Supreme Court dismisses extraordinary appeal due to lack of standing under the Supreme Court Act.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the extraordinary appeal filed by an individual seeking placement in a social assistance home. The applicant argued for the revocation of a lower court decision but lacked the legal standing to file such a petition personally. The court ruled that only specific public officials listed in the Supreme Court Act are authorized to submit extraordinary appeals, rendering the individual's filing inadmissible.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 89 § 2 u.SN; Art. 95 pkt 1 u.SN; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: An extraordinary appeal filed by a person not included in the closed list of authorized subjects under the Supreme Court Act is inadmissible and must be rejected.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
II NSNc 131/25 POSTANOWIENIE Dnia 10 grudnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wojciechowski w sprawie ze skargi nadzwyczajnej wniesionej przez R. M. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 10 grudnia 2025 r. odrzuca skargę nadzwyczajną.
UZASADNIENIE
27 października 2025 r. (data prezentaty Sądu Najwyższego) R. M. (dalej: „Skarżący”) wniósł pismo zatytułowane jako „SKARGA NADZWYCZAJNA DO SĄDU NAJWYŻSZEGO RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ”. Skarżący wskazał w piśmie sygnaturę sprawy III RNs 321/23, a w uzasadnieniu Skarżący wyjaśnił, że ma zostać umieszczony w domu pomocy społecznej i składał wniosek o uchylenie „od domu pomocy społecznej”, jednakże został oddalony przez Sąd Rejonowy w Oleśnicy. Z treści uzasadnienia można też wywnioskować, że powyższe orzeczenie zostało zaskarżone do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 89 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. 2024, poz. 622, dalej: „u.SN”), skargę nadzwyczajną może wnieść Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz, w zakresie swojej właściwości, Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznik Praw Dziecka, Rzecznik Praw Pacjenta, Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego, Rzecznik Finansowy, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców i Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Powyższy katalog podmiotów legitymowanych jest zamknięty i żaden inny podmiot, poza wymienionymi w tymże katalogu, nie może zostać uznany za uprawniony do jej skutecznego wniesienia.
Stosownie do art. 95 pkt 1 u.SN, w zakresie nieuregulowanym przepisami ustawy do skargi nadzwyczajnej, w tym postępowania w sprawie tej skargi, stosuje w zakresie spraw cywilnych – przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego dotyczące skargi kasacyjnej, z wyłączeniem art. 3984 § 2 oraz art. 3989 k.p.c. Zgodnie z art. 3986 § 2 k.p.c. sąd drugiej instancji odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 3984 § 1, nieopłaconą oraz skargę, której braków nie usunięto w terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalną.
Z kolei według art. 3986 § 3 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca skargę kasacyjną, która podlegała odrzuceniu przez sąd drugiej instancji, albo zwraca ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków. W świetle art. 95 pkt 1 u.SN takie same konsekwencje wywołuje wniesienie skargi nadzwyczajnej przez osobę nieuprawnioną oraz skargi nadzwyczajnej od orzeczenia, które może zostać uchylone lub zmienione w trybie innych nadzwyczajnych środków zaskarżenia. Mając na względzie przywołane przepisy należy stwierdzić, że skarga nadzwyczajna podlegała odrzuceniu z powodu braku legitymacji Skarżącego do jej wniesienia.
Skarżący wniósł bowiem skargę osobiście, podczas gdy skargę nadzwyczajną może wnieść do Sądu Najwyższego wyłącznie podmiot legitymowany, wskazany w art. 89 § 2 u.SN. Okoliczność ta powoduje, że przedmiotowa skarga dotknięta jest brakiem nieusuwalnym i podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 26 lipca 2023 r., II NSNc 309/23, postanowienie Sądu Najwyższego z 23 lipca 2025 r., sygn. II NSNc 55/25). Na marginesie jedynie wskazać należy, że Skarżący nie określił jednoznacznie przedmiotu ani zakresu zaskarżenia.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3986 § 2 i § 3 k.p.c. w zw. z art. 95 pkt 1 u.SN orzekł, jak w sentencji. [r.g.]