Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PK 199/05 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed cassation as inadmissible due to lack of legal grounds and reasoning in the appeal. The appellant failed to meet procedural requirements under the Code of Civil Procedure. The court ruled that the appeal was procedurally defective and could not be examined on merits.

Numero d'incarto II PK 199/05
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as inadmissible because the appellant failed to provide the required legal grounds and reasoning. The appellant argued that the lower court violated procedural rules, but the Supreme Court found the appeal lacked the specific elements mandated by the Code of Civil Procedure. Consequently, the court determined the appeal was procedurally defective and could not be examined on its merits.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 393 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3, 4 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it fails to state the legal grounds for its admissibility and provide a reasoned request for its acceptance, as these are mandatory structural elements of the appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility Code of Civil Procedure procedural defect legal grounds requirement inadmissible appeal mandatory appeal elements procedural law

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 393 § 1 k.p.c.
uzasadniających rozpoznanie kasacji został ujęty w pkt 3 art. 393³ § 1 k.p.c., obok
Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
Stosownie do art. 3984 k.p.c.
Art. 3986 § 2, 3, 4 k.p.c.
art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.
art. 382 k.p.c
które miały istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 382 k.p.c.
art. 393³ § 1 k.p.c
uzasadniających rozpoznanie kasacji został ujęty w pkt 3 art. 393³ § 1 k.p.c., obok
art. 3984 k.p.c
Stosownie do art. 3984 k.p.c.
art.3989 § 1 k.p.c
rozpoznania, wymienionych wyczerpująco w art. 3989 § 1 pkt 1 – 4 k.p.c.
art. 3986 § 4 k.p.c
Działając na podstawie art. 3986 § 4 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 lipca 2001 r., V CKN 176/01
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00
uchwała Połączonych Izb, Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych i Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02
postanowienie z dnia 6 listopada 1996 r., II UKN 12/96
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00
III CZP 72/02
Supreme Court allows cassation when applicant claims obvious legal violation or procedural invalidity under Art. 393-3 § 1 pkt 3 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PK 199/05

POSTANOWIENIE

Dnia 5 sierpnia 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar

w sprawie z powództwa D. D.

przeciwko "B." S.J. w Ś.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 5 sierpnia 2005 r.,

skargi kasacyjnej strony pozwanej na wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w Z.

z dnia 5 kwietnia 2005 r.,

1. odrzuca kasację,

2. przekazuje odpis postanowienia Okręgowej Izbie Radców

Prawnych w Z.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2005 r., Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Z. oddalił apelację pozwanego „B.” S.J. – A. O., T. J. i M. J. od

wyroku Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w Ś. w sprawie z powództwa D. D. o

zapłatę, zasądzającego od pozwanego na rzecz powódki kwotę 10000 zł tytułem

wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych, kwotę 189 zł. z tytułu

ekwiwalentu za pranie odzieży roboczej oraz kwotę 72,84 zł tytułem ekwiwalentu za

odzież roboczą z ustawowymi odsetkami od dnia 14 do dnia 24 lutego 2003 r.,

oddalając powództwo w pozostałej części, podzielając ustalenia faktyczne

poczynione przez Sąd pierwszej instancji na podstawie przeprowadzonego

postępowania dowodowego oraz ich prawną ocenę.

Powyższy wyrok zaskarżyła skargą kasacyjną strona pozwana i wnosząc o

przyjęcie skargi do rozpoznania, zarzuciła „naruszenie przepisów postępowania,

które miały istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 382 k.p.c. (...)”,

wniosła „o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do

ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Z”.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

W poprzednim stanie prawnym, warunek przedstawienia okoliczności

uzasadniających rozpoznanie kasacji został ujęty w pkt 3 art. 393³ § 1 k.p.c., obok

pozostałych warunków kasacji, tj oznaczenia orzeczenia, od którego kasacja

została wniesiona, przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia oraz

wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego

uchylenia. Okolicznościami uzasadniającymi rozpoznanie kasacji miały być

argumenty,

wykazujące

dlaczego

uzasadnione

jest

przyjęcie

kasacji

do

rozpoznania. Skarżący winien wskazać, że w sprawie występuje istotne

zagadnienie prawne lub istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących

poważne wątpliwości albo wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (por.

