Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PK 167/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed cassation appeal on procedural grounds, ruling it was not obviously justified without deeper analysis.

Numero d'incarto II PK 167/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's cassation appeal against the appellate court's decision denying compensation for health disruption. The plaintiff argued the lower courts failed to address non-occupational health issues caused by toxic substances, limiting their review solely to occupational disease status. The court held that a procedural violation under the Civil Procedure Code did not constitute an obvious ground for cassation without substantive analysis of the case facts.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 3989 § 1 k.p.c.; art. 328 § 2 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is only obviously justified if the procedural violation clearly results in a manifestly erroneous judgment without requiring further factual or legal analysis.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal procedural violation obvious justification civil procedure code health disruption compensation occupational disease toxic substances

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 328 § 2 k.p.c.
W takiej sytuacji nawet uznanie przez Sąd Najwyższy trafności twierdzeń skarżącego o nieprawidłowości uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie uzasadnia wniosku, że naruszenie art. 328 § 2 k.p.c. mogło istotnie wpłynąć na wynik postępowania (por.
art. 391 § 1 k.p.c.
w związku z art. 391 § 1 k.p.c. stanowi usprawiedliwioną podstawę skargi kasacyjnej tylko wówczas, gdy wskutek uchybienia wymaganiom stawianym uzasadnieniu, zaskarżone orzeczenie nie poddaje się kontroli kasacyjnej (por.
§ 2 ust. 3 i 19 w związku z § 12 ust. 1 pkt 2 i 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
art. 328 § 2 k.p.c
W takiej sytuacji nawet uznanie przez Sąd Najwyższy trafności twierdzeń skarżącego o nieprawidłowości uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie uzasadnia wniosku, że naruszenie art. 328 § 2 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c
w związku z art. 391 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
art. 391 k.p.c
w związku z art. 391 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2013 r., III SK 19/13
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2013 r., III SK 19/13 oraz z dnia 3 grudnia 2014 r., III PK 75/14, niepubl.), a przytoczone podstawy kasacyjne uzasadniają uwzględnienie skargi (por.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07 oraz z dnia 20 marca 2014 r., I CSK 18/14, niepubl.).
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 marca 2014 r., I CSK 18/14
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 2010 r., I PK 107/10
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 2010 r., I PK 107/10, niepubl.).
wyroki Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2011 r., II PK 42/11
wyroki Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2011 r., II PK 42/11 oraz z dnia 8 czerwca 2010 r., II PK 302/09, niepublikowane), czego nie można stwierdzić w rozpoznawanej sprawie bez dokonania głębszej analizy przeprowadzonego postępowania.Mając to na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art.
III PK 75/14
Supreme Court dismissed teacher's appeal for reinstatement due to lack of clear procedural violation and organizational constraints.
III CSK 216/07
Cassation appeal dismissed for lack of obvious merit under Polish Civil Procedure Code Article 3989.
I CSK 18/14
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious legal error and lack of public interest.
I PK 107/10
Supreme Court dismisses cassation appeal regarding dismissal for loss of trust and false statements.
II PK 42/11
Supreme Court quashes labor court judgment for lack of reasoning on serious breach classification.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PK 167/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 lutego 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Kuczyński w sprawie z powództwa E. Z.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G. ‎o zadośćuczynienie, odszkodowanie rentę i ustalenie,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 25 lutego 2015 r.,‎skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 30 grudnia 2013 r., sygn. akt III AUa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania 2. przyznaje adwokatowi K.B. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] kwotę 4050 zł (cztery tysiące pięćdziesiąt) powiększoną o kwotę podatku od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2013 r. Sąd Apelacyjny, Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w G. oddalił apelację powódki E. Z. od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 11 czerwca 2013 r., oddalającego jej powództwo o zadośćuczynienie, odszkodowanie oraz rentę z tytułu rozstroju zdrowia wniesione przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w G. W uzasadnieniach sądów meriti przyjęto, że roszczenia powódki są niezasadne ze względu na brak związku przyczynowego między jej stanem zdrowia a warunkami pracy u pozwanego pracodawcy.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiodła powódka, zaskarżając go w całości oraz wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w […].Skarga kasacyjna została oparta na podstawie naruszenia przepisów postępowania – art. 328 § 2 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. przez niewyjaśnienie istoty sprawy polegające na nieodniesieniu się do kwestii naprawienia szkody i krzywdy wynikłej z rozstroju zdrowia powódki oraz dolegliwości będących następstwem narażenia jej na kontakt z substancjami trującymi w pomieszczeniach, w których wykonywała ona pracę, przy jednoczesnym odniesieniu się do żądań związanych z ustaleniem istnienia choroby zawodowej oraz odpowiedzialności na przyszłość za dalsze skutki czynu niedozwolonego pozwanego.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został uzasadniony jej oczywistą zasadnością, wynikającą z faktu, że Sąd Apelacyjny ograniczył się w swoim postępowaniu do kwestii wystąpienia choroby zawodowej, co doprowadziło także do ograniczenia prowadzonego postępowania dowodowego.

