Supreme Court dismisses extraordinary appeal allowing lower court to correct debt limitation wording via correction procedure.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the extraordinary appeal filed by the Ombudsman for the Rights of Citizens against a final judgment. The Ombudsman argued the lower court incorrectly limited the debtor's liability to the property's value rather than the specific mortgage amounts. However, all parties, including the creditor, agreed that the judgment text needed correction to reflect the actual secured debt amounts. The court ruled that since the parties agreed on the correct content, the ordinary correction procedure under Article 350 of the Civil Procedure Code was sufficient, rendering the extraordinary appeal unnecessary.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 319 k.p.c.; Art. 350 § 1 k.p.c.; Art. 91 § 1 ustawy o SN: When parties agree on the correct content of a final judgment regarding the scope of liability, the Supreme Court may dismiss an extraordinary appeal in favor of the lower court's exercise of the ordinary correction procedure to amend the text.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
II NSNc 223/24 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Czubik (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Elżbieta KarskaRadosław Tomasz Jeż (ławnik Sądu Najwyższego) w sprawie z powództwa Banku S.A. w W. (następca prawny: Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Wierzytelności z siedzibą w W.)przeciwko R. sp. z o.o. w W.o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 10 kwietnia 2025 r. skargi nadzwyczajnej wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich od wyroku Sądu Okręgowego w Płocku z 6 marca 2013 r., sygn. I C 1680/12 1. umarza postępowanie ze skargi nadzwyczajnej, 2. znosi wzajemnie koszty postępowania wywołanego wniesioną skargą nadzwyczajną. D.Z.
UZASADNIENIE
W sprawie z powództwa Banku S.A. w W. przeciwko „R.” sp. z o.o. w W. o zapłatę, Sąd Okręgowy w Płocku prawomocnym wyrokiem z 6 marca 2013 r., I C 1680/12, m.in. zasądził od pozwanego „R.” sp. z o.o. w W. na rzecz powoda Banku S.A. w W. kwotę 40 851,65 CHF z zastrzeżeniem pozwanemu prawa powoływania się na ograniczenie jego odpowiedzialności do wartości nieruchomości położonej w K., gmina R., oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] i [...], o pow. 1,4219 ha, dla której Sąd Rejonowy w C. prowadzi Księgę Wieczystą Kw nr [...] (pkt 1 wyroku).
Skargę nadzwyczajną od powyższego orzeczenia wywiódł pismem z 6 marca 2024 r. Rzecznik Praw Obywatelskich, zaskarżając je częściowo w pkt. 1 w zakresie zastrzeżenia ograniczenia odpowiedzialności pozwanego „R.” sp. z o.o. w W. do wartości nieruchomości położonej w K., gmina R., oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] i [...], o pow. 1,4219 ha, dla której Sąd Rejonowy w C. prowadzi Księgę Wieczystą Kw nr [...]. RPO zarzucił zaskarżonemu wyrokowi m.in. rażące naruszenie prawa procesowego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 319 k.p.c. polegające na zastrzeżeniu ograniczenia odpowiedzialności pozwanego do wartości nieruchomości (jak wyżej), a nie do przedmiotu nieruchomości w granicach sumy hipotecznej [to jest nieruchomości (jak wyżej) do wysokości ustanowionej na niej hipoteki umownej zwykłej w kwocie 35 470 CHF oraz hipoteki umownej kaucyjnej do kwoty 9 222 CHF].Pismem z 4 lipca 2024 r.
Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Wierzytelności z siedzibą w W. złożył oświadczenie o wstąpieniu nabywcy wierzytelności do postępowania w trybie art. 192 pkt 3 k.p.c. wraz z odpowiedzią na skargę nadzwyczajną. Wniesiono o:
1. oddalenie skargi nadzwyczajnej;
2. sprostowanie wyroku Sądu Okręgowego w Płocku z 6 marca 2013 r., I C1680/12, w punkcie pierwszym w zakresie zastrzeżenia ograniczenia odpowiedzialności pozwanego poprzez wpisanie zastrzeżenia „do nieruchomości położonej w K., gmina R., oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] i [...], o pow. 1,4219 ha, dla której Sąd Rejonowy w C., VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o nr [...], do wysokości ustanowionej na niej hipoteki umownej zwykłej w kwocie 35 470 CHF oraz hipoteki umownej kaucyjnej do kwoty 9 222 CHF”, 3. zasądzenie kosztów procesu w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.W piśmie z 8 lipca 2024 r. pozwana R. sp. z o.o. w W. przychyliła się do skargi nadzwyczajnej RPO i poparła zawarte w niej wnioski.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Postępowanie wywołane skargą nadzwyczajną podlega umorzeniu. Wniesienie skargi nadzwyczajnej zasadniczo ma na celu uchylenie zaskarżonego orzeczenia (art. 91 § 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, t.j. Dz.U. 2024, poz. 622; dalej jako: „ustawa o SN”) w sprawie spornej, w której ścierają się interesy różnych stron i uczestników postępowania. W myśl art. 319 k.p.c., jeżeli pozwany ponosi odpowiedzialność z określonych przedmiotów majątkowych albo do wysokości ich wartości, sąd może, nie wymieniając tych przedmiotów ani ich wartości, uwzględnić powództwo zastrzegając pozwanemu prawo do powołania się w toku postępowania egzekucyjnego na ograniczenie odpowiedzialności.
Wskazany przepis jest procesowym instrumentem realizacji ograniczonej odpowiedzialności dłużnika rzeczowego. W niniejszej sprawie spłata zaciągniętego kredytu została zabezpieczona hipoteką zwykłą w kwocie 35 470 CHF oraz hipoteką kaucyjną do kwoty 9 222 CHF – i to zastrzeżenie powinno znaleźć się w sentencji zaskarżonego wyroku. Z powyższym „brakiem” zakwestionowanego orzeczenia zgadzają się wszystkie strony, na czele z powodem (nabywcą wierzytelności), który w swym piśmie procesowym z 4 lipca 2024 r. wniósł expressis verbis o sprostowanie wyroku Sądu Okręgowego w Płocku z 6 marca 2013 r., I C1680/12, w punkcie pierwszym w zakresie zastrzeżenia ograniczenia odpowiedzialności pozwanego poprzez wpisanie zastrzeżenia „do nieruchomości położonej w K., gmina R., oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] i [...], o pow. 1,4219 ha, dla której Sąd Rejonowy w C., VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o nr [...], do wysokości ustanowionej na niej hipoteki umownej zwykłej w kwocie 35 470 CHF oraz hipoteki umownej kaucyjnej do kwoty 9 222 CHF”.
Sąd Najwyższy w składzie orzekającym przychyla się do stanowiska powoda (nabywcy wierzytelności), że w sprawie jest możliwość dokonania zmiany wyroku w trybie niewymagającym angażowania nadzwyczajnego środka zaskarżenia, tak żeby jego treść odpowiadała wymogom norm prawnych.W myśl art. 350 § 1 k.p.c., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jak podnosi się w piśmiennictwie, sprostowanie wyroku może nastąpić zarówno na wniosek, jak i z urzędu, w przypadku stwierdzenia przez sąd konieczności poprawienia omyłek powstałych przy jego redakcji.
Wniosek o sprostowanie wyroku może złożyć strona, interwenient uboczny, podmioty na oprawach strony (prokurator, organizacja pozarządowa, inspektor pracy, RPO, powiatowy lub miejski rzecznik konsumentów). Sprostowanie nie jest ograniczone w czasie, a zatem może nastąpić także po uprawomocnieniu się wadliwie zredagowanego orzeczenia (E. Rudkowska-Ząbczyk, A. Fruk (w:) Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, red. E. Marszałkowska-Krześ, I. Gil, Warszawa 2025, uwagi do art. 350, nb 12-14, Legalis). W świetle przytoczonych powyżej okoliczności, tj. w istocie braku przedmiotu sporu w niniejszej sprawie oraz możliwości sprostowania zakwestionowanego orzeczenia przez sąd powszechny, który je wydał, postępowanie ze skargi nadzwyczajnej należało umorzyć, o czym Sąd Najwyższy orzekł w sentencji.
O wzajemnym zniesieniu kosztów postępowania wywołanego wniesioną skargą nadzwyczajną Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 39818 k.p.c. w zw. z art. 95 pkt 1 ustawy o SN. D.Z.[r.g.]