Supreme Court dismissed cassation appeal as inadmissible due to lack of legal grounds justification in the appeal filing.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the cassation appeal filed by a former employee against the Public Prosecutor's Office regarding an employment dispute. The appellant argued for a change in the lower court's decision based on misinterpretation of civil code provisions but failed to provide specific legal grounds or reasons for admitting the appeal. The court ruled that the absence of a justified request to admit the cassation to review constituted a fatal procedural defect, rendering the appeal inadmissible under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it lacks a separate, justified request to admit it to review, as this element is essential for assessing statutory prerequisites.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II PK 208/05
POSTANOWIENIE
Dnia 5 stycznia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jerzy Kuźniar
w sprawie z powództwa J. B.
przeciwko Prokuraturze Okręgowej w W.
z udziałem Prokuratora Generalnego
o odszkodowanie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 5 stycznia 2006 r.,
skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego -Sądu Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych w W.
z dnia 18 kwietnia 2005 r.,
odrzucić skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2005 r.,
Sąd Okręgowy-Sąd Pracy w W.
oddalił apelację powoda J. B. od wyroku Sądu Rejonowego
- Sądu Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15 grudnia 2003 r., w sprawie przeciwko
Prokuraturze Okręgowej w W. o odszkodowanie, podzielając ustalenia poczynione
przez Sąd pierwszej instancji, według których powód, składając oświadczenie w
przedmiocie rozwiązania z nim umowy o pracę z dniem 30 września 1999 r.,
jednocześnie per facta conludentia zrzekł się zajmowanego stanowiska.
Powyższy wyrok zaskarżył skargą kasacyjną powód i zarzucając „naruszenie
prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 16 ustawy z dnia 20 czerwca 1985
r. o prokuraturze (Dz. U. 02.21.206 z późniejszymi zmianami) (...), art. 61 ustawy
(...) Kodeks Cywilny (...), wniósł o jego „uchylenie i zmianę zgodnie z treścią
żądania powoda (...)”. W skardze kasacyjnej zawarto wniosek o przyjęcie jej do
rozpoznania..
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
W poprzednim stanie prawnym, warunek przedstawienia okoliczności
uzasadniających rozpoznanie kasacji został ujęty w pkt 3 art. 393³ § 1 k.p.c., obok
pozostałych warunków kasacji, tj. oznaczenia orzeczenia, od którego kasacja
została wniesiona, przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia oraz
wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego
uchylenia. Okolicznościami uzasadniającymi rozpoznanie kasacji miały być
argumenty,
wykazujące
dlaczego
uzasadnione
jest
przyjęcie
kasacji
do
rozpoznania. Skarżący winien wskazać, że w sprawie występuje istotne
zagadnienie prawne lub istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących
poważne wątpliwości albo wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (por.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC
2002, nr 2, poz. 22 , z dnia 5 lipca 2001 r., V CKN 176/01, nie publikowane, z dnia
4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 147 i z dnia 9 listopada
2000 r., II CKN 1385/00 – OSNC 2001/3/51). Może także przedstawić argumenty
wskazujące na oczywiste naruszenie prawa lub nieważność postępowania (por.
uchwałę Połączonych Izb, Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
i Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02, OSNC
2003/4, poz. 92).
Zaskarżony wyrok został wydany w dniu 18 maja 2005 r., a więc do oceny
złożonej skargi kasacyjnej należało stosować przepisy kodeksu postępowania
cywilnego w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie
ustawy – kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – prawo o ustroju sądów
powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98) – art. 3 ustawy a contrario.
Stosownie do art. 3984 k.p.c. skarga kasacyjna powinna, poza czynieniem
zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, zawierać oznaczenie
orzeczenia, od którego jest wniesiona ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w
całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie,
wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie oraz wniosek o
uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i
zmiany.
Oznacza to, że nie zmieniły się „składniki skargi” – a więc winna ona w
dalszym ciągu zawierać wymienione wyżej elementy, mające charakter tzw.
konstrukcyjny, bezwzględny, a więc pociągające - w razie ich braku - nie tylko
niemożność ich uzupełnienia, ale czyniące kasację niedopuszczalną.
W
dotychczasowym
orzecznictwie
kasacyjnym
Sądu
Najwyższego,
utrwalony jest pogląd, że brak bliższego określenia podstawy kasacyjnej oraz jej
uzasadnienia stanowił wadę, która uniemożliwiała traktowanie pisma jako skargi
kasacyjnej i wykluczała jej uzupełnienie (por. np. postanowienie z dnia 6 listopada
1996 r., II UKN 12/96 – OSNAPiUS 1997/10/173). W ten sam sposób należało - w
poprzednim stanie prawnym - traktować brak polegający na nieprzedstawieniu w
kasacji okoliczności uzasadniających przyjęcie jej do rozpoznania, a obecnie
wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wraz z uzasadnieniem,
nawiązującym – co wydaje się oczywiste - do przesłanek przyjęcia skargi do
rozpoznania, wymienionych wyczerpująco w art. 3989 § 1 pkt 1 – 4 k.p.c.
W obecnym stanie prawnym, Sąd Najwyższy – stosownie do art.3989 § 1
k.p.c. – przyjmuje skargę kasacyjną jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie
prawne,
istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości lub wywołujących rozbieżność w orzecznictwie sądów, zachodzi
nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Przedstawienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego
uzasadnienie (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.), jest jej istotnym elementem, którego brak
nie pozwala na ocenę czy w sprawie występują przesłanki ustawowe dla poddania
kasacji rozpoznaniu. W tym zakresie zachowały aktualność poglądy Sądu
Najwyższego wyrażone w dotychczasowym, powołanym wyżej orzecznictwie,
dotyczące
skutków
prawnych
nie
przedstawienia
w
kasacji
okoliczności
uzasadniających jej rozpoznanie.
W orzecznictwie tym, zachowującym również w tej części pełną aktualność,
uznaje się ponadto, że jeżeli skarżący nie wskazał w skardze kasacyjnej
okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie, to obowiązek ich przedstawienia nie
jest spełniony, choćby dały się wywieść z uzasadnienia kasacji (por. postanowienie
Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSN 2001 nr 10, poz.
156). Okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji (obecnie wniosek o przyjęcie
skargi kasacyjnej z uzasadnieniem, o których mowa w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.),
powinny być – podobnie jak pozostałe elementy przewidziane w tym przepisie –
przedstawione w kasacji, jako odrębny element pisma procesowego (postanowienie
z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002 nr 2, poz. 22).
W tym stanie rzeczy, skoro w ocenianej skardze kasacyjnej, poza formalnym
wnioskiem o przyjęcie jej do rozpoznania, nie przytoczono żadnego jego
uzasadnienia, należało skargę odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art.
3986 § 2 i 3 k.p.c.