Skarżąca podniosła, że przedmiotem sprawy było rozpoznanie wszelkich następstw zdrowotnych, w tym krótkotrwałych oraz dolegliwości ujawniających się okresowo będących skutkiem warunków pracy, a tymczasem Sądy obydwu instancji rozstrzygnęły o tylko jednym aspekcie stanu faktycznego, czyli chorobie zawodowej i odpowiedzialności pracodawcy na przyszłość.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, jeżeli zachodzi nieważność postępowania lub jeżeli skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.W judykaturze przyjmuje się, że oczywista zasadność skargi kasacyjnej, przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., zachodzi wówczas, gdy z jej treści, bez potrzeby głębszej analizy oraz szczegółowych rozważań, wynika, że doszło do kwalifikowanego naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2013 r., III SK 19/13 oraz z dnia 3 grudnia 2014 r., III PK 75/14, niepubl.), a przytoczone podstawy kasacyjne uzasadniają uwzględnienie skargi (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07 oraz z dnia 20 marca 2014 r., I CSK 18/14, niepubl.).

Podkreśla się jednak, że przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2014 r., III SK 91/13, z dnia 11 marca 2014 r., III SK 65/13 oraz z dnia 20 lutego 2014 r., III SK 62/13, niepublikowane). Mając powyższe na uwadze w rozpoznawanej sprawie niemożliwe było przyjęcie, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, gdyż wbrew wywodom skargi Sądy nie ograniczyły się do analizy skutków zdrowotnych jedynie w aspekcie powstania choroby zawodowej.

Ponadto należało zauważyć, że w judykaturze przyjmuje się, iż zarzut naruszenia art. 328 § 2 w związku z art. 391 k.p.c., przy jednoczesnym braku zarzutów naruszenia innych przepisów prawa materialnego i procesowego oznacza, że skarżący nie ma zastrzeżeń do prawidłowości wyroku pod względem jego zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego, a jedynie skarży się na niedostatki jego uzasadnienia. W takiej sytuacji nawet uznanie przez Sąd Najwyższy trafności twierdzeń skarżącego o nieprawidłowości uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie uzasadnia wniosku, że naruszenie art. 328 § 2 k.p.c. mogło istotnie wpłynąć na wynik postępowania (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 2010 r., I PK 107/10, niepubl.).

W powyższym zakresie przyjmuje się dodatkowo, że naruszenie przez sąd drugiej instancji art. 328 § 2 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. stanowi usprawiedliwioną podstawę skargi kasacyjnej tylko wówczas, gdy wskutek uchybienia wymaganiom stawianym uzasadnieniu, zaskarżone orzeczenie nie poddaje się kontroli kasacyjnej (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2011 r., II PK 42/11 oraz z dnia 8 czerwca 2010 r., II PK 302/09, niepublikowane), czego nie można stwierdzić w rozpoznawanej sprawie bez dokonania głębszej analizy przeprowadzonego postępowania.Mając to na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 3989 § 1 k.p.c.), przyznając pełnomocnikowi powódki wyznaczonemu przez Sąd, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, wynagrodzenie według norm przepisanych (§ 2 ust. 3 i 19 w związku z § 12 ust. 1 pkt 2 i 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jednolity tekst:

Dz.U. z 2013 r., poz. 461).