Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PK 253/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as legal issue already settled by prior precedent regarding termination reasons.

Numero d'incarto II PK 253/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a labor court ruling that rejected an employee's claim for damages. The appellant argued that the employer failed to specify selection criteria for termination due to job cuts, citing a need for legal interpretation. The court determined that this legal question had already been definitively resolved in previous Supreme Court decisions, rendering the appeal inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the legal issue raised has already been settled by Supreme Court precedent, as the requirement for a significant legal issue is not met when no genuine doubt or divergence in interpretation exists.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal significant legal issue labor law termination precedent binding dismissal of appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 30 § 4 k.p.
W ocenie skarżącej istotne zagadnienie prawne sprowadza się do pytania: czy wynikające z art. 30 § 4 k.p.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 30 § 4 k.p
W ocenie skarżącej istotne zagadnienie prawne sprowadza się do pytania: czy wynikające z art. 30 § 4 k.p.
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższy z 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99
wyrok Sądu Najwyższy z 20 stycznia 2015 r., I PK 140/14
wyrok Sądu Najwyższy z 25 stycznia 2013 r., I PK 172/12
wyrok Sądu Najwyższy z 10 września 2013 r., I PK 61/13
wyrok Sądu Najwyższy z 1 kwietnia 2014 r., I PK 244/13
wyrok Sądu Najwyższy z 30 września 2014 r., I PK 33/14
postanowienie Sądu Najwyższy z 14 maja 2015 r., III PK 6/15
III CZP 33/01
III CZP 66/02
III CZP 64/02

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PK 253/15 POSTANOWIENIE Dnia 15 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Hajn w sprawie z powództwa I. K-W.‎przeciwko M. J. i W. S.‎o odszkodowanie,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 15 czerwca 2016 r.,‎skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 4 marca 2015 r., sygn. akt VII Pa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 4 marca 2015 r. Sąd Okręgowy w W., w sprawie z powództwa I. K-W. przeciwko M. J. i W.S. o odszkodowanie, oddalił apelację powódki i orzekł o kosztach postępowania odwoławczego. Powódka zaskarżyła wskazany wyrok w całości. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania uzasadniła występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego oraz potrzebą wykładni przepisów wywołujących rozbieżności w orzecznictwie. W ocenie skarżącej istotne zagadnienie prawne sprowadza się do pytania: czy wynikające z art. 30 § 4 k.p. wymaganie wskazania przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony obejmuje konieczność podania przez pracodawcę również kryteriów wyboru pracownika do zwolnienia, gdy pracodawca wypowiada umowę o pracę z powodu likwidacji jednego z większej liczby takich samych stanowisk pracy. Ponadto w ocenie skarżącej dotychczasowe stanowisko Sądu Najwyższego w omawianej kwestii nie jest jednoznaczne.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Istotą wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia jest wykazanie przez skarżącego okoliczności, które podlegają rozważeniu przez Sąd Najwyższy podczas przedsądu, czyli wstępnego badania sprawy, mającego na celu stwierdzenie występowania jednej z przesłanek skargi, wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. Przesłankami tymi są:

1) występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, 2) potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, 3) nieważność postępowania lub 4) oczywista zasadność skargi. Podstawowym celem instytucji przedsądu jest bowiem rozważenie, czy w skardze kasacyjnej podniesiono okoliczności, których rozważenie przez Sąd Najwyższy będzie wkładem w rozwój prawa i zapewnienie jednolitości jego sądowej wykładni. Tylko wtedy wykazany zostaje publicznoprawny charakter skargi kasacyjnej (postanowienie Sądu Najwyższego z 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000 nr 7-8, poz. 147).

