Supreme Court dismisses extraordinary appeal due to lack of standing under closed statutory list.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the extraordinary appeal filed by J. M. against a social insurance decision. The appellant attempted to file the appeal personally, but the court found that only specific public officials are legally authorized to submit such petitions. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible because the appellant lacked the requisite standing under the closed list of entitled parties.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 95 § 2 ust. 1 u.SN; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: An extraordinary appeal filed by a person not included in the closed statutory list of authorized subjects is inadmissible and must be rejected.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
II NSNc 286/24 POSTANOWIENIE Dnia 5 grudnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Pastuszko w sprawie z odwołania J. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Zielonej Górze o prawo do świadczenia uzupełniającego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 5 grudnia 2024 r. na skutek skargi nadzwyczajnej wniesionej przez J. M. od wyroku Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z 29 sierpnia 2024 r., sygn. IV U 2854/23, odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
Pismem z 5 listopada 2024 r. (data prezentaty Sądu Najwyższego) J. M. (dalej także: „skarżąca”) wniosła w imieniu własnym do Sądu Najwyższego skargę nadzwyczajną od wyroku Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z 29 sierpnia 2024 r., sygn. IV U 2854. Podając sygnaturę, podkreśliła, że brakuje oznaczenia roku na wskazanej sygnaturze (k. 3 verte).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 89 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. 2024, poz. 622, dalej: „u.SN”), skargę nadzwyczajną może wnieść Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz, w zakresie swojej właściwości, Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznik Praw Dziecka, Rzecznik Praw Pacjenta, Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego, Rzecznik Finansowy, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców i Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Powyższy katalog podmiotów legitymowanych jest zamknięty i żaden inny podmiot, poza wymienionymi w tymże katalogu, nie może zostać uznany za uprawniony do jej skutecznego wniesienia.Stosownie do art. 95 pkt 1 u.SN, w zakresie nieuregulowanym przepisami ustawy do skargi nadzwyczajnej, w tym postępowania w sprawie tej skargi, stosuje w zakresie spraw cywilnych – przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r.
– Kodeks postępowania cywilnego dotyczące skargi kasacyjnej, z wyłączeniem art. 3984 § 2 oraz art. 3989 k.p.c.Zgodnie z art. 3986 § 2 k.p.c. sąd drugiej instancji odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 3984 § 1, nieopłaconą oraz skargę, której braków nie usunięto w terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Z kolei według art. 3986 3 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca skargę kasacyjną, która podlegała odrzuceniu przez sąd drugiej instancji, albo zwraca ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków.W świetle art. 95 pkt 1 u.SN takie same konsekwencje wywołuje wniesienie skargi nadzwyczajnej przez osobę nieuprawnioną oraz skargi nadzwyczajnej od orzeczenia, które może zostać uchylone lub zmienione w trybie innych nadzwyczajnych środków zaskarżenia.W rozpoznawanej sprawie J.
M. wniosła skargę nadzwyczajną osobiście, nie będąc do tego podmiotem legitymowanym. Okoliczność ta powoduje, że przedmiotowa skarga dotknięta jest brakiem nieusuwalnym i podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 26 lipca 2023 r., II NSNc 309/23).Na marginesie Sąd Najwyższy wskazuje, że na podstawie analizy akt sprawy Sądu Okręgowego w Zielonej Górze (IV U 2854/23) ustalił, iż sprawa z odwołania J. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Zielonej Górze o prawo do świadczenia uzupełniającego toczyła się pod sygn.
IV U 2854/23. Dowodem na poparcie powyższego jest protokół rozprawy z 29 sierpnia 2024 r. w sprawie IV U 2854/23 (k. 163-163 verte), w którym odnotowano fakt zamknięcia rozprawy przez przewodniczącego i zarządzenia przerwy oraz ogłoszenia przez niego po naradzie wyroku. W aktach tej sprawy na k. 164 znajduje się zaskarżony przez skarżącą wyrok, a na k. 166 i 166 verte – wniosek skarżącej datowany na 29 sierpnia 2024 r. o wydanie wyroku wraz z uzasadnieniem, wskazujący na sygn. akt jako IV U 2854/23. Tym samym nie budzi wątpliwości Sądu Najwyższego, że zaskarżony przez skarżącą przedmiotową skargą nadzwyczajną wyrok z 29 sierpnia 2024 r. dotyczy sprawy o sygn.
IV U 2854/23.Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3986 § 2 i § 3 k.p.c. w zw. z art. 95 pkt 1 u.SN orzekł, jak w sentencji. ł.nr.g.