Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PK 177/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses teacher's appeal, citing lack of precedent conflict and no need for legal interpretation.

Numero d'incarto II PK 177/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the teacher's cassation appeal against a labor court ruling that rejected her claim to reinstate her employment. The lower court had dismissed the appeal, noting that the Teacher's Charter and Labor Code did not apply to tenured teachers in the same way, and citing Supreme Court precedents regarding health leave and pre-retirement protection. The Supreme Court rejected the cassation request because no genuine conflict in judicial interpretation existed following a 2013 ruling, and the appellant failed to substantiate the need for legal interpretation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.: A cassation appeal is dismissed if no conflict in judicial interpretation exists and the applicant fails to demonstrate a need for legal interpretation of the law.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal teacher's charter labor code health leave preliminary review tenured teacher legal interpretation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przedstawia zasadnej podstawy przedsądu i dlatego nie został uwzględniony.Nie spełnia się podstawa przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. w odniesieniu do art.
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Sąd rozstrzygnął, że wypowiedzenie (rozwiązanie) stosunku pracy było zgodne z prawem i zasadne.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych motywów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 3989 § 2 k.p.c.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
w związku z art. 3984 § 2 k.p.c. oraz art.
Art. 3983 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
oraz art. 3983 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. w związku z art.
Art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.
w związku z art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.).Ta ostatnia uwaga jest w pełni aktualna w ocenie podstawy przedsądu z art.
art. 41 k.p
73 Karty Nauczyciela w kontekście art. 41 k.p.Istnieje również potrzeba wykładni przepisów prawa w zakresie ochrony przedemerytalnej i art.
art. 39 k.p
41 k.p.Istnieje również potrzeba wykładni przepisów prawa w zakresie ochrony przedemerytalnej i art. 39 k.p.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przedstawia zasadnej podstawy przedsądu i dlatego nie został uwzględniony.Nie spełnia się podstawa przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
Takiego metodycznego i merytorycznego braku wniosku nie zastępują zarzuty podstaw kasacyjnych skargi, gdyż nie podlegają rozpoznaniu na etapie przedsądu i stanowią odrębny element skargi kasacyjnej, dlatego nie zastępują podstawy przedsądu ani brakującego jej uzasadnienia (art. 3989 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PK 177/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 lutego 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z powództwa G. S.‎przeciwko Zespołowi Szkół nr [...] im. […] w A. ‎o uznanie za bezskuteczne wypowiedzenia stosunku pracy, wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 25 lutego 2015 r.,‎skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W.‎z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt IV Pa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z 18 grudnia 2013 r. oddalił apelację skarżącej powódki G. S. od wyroku Sądu Rejonowego w W. z 6 września 2013 r., oddalającego jej powództwo o przywrócenie do pracy. Sąd rozstrzygnął, że wypowiedzenie (rozwiązanie) stosunku pracy było zgodne z prawem i zasadne.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c. W uzasadnieniu podano, że nie można zgodzić się z taką interpretacją przepisów Karty Nauczyciela oraz Kodeksu pracy, zgodnie z którą stosunek pracy nauczyciela mianowanego został kompleksowo uregulowany w Karcie Nauczyciela wobec czego nie stosuje się do niego przepisów Kodeksu pracy chociażby dotyczących ochrony przedemerytalnej.

Okazuje się bowiem, że nauczyciel mianowany a więc na wyższym szczeblu awansu zawodowego jest w dalece gorszej sytuacji aniżeli nauczyciel zatrudniony na podstawie umowy o pracę. Nauczyciel z którym nawiązano stosunek pracy na podstawie mianowania nie powinien być gorzej traktowany, a trwałość tego stosunku powinna podlegać ochronie.Istnieje również potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów. W judykaturze brak jest jednoznaczności. Na uzasadnienie wskazano na wyrok Sądu Najwyższego z 7 listopada 1995 r. oraz uchwałę Sądu Najwyższego 7 grudnia 2006 r., powołując dalej kolejno wyroki z 9 września 2010 r., II PK 54/10, z 19 września 1996 r., I PRN 70/96, z 21 października 2003 r., I PK 519/02, z 19 kwietnia 2012 r., II PK 204/11.

Wynika z nich zakaz rozwiązywania nauczycielskich stosunków pracy w okresie urlopu dla poratowania zdrowia, nawet z przyczyn wymienionych w art. 20 Karta Nauczyciela. Zachodzi więc potrzeba interpretacji art. 73 Karty Nauczyciela w kontekście art. 41 k.p.Istnieje również potrzeba wykładni przepisów prawa w zakresie ochrony przedemerytalnej i art. 39 k.p. oraz jego stosowania na gruncie Karty Nauczyciela.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przedstawia zasadnej podstawy przedsądu i dlatego nie został uwzględniony.Nie spełnia się podstawa przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. w odniesieniu do art. 41 k.p. w związku z art. 73 Karty Nauczyciela (KN). Nie ma już rozbieżności w orzecznictwie i wątpliwości w wykładni przepisów po uchwale składu powiększonego Sądu Najwyższego z 26 czerwca 2013 r., I PZP 1/13, zgodnie z którą złożenie wniosku o urlop dla poratowania zdrowia lub korzystanie z takiego urlopu nie stanowi przeszkody do rozwiązania z nauczycielem stosunku pracy na podstawie art. 20 ust. 1 pkt 2 KN.

Skarżąca we wniosku nie zauważa tej uchwały, choć stanowi odpowiedź na rozbieżność w orzecznictwie. Uchwała ta jest trafna, nie tylko ze względu na rangę składu. W kolejnym wyroku z 5 marca 2014 r., II PK 147/14, Sąd Najwyższy potwierdził, że prawo nauczyciela do urlopu dla poratowania zdrowia nie może uniemożliwiać dyrektorowi szkoły dostosowania stanu zatrudnienia do aktualnych potrzeb wynikających z rozmiaru zadań szkoły. Natomiast w odniesieniu do art. 39 k.p. podstawa przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. została powołana jedynie hasłowo, gdyż we wniosku brak jest jakiejkolwiek argumentacji, uzasadniającej potrzebę wykładni lub wskazującej na rozbieżność orzecznictwa, zwłaszcza, że Sąd przedstawił w zaskarżonym wyroku stosowne orzecznictwo Sądu Najwyższego i poglądy piśmiennictwa.

Takiego metodycznego i merytorycznego braku wniosku nie zastępują zarzuty podstaw kasacyjnych skargi, gdyż nie podlegają rozpoznaniu na etapie przedsądu i stanowią odrębny element skargi kasacyjnej, dlatego nie zastępują podstawy przedsądu ani brakującego jej uzasadnienia (art. 3989 § 1 k.p.c. w związku z art. 3984 § 2 k.p.c. oraz art. 3983 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. w związku z art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.).Ta ostatnia uwaga jest w pełni aktualna w ocenie podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., gdyż we wniosku o przyjęcie skargi nie wskazano i nie wykazano (odrębnie od podstaw kasacyjnych), naruszenia prawa procesowego lub materialnego, które prowadziłoby do stwierdzenia, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem zaskarżenia i kieruje się ją do prawomocnego wyroku, co uzasadnia funkcję przedsądu i tłumaczy szczególne wymagania (warunki) stawiane wnioskowi o przyjęcie skargi do rozpoznania.

Z tych motywów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 3989 § 2 k.p.c.