Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PK 293/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for lack of legal issue and failure to cite specific legal provisions.

Numero d'incarto II PK 293/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal for lack of a significant legal issue and failure to cite specific legal provisions. The appellant argued that the lower court mechanically transferred first-instance reasons and questioned whether the discrimination list in the Labor Code is open-ended. The court rejected these arguments because the cassation request lacked the required formal request for acceptance and substantive justification under the Code of Civil Procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal must explicitly request acceptance and justify it by demonstrating a significant legal issue or obvious violation prima facie; the Supreme Court examines only these acceptance grounds, not the substantive merits of the cassation grounds.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal significant legal issue formal requirements prima facie violation Code of Civil Procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Wypada również dodać, iż zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c., określającym wymogi formalne skargi kasacyjnej, skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie do rozpoznania i jego uzasadnienie.
Art. 390 § 1 k.p.c.
Obowiązkiem skarżącego jest też wywiedzenie i uzasadnienie występującego w sprawie problemu w sposób zbliżony do tego, jaki przewidziany jest przy przedstawianiu zagadnienia prawnego przez sąd odwoławczy na podstawie art. 390 § 1 k.p.c.
Art. 102 k.p.c.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Wypada również dodać, iż zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c., określającym wymogi formalne skargi kasacyjnej, skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie do rozpoznania i jego uzasadnienie.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 390 § 1 k.p.c
Obowiązkiem skarżącego jest też wywiedzenie i uzasadnienie występującego w sprawie problemu w sposób zbliżony do tego, jaki przewidziany jest przy przedstawianiu zagadnienia prawnego przez sąd odwoławczy na podstawie art. 390 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Nie uzasadnia też jego znaczenia z punktu widzenia publicznoprawnego charakter skargi kasacyjnej.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca powołała się również na art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III UK 10/11
Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania, nie analizuje zaś podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III UK 10/11, LEX nr 1124105).
wyrok Sądu Najwyższego z 4 października 2007 r., I PK 24/07
katalog powodów dyskryminacji jest katalogiem otwartym czy zamkniętym została w judykaturze wszechstronnie wyjaśniona (wyrok Sądu Najwyższego z 4 października 2007 r., I PK 24/07, OSNP 2008 nr 23-24, poz.
wyrok Sądu Najwyższego z 14 maja 2014 r., II PK 208/13
347; wyrok Sądu Najwyższego z 14 maja 2014 r., II PK 208/13, LEX nr 1477443).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 2007 r., I CSK 100/07
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 czerwca 2007 r., II CSK 184/07
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2003 r., IV CZ 100/03
II PK 66/09
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove legal interpretation needs under Art. 3989 § 1 k.p.c.
I PK 158/11
Supreme Court dismisses cassation appeal on social security compensation for work injury due to procedural defects.
II PK 284/11
Supreme Court dismisses appeal on labor law grounds, citing established precedent on employer notification rights.
I PK 306/02
158, z 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, Wokanda 2004 nr 7-8, s.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PK 293/15 POSTANOWIENIE Dnia 7 września 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Hajn w sprawie z powództwa E. F. ‎przeciwko Wojewódzkiemu Szpitalowi Specjalistycznemu w W. ‎o odszkodowanie i ustalenie,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 7 września 2016 r.,‎skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w W. ‎z dnia 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt VII Pa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 9 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w W. w sprawie z powództwa E.F. przeciwko Wojewódzkiemu Szpitalowi Specjalistycznemu w W. o odszkodowanie i ustalenie, oddalił apelację powódki i nie obciążył jej kosztami zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym.Powódka zaskarżyła powyższy wyrok skargą kasacyjną w całości. Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała na istotne zagadnienia prawne wymagające wyjaśnienia przez Sąd Najwyższy: (-) czy otwarta formuła brzmienia przepisu art. 183a k.p. pozwala na uznanie, że pracownik może być dyskryminowany z innej przyczyny niż wymieniona w treści tego przepisu; (-) czy pomimo braku wewnętrznych przepisów u strony pozwanej w przedmiocie ograniczenia wynagrodzenia pracownika z uwagi na staż pracy na konkretnym oddziale szpitala, możliwe jest uzależnianie wysokości wynagrodzenia pracownika od stażu pracy na oddziale, na którym pracownik jest aktualnie zatrudniony.

Ponadto w ocenie skarżącej skarga kasacyjna jest również oczywiście zasadna, ponieważ Sąd drugiej instancji w sposób mechaniczny przeniósł motywy rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji do swojego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (pkt 1), istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (pkt 2), zachodzi nieważność postępowania (pkt 3) lub skarga jest oczywiście uzasadniona (pkt 4). Wypada również dodać, iż zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c., określającym wymogi formalne skargi kasacyjnej, skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie do rozpoznania i jego uzasadnienie.