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC

2002, nr 2, poz. 22 , z dnia 5 lipca 2001 r., V CKN 176/01, nie publikowane, z dnia

4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 147 i z dnia 9 listopada

2000 r., II CKN 1385/00 – OSNC 2001/3/51). Może także przedstawić argumenty

wskazujące na oczywiste naruszenie prawa lub nieważność postępowania (por.

uchwałę Połączonych Izb, Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

i Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02, OSNC

2003/4, poz. 92).

Zaskarżony wyrok został wydany w dniu 5 kwietnia 2005 r., a więc do oceny

złożonej skargi kasacyjnej należało stosować przepisy kodeksu postępowania

cywilnego w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie

ustawy – kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – prawo o ustroju sądów

powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98) – art. 3 ustawy a contrario.

Stosownie do art. 3984 k.p.c. skarga kasacyjna powinna, poza czynieniem

zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, zawierać oznaczenie

orzeczenia, od którego jest wniesiona ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w

całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie,

wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie oraz wniosek o

uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i

zmiany. Oznacza to, że nie zmieniły się „składniki skargi” – a więc winna ona w

dalszym ciągu zawierać wymienione wyżej elementy, mające charakter tzw.

konstrukcyjny, bezwzględny, a więc pociągające - w razie ich braku - nie tylko

niemożność ich uzupełnienia, ale czyniące kasację niedopuszczalną.

W

dotychczasowym

orzecznictwie

kasacyjnym

Sądu

Najwyższego,

utrwalony jest pogląd, że brak bliższego określenia podstawy kasacyjnej oraz jej

uzasadnienia stanowił wadę, która uniemożliwiała traktowanie pisma jako skargi

kasacyjnej i wykluczała jej uzupełnienie (por. np. postanowienie z dnia 6 listopada

1996 r., II UKN 12/96 – OSNAPiUS 1997/10/173). W ten sam sposób należało - w

poprzednim stanie prawnym - traktować brak polegający na nieprzedstawieniu w

kasacji okoliczności uzasadniających przyjęcie jej do rozpoznania, a obecnie

wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wraz z uzasadnieniem,

nawiązującym – co wydaje się oczywiste - do przesłanek przyjęcia skargi do

rozpoznania, wymienionych wyczerpująco w art. 3989 § 1 pkt 1 – 4 k.p.c.

W obecnym stanie prawnym, Sąd Najwyższy – stosownie do art.3989 § 1

k.p.c. – przyjmuje skargę kasacyjną jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie

prawne,

istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżność w orzecznictwie sądów, zachodzi

nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Przedstawienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego

uzasadnienie (art. 3984 § 1 pkt 3 k.pc.), jest jej istotnym elementem, którego brak

nie pozwala na ocenę czy w sprawie występują przesłanki ustawowe dla poddania

kasacji rozpoznaniu. W tym zakresie zachowały aktualność poglądy Sądu

Najwyższego wyrażone w dotychczasowym, powołanym wyżej orzecznictwie,

dotyczące

skutków

prawnych

uzasadniających jej rozpoznanie.

nie

przedstawienia

w

kasacji

okoliczności

W orzecznictwie tym, zachowującym również w tej części pełną aktualność,

uznaje się ponadto, że jeżeli skarżący nie wskazał w skardze kasacyjnej

okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie, to obowiązek ich przedstawienia nie

jest spełniony, choćby dały się wywieść z uzasadnienia kasacji (por. postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSN 2001 nr 10, poz.

156). Okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji (obecnie wniosek o przyjęcie

skargi kasacyjnej z uzasadnieniem, o których mowa w art. 398 4 § 1 pkt 3 k.p.c.),

powinny być – podobnie jak pozostałe elementy przewidziane w tym przepisie –

przedstawione w kasacji, jako odrębny element pisma procesowego (postanowienie

z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002 nr 2, poz. 22).

W tym stanie rzeczy, skoro w ocenianej skardze kasacyjnej - poza

formalnym wnioskiem - nie przedstawiono jakiegokolwiek jego uzasadnienia,

wniesioną skargę kasacyjną należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie

art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.

Działając na podstawie art. 3986 § 4 k.p.c. Sąd Najwyższy postanowił,

zawiadomić o treści i przyczynach odrzucenia skargi kasacyjnej „właściwy organ

samorządu zawodowego, do którego należy pełnomocnik” - Okręgową Izbę

Radców Prawnych w Z.