Supreme Court dismisses labor law appeal for failure to state grounds for review under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against a labor court decision refusing reinstatement to work. The appellant merely cited vague doubts regarding the interpretation of specific articles without providing the required factual and legal circumstances justifying the court's review. The court ruled that such a failure to articulate specific grounds for review constitutes a formal defect under the Civil Procedure Code, necessitating the rejection of the appeal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3933 § 1 pkt. 3 k.p.c.; Art. 393 § 1 k.p.c.; Art. 3937 § 2 k.p.c. in conjunction with Art. 3935 k.p.c.: A cassation appeal must explicitly state the circumstances justifying its review; failure to do so renders the appeal inadmissible and results in its dismissal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II PK 297/04
POSTANOWIENIE
Dnia 22 marca 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Andrzej Wasilewski
w sprawie z powództwa M. M.
przeciwko "P." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w G.
o przywrócenie do pracy,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych
i Spraw Publicznych w dniu 22 marca 2005 r.,
kasacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w G.
z dnia 6 lipca 2004 r., sygn. akt VII Pa …/04,
odrzuca kasację.
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy-Pracy w G. wyrokiem z dnia 6 lipca 2004 r. (VII Pa …/04)
oddalił apelację powoda – M. M. od wyroku Sądu Rejonowego – Sądu Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych w G. z dnia 2 grudnia 2003 r. (VIII P …/03) oddalającego
jego powództwo przeciwko ‘P. Spółce z ograniczona odpowiedzialnością w G. o
przywrócenie do pracy.
W kasacji od powyższego wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Pracy w G.
z
dnia 6 lipca 2004 r. pełnomocnik powoda zarzucił naruszenie art. 38 w związku z art.
45 § 1 k.p., „gdyż pozwany winien był przeprowadzić konsultację zamiaru
wypowiedzenia ze związkiem zawodowym” oraz wniósł „o uchylenie zaskarżonego
wyroku oraz poprzedzającego ten wyrok wyroku Sądu Rejonowego (...) i przekazanie
sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji przy uwzględnieniu kosztów
zastępstwa adwokackiego w postępowaniu kasacyjnym”, nadmieniając przy tym, że:
„Okolicznościami uzasadniającymi wniesienie kasacji przez powoda w przedmiotowej
sprawie są wątpliwości co do rozumienia prawa materialnego, a w szczególności
interpretacji wykładni art. 38 i 45 § 1 k.p.”
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja powinna czynić zadość szczególnym wymaganiom formalnym
określonym w art. 3933 k.p.c., w tym – poza przytoczeniem podstaw kasacyjnych i ich
uzasadnienia
–
powinna
ona
zawierać
także
„przedstawienie
okoliczności
uzasadniających jej rozpoznanie” (art. 3933 § 1 pkt. 3 k.p.c.), które stanowią odrębny
element formalny kasacji jako pisma procesowego. Oznacza to w szczególności, że
w kasacji należy wykazać (sic!), iż w sprawie, której ona dotyczy, bądź „występuje
istotne zagadnienie prawne” (art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c. – a contrario), bądź „istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie” (art. 393 § 1 pkt. 2 k.p.c. – a contrario),
bądź też „zaskarżone orzeczenie oczywiście narusza prawo” albo „zachodzi
nieważność postępowania” (art. 393 § 2 k.p.c.). Wnoszący kasację nie może przy
tym ograniczyć się do powtórzenia w jej treści jednego lub kilku ustawowych
sformułowań, do którego lub których pragnie nawiązać, jako do „okoliczności
uzasadniającej rozpoznanie kasacji”, lecz obowiązany jest do profesjonalnego
prawniczego uzasadnienia wskazanej lub wskazanych „okoliczności uzasadniających
rozpoznanie kasacji” i to w kontekście okoliczności faktycznych i prawnych tej
sprawy, której kasacja ta dotyczy. Nie spełnienie tego wymagania kasacji stanowi
tzw. brak istotny kasacji, bowiem kasacja taka nie czyni zadość wymaganiu
formalnemu określonemu w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c., a to w konsekwencji skutkować
musi jej odrzuceniem. Tymczasem w kasacji w niniejszej sprawie ani w jej petitum,
ani też w jej uzasadnieniu w ogóle nie zostały przedstawione tak określone
okoliczności, które miałyby uzasadniać jej rozpoznanie. Natomiast sformułowana w
petitum kasacji lakoniczna uwaga, iż „okolicznościami uzasadniającymi wniesienie
kasacji przez powoda w przedmiotowej sprawie są wątpliwości co do rozumienia
prawa materialnego, a w szczególności interpretacji wykładni art. 38 i 45 § 1 k.p.”,
nawet formalnie nie czyni zadość wymaganiom prawnym określonym w art. 393 3 § 1
pkt 3 w związku z art. 393 § 1 pkt 1 i pkt 2 (a contrario) oraz § 2 k.p.c.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 7 § 2 w
związku z art. 3935 k.p.c. orzekł jak w sentencji..
Teza:
Nie przedstawienie w kasacji „okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie”
(art. 3933 § 1 pkt. 3 k.p.c.), a więc nie wskazanie w niej na występujące w sprawie
okoliczności, o których mowa jest w art. 393 § 1 pkt. 1 lub pkt. 2 k.p.c. (a contrario)
względnie w art. 393 § 2 k.p.c., przesądza o odrzuceniu kasacji (art. 3937 § 2 w
związku z art. 3935 k.p.c.).