Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PK 216/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of abstract legal issue and obvious merit.

Numero d'incarto II PK 216/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the employer's cassation appeal against the lower court's order to reinstate the employee to work. The employer argued that the lower court erred by ruling on reinstatement despite the employee's alternative claim for invalid dismissal, citing procedural flaws. The court rejected this, stating the legal question raised was too specific to the case facts rather than abstract, and the appeal lacked obvious merit.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 1, 4 k.p.c.; The Supreme Court will not admit a cassation appeal if the legal issue raised is not abstract and universal, or if the appeal does not demonstrate obvious merit.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility legal issue abstraction obvious merit standard labor law reinstatement procedural dismissal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance występowania w niniejszej sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) oraz oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) oraz oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), co wymaga na wstępie uwagi o charakterze porządkującym.
art. 390 k.p.c.
art. 45 § 2 k.p
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance występowania w niniejszej sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) oraz oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) oraz oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), co wymaga na wstępie uwagi o charakterze porządkującym.
art. 390 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższy z 26 listopada 2013 r., I UK 291/13
postanowienie Sądu Najwyższy z 20 marca 2014 r., I CSK 343/13
postanowienie Sądu Najwyższy z 28 maja 2015 r., III SK 5/15
postanowienie Sądu Najwyższy z 5 grudnia 2013 r., III SK 19/13
postanowienie Sądu Najwyższy z 3 grudnia 2014 r., III PK 75/14
postanowienie Sądu Najwyższy z 5 października 2007 r., III CSK 216/07
postanowienie Sądu Najwyższy z 20 marca 2014 r., I CSK 18/14
I UK 291/13
Supreme Court dismisses cassation appeal for asbestos work pension due to insufficient legal issue argumentation.
I CSK 343/13
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issue and causal link between state inaction and loss.
III PK 75/14
Supreme Court dismissed teacher's appeal for reinstatement due to lack of clear procedural violation and organizational constraints.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PK 216/16 POSTANOWIENIE Dnia 20 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z powództwa K. B. ‎przeciwko Zespołowi Szkół Publicznych w B. ‎o przywrócenie do pracy,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 20 czerwca 2017 r.,‎skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 18 lutego 2016 r., sygn. akt VII Pa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 18 lutego 2016 r., VII Pa (..) Sąd Okręgowy w W. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w W. z 18 listopada 2015 r., IV P (…), którym to wyrokiem Sąd Rejonowy zasądził na rzecz K. B. (powódka) od Zespołu Szkół Publicznych w B. (pozwany) kwotę 9.467,37 zł wraz z odsetkami ustawowymi, nadając rygor natychmiastowej wykonalności w zakresie kwoty 3.155,79 zł, oddalił dalej idące powództwo, nakazał pozwanemu uiszczenie opłaty stosunkowej od pozwu oraz zasądził na rzecz powódki zwrot kosztów postępowania, w ten sposób, że przywrócił powódkę do pracy u pozwanego na poprzednich warunkach pracy i płacy.

Ponadto Sąd Okręgowy oddalił apelację pozwanego i obciążył go kosztami postępowania. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu Okręgowego wniósł pozwany, zaskarżając go w całości.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance występowania w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, polegającego na rozstrzygnięciu, czy Sąd Pracy w oparciu o art. 45 § 2 k.p. może orzec o niemożności lub niecelowości uwzględnienia żądania pracownika przywrócenia do pracy, w sytuacji, gdy przeprowadzone postępowanie dowodowe jednoznacznie wskazuje za takim rozstrzygnięciem, a strona pozwana pomimo braku sformułowania zarzutu niecelowości lub niemożności przywrócenia do pracy wniosła o oddalenie powództwa w całości i wskazała, że nie zasługuje na uwzględnienie żądanie powódki uznania wypowiedzenia za bezskuteczne, a po rozwiązaniu umowy o pracę przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach – a zatem tym bardziej na uwzględnienie nie zasługuje ewentualne roszczenie alternatywne (którego powódka nie formułowała).

Pozwany podniósł również, że w jego ocenie skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, z uwagi na uchybienia jakich dopuścił się Sąd drugiej instancji przy rozpoznawaniu sprawy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance występowania w niniejszej sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) oraz oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), co wymaga na wstępie uwagi o charakterze porządkującym. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się bowiem, że jednoczesne uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania występującymi w sprawie wątpliwościami prawnymi (zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów) generalnie wyklucza możliwość oczywistej zasadności skargi (postanowienia Sądu Najwyższego z 26 listopada 2013 r., I UK 291/13, LEX nr 1430990 oraz z 20 marca 2014 r., I CSK 343/13, LEX nr 1523355).Pozwany w pierwszej kolejności powołał się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego.

Odnosząc się do powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania stwierdzić należy, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, iż w razie powołania przesłanki przedsądu, jaką jest występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, obowiązkiem skarżącego jest wywiedzenie i uzasadnienie występującego w sprawie problemu w sposób zbliżony do tego, jaki przewidziany jest przy przedstawianiu zagadnienia prawnego przez sąd odwoławczy na podstawie art. 390 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z 28 maja 2015 r., III SK 5/15, LEX nr 1747850).

Sformułowane zagadnienie powinno zatem odwoływać się w sposób generalny i abstrakcyjny do treści przepisu, który nie podlega jednoznacznej wykładni, a którego wyjaśnienie przez Sąd Najwyższy przyczyni się do rozwoju jurysprudencji i prawa pozytywnego lub też będzie miało znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia podobnych spraw w przyszłości. Tymczasem sformułowane przez pozwanego zagadnienie prawne w sposób jednoznaczny odnosi się do przedmiotowego postępowania, o czym przesądza już sama jego konstrukcja. Brak mu zatem waloru uniwersalności, który warunkowałby jego rozpoznanie w postępowaniu kasacyjnym.

Odnosząc się z kolei do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. należy zauważyć, że w judykaturze przyjmuje się, że oczywista zasadność skargi, zachodzi wówczas, gdy z jej treści, bez potrzeby pogłębionej analizy oraz szczegółowych rozważań, wynika, że doszło do kwalifikowanego naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego (postanowienia Sądu Najwyższego z 5 grudnia 2013 r., III SK 19/13, LEX nr 1402642 oraz z 3 grudnia 2014 r., III PK 75/14, LEX nr 1621619), a przytoczone podstawy kasacyjne uzasadniają uwzględnienie skargi (postanowienia Sądu Najwyższego z 5 października 2007 r., III CSK 216/07, LEX nr 560577 oraz z 20 marca 2014 r., I CSK 18/14, LEX nr 1522063), czego nie można stwierdzić w rozpoznawanej sprawie.

Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.