Jeśli więc wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, przez odwołanie się do art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., jak w rozpoznawanej sprawie, wskazuje na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, to w uzasadnieniu wniosku winno zostać sformułowane zagadnienie prawne oraz przedstawione argumenty prawne, które wykażą możliwość różnorodnej oceny zawartego w nim problemu. Zagadnienie prawne musi odpowiadać określonym wymaganiom, a mianowicie:

1) być sformułowane w oparciu o okoliczności mieszczące się w stanie faktycznym sprawy wynikającym z dokonanych przez sąd ustaleń (wyrok Sądu Najwyższego z 17 kwietnia 1996 r., II UR 5/96, OSNP 1997 nr 3, poz. 39 i postanowienie z 7 czerwca 2001 r., III CZP 33/01, LEX nr 52571), 2) być przedstawione w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, by umożliwić Sądowi Najwyższemu udzielenie uniwersalnej odpowiedzi, nie sprowadzającej się do samej subsumcji i rozstrzygnięcia konkretnego sporu (postanowienia Sądu Najwyższego: z 15 października 2002 r., III CZP 66/02, LEX nr 57240; z 22 października 2002 r., III CZP 64/02, LEX nr 77033 i z 5 grudnia 2008 r., III CZP 119/08, LEX nr 478179), 3) pozostawać w związku z rozpoznawaną sprawą i 4) dotyczyć zagadnienia budzącego rzeczywiście istotne (a zatem poważne) wątpliwości.

Istotność zagadnienia prawnego konkretyzuje się zaś w tym, że w danej sprawie występuje zagadnienie prawne mające znaczenie dla rozwoju prawa lub znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw. Twierdzenie o występowaniu istotnego zagadnienia prawnego jest uzasadnione tylko wtedy, kiedy przedstawiony problem prawny nie został jeszcze rozstrzygnięty przez Sąd Najwyższy lub kiedy istnieją rozbieżne poglądy w tym zakresie, wynikające z odmiennej wykładni przepisów konstruujących to zagadnienie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 10 marca 2010 r., II UK 363/09, LEX nr 577467, czy też postanowienie Sądu Najwyższego z 12 marca 2010 r., II UK 400/09, LEX nr 577468).Natomiast w wypadku powołania się w skardze kasacyjnej na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, konieczne jest opisanie tych wątpliwości lub rozbieżności, wskazanie argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen prawnych, a nadto przedstawienie przez skarżącego własnej propozycji interpretacyjnej (postanowienia Sądu Najwyższego z 30 stycznia 2003 r., I PZ 124/02, LEX nr 1130960; z 13 grudnia 2007 r., I PK 233/07, OSNP 2009 nr 3-4, poz. 43).

Ponadto nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawa, jeżeli Sąd Najwyższy we wcześniejszym orzecznictwie wyraził swój pogląd, a nie zachodzą okoliczności uzasadniające jego zmianę (postanowienie Sądu Najwyższego z 12 sierpnia 2014 r., I UK 64/14, niepublikowane).Skarżąca nie zdołała wykazać występowania tak rozumianych przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na wskazane przez nią przesłanki. Formułowane przez skarżącą wątpliwości znalazły już swoje rozstrzygnięcie w orzecznictwie Sądu Najwyższego.

Jak wskazał już na to Sąd Najwyższy w wyroku z 20 stycznia 2015 r., I PK 140/14, LEX nr 1653739, od chwili wydania powoływanego przez skarżącą wyroku z 25 stycznia 2013 r., I PK 172/12, OSNP 2014 nr 4, poz. 52, Sąd Najwyższy przyjmuje, że w oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony z powodu likwidacji jednego z analogicznych stanowisk pracy powinna być wskazana także przyczyna wyboru pracownika do zwolnienia z pracy (art. 30 § 4 k.p.), chyba że jest ona oczywista lub znana pracownikowi z innych względów (wyroki Sądu Najwyższego: z 10 września 2013 r., I PK 61/13, LEX nr 1427709; z 1 kwietnia 2014 r., I PK 244/13, LEX nr 1498580; z 30 września 2014 r., I PK 33/14, LEX nr 1537263; por. też postanowienie Sądu Najwyższego z 14 maja 2015 r., III PK 6/15, niepubl.).Z uwagi na to, że Sąd Najwyższy zajął już stanowisko odnośnie kwestii podnoszonych przez skarżącą jako przesłanki uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, brak jest przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. [l.n]