyrok Sądu Wojewódzkiego we W. z dnia 19 maja 1997 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga
kasacyjna
nie
spełnia
koniecznych
wymagań
konstrukcyjnych
wymienionych w art. 3984 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c., zgodnie z którymi powinna ona
zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie oraz wniosek o
przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Skarżący jako
zarzuty wniesionej skargi kasacyjnej wskazał naruszenie art. 169 § 1 i art. 171
k.p.c., które nie były podstawą wydania zaskarżonego postanowienia. Sąd
Okręgowy, umarzając postępowanie w sprawie, orzekał na podstawie art. 355
k.p.c. w związku z art. 397 § 1 i 2 k.p.c., argumentując, że pozwany, przeciwko
któremu powód dochodził swoich roszczeń, przestał istnieć w toku postępowania i
nie ma żadnego następcy prawnego, który przejąłby jego zobowiązania. Z dniem 5
kwietnia 1997 r. została bowiem ogłoszona upadłość pozwanej Spółdzielni, a w
dniu 5 lipca 2002 r. postępowanie upadłościowe zostało zakończone. W takich
okolicznościach sprawy Sąd Apelacyjny potwierdził stanowisko Sądu pierwszej
instancji, że dalsze postępowanie w sprawie oraz wydanie wyroku stało się
niedopuszczalne, a umorzenie postępowania konieczne.
Do takiej podstawy prawnej zaskarżonego postanowienia skarżący w ogóle się
nie odniósł, zarzucając naruszenie art. 169 § 1 i art. 171 k.p.c., których Sąd drugiej
nie powołał i nie stosował w zaskarżonym orzeczeniu. Co więcej, autor zażalenia w
końcowej jego części argumentował, że jego uwzględnienie ma istotne znaczenie
dla uzyskania zaległego wynagrodzenia za pracę, które zostało zasądzone w
obiektywnie przeprowadzonym procesie, tymczasem sprawa wynagrodzenia w
ogóle nie była przedmiotem oceny w zaskarżonym postanowieniu. Oznaczało to, że
w złożonej skardze kasacyjnej zabrakło koniecznych konstrukcyjnych wymagań
skargi kasacyjnej (art. 3984 § 1 pkt 1-3 k.p.c.), w szczególności skarżący w ogóle
nie wskazał na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego lub też
na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości,
sprowadzając
skargę
do
chaotycznego
opisu
przebiegu
wcześniejszego
postępowania w sprawie, tj. do opisu rozmaitych czynności procesowych
podejmowanych przez Sąd pierwszej instancji przed wydaniem postanowienia o
umorzeniu postępowania, a także do innych orzeczeń zapadłych przed wydaniem
zaskarżonego postanowienia. W konsekwencji Sąd Apelacyjny prawidłowo uznał,
że konstrukcyjne braki skargi kasacyjnej pozbawiły ją koniecznych wymagań tego
szczególnego środka zaskarżenia, co prowadziło do jej odrzucenia a limie, bez
możliwości i potrzeby wzywania do poprawienia tych nieusuwalnych braków (art.
3986 § 2 k.p.c.).
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.