Należy zatem stwierdzić, że wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien wskazywać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w powołanym wcześniej art. 3989 § 1 k.p.c., a jego uzasadnienie winno zawierać argumenty świadczące o tym, że rzeczywiście, biorąc pod uwagę sformułowane w ustawie kryteria, istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy. Skarga kasacyjna nie jest bowiem (kolejnym) środkiem zaskarżenia przysługującym od każdego rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, z uwagi na przeważający w jej charakterze element interesu publicznego.

Służy ona kontroli prawidłowości stosowania prawa, nie będąc instrumentem weryfikacji trafności ustaleń faktycznych stanowiących podstawę zaskarżonego orzeczenia.Przekonanie Sądu Najwyższego oceniającego na etapie przedsądu o zasadności przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w oparciu o przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga wskazania za pomocą wywodu prawnego, na kanwie jakich norm (przepisów) zagadnienie powstało, jakie są możliwe interpretacje problemu i jakie jego rozstrzygnięcie proponuje skarżący (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 19 maja 2009 r., II PK 66/09, LEX nr 553691).

Zagadnienie prawne jest to problem, który wiąże się z określonym przepisem prawa materialnego lub procesowego, którego wyjaśnienie ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw, ale także dla rozstrzygnięcia konkretnej, jednostkowej sprawy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 2 marca 2012 r., I PK 158/11, LEX nr 1215116). Wskazanie zagadnienia prawnego uzasadniającego wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno nastąpić przez określenie przepisów prawa, w związku z którymi zostało sformułowane, i wskazanie argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen.

Dopiero wówczas Sąd Najwyższy ma podstawę do oceny, czy przedstawione zagadnienie jest rzeczywiście zagadnieniem „prawnym” oraz czy jest to zagadnienie „istotne” (postanowienia Sądu Najwyższego: z 23 marca 2012 r., II PK 284/11, LEX nr 1214575; z 13 sierpnia 2002 r., I PKN 649/01, OSNP 2004 nr 9, poz. 158, z 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, Wokanda 2004 nr 7-8, s. 51; z 11 kwietnia 2012 r., III SK 41/11, LEX nr 1238126; z 31 stycznia 2013 r., II CSK 479/12, LEX nr 1293729). Obowiązkiem skarżącego jest też wywiedzenie i uzasadnienie występującego w sprawie problemu w sposób zbliżony do tego, jaki przewidziany jest przy przedstawianiu zagadnienia prawnego przez sąd odwoławczy na podstawie art. 390 § 1 k.p.c. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnieniu zawarto natomiast tylko wskazane wyżej pytania.

Rzeczą Sądu Najwyższego przy ocenie, czy skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania, nie jest doszukiwanie się w uzasadnieniu podstaw skargi kasacyjnej argumentacji mającej wykazać istnienie istotnego zagadnienia prawnego. Przedstawienie takiej argumentacji w uzasadnieniu podstaw skargi służy bowiem jedynie wykazaniu zarzucanego naruszenia prawa materialnego lub procesowego. Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania, nie analizuje zaś podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III UK 10/11, LEX nr 1124105).

Zauważyć również należy, że kwestia, czy zawarty w art. 183a k.p. katalog powodów dyskryminacji jest katalogiem otwartym czy zamkniętym została w judykaturze wszechstronnie wyjaśniona (wyrok Sądu Najwyższego z 4 października 2007 r., I PK 24/07, OSNP 2008 nr 23-24, poz. 347; wyrok Sądu Najwyższego z 14 maja 2014 r., II PK 208/13, LEX nr 1477443). W odniesieniu do drugiego z powoływanych zagadnień prawnych skarżąca nie określa ponadto przepisów prawa, w związku z którymi formułuje zagadnienie prawne. Nie uzasadnia też jego znaczenia z punktu widzenia publicznoprawnego charakter skargi kasacyjnej.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca powołała się również na art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Przekonanie Sądu Najwyższego oceniającego na etapie przedsądu o zasadności przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w oparciu o przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga przytoczenia stosownych argumentów, uwzględniających specyfikę tej podstawy warunkującej pozytywne rozpoznanie wniosku podmiotu wnoszącego skargę kasacyjną.

Pojęcie „oczywistości” mieści się w sferze obiektywnej i łączy się z powinnością wykazania, że podniesione zarzuty naruszenia wskazanych przepisów są zasadne prima facie, bez dokonywania głębszej analizy tekstu tych przepisów i bez doszukiwania się ich znaczenia (postanowienia Sądu Najwyższego z 24 kwietnia 2007 r., I CSK 100/07, niepubl.; z dnia 30 czerwca 2007 r., II CSK 184/07, LEX 560541). Istotne jest wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego polegającej na jego oczywistości, widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 16 września 2003 r., IV CZ 100/03, LEX nr 82274).W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca nie wskazała przepisów, na których naruszenie się powołuje.

Jak wskazano już wyżej Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania, nie analizuje zaś podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III UK 10/11, LEX nr 1124105). Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c.