Supreme Court dismisses extraordinary appeal when Ombudsman withdraws it due to a settlement between parties.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the extraordinary appeal filed by the Ombudsman for the Rights of Citizens against a lower court ruling. The Ombudsman had initially challenged the decision regarding a consumer credit contract but subsequently withdrew the complaint after the parties reached a settlement agreement. Consequently, the Supreme Court terminated the proceedings based on the withdrawal of the grounds for the extraordinary appeal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 89 § 1 ust. 1 ustawy o Rzeczniku Praw Obywatelskich; Art. 3982 § 1 k.p.c.: Withdrawal of an extraordinary appeal by the Ombudsman due to the disappearance of its basis necessitates the termination of the proceedings.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
II NSNc 118/24 POSTANOWIENIE Dnia 18 marca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Janusz Niczyporuk w sprawie z powództwa P. M., A. T.przeciwko Bank S.A. w W.o ustalenie i zapłatęna posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 18 marca 2025 r.na skutek skargi nadzwyczajnej Rzecznika Praw Obywatelskich od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 3 stycznia 2019 r., sygn. I C 930/18 umarza postępowanie.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Warszawie I Wydział Cywilny (dalej również: „Sąd Okręgowy”) wyrokiem z 3 stycznia 2019 r., I C 930/1 (dalej również: „zaskarżony wyrok” lub „wyrok”) w sprawie z powództwa P. M. i A. T. (dalej: „powodowie”) przeciwko Bank S.A. w W.(dalej: „pozwany”) w przedmiocie ustalenia i zapłaty oddalił powództwo oraz zasądził od powodów na rzecz pozwanego kwotę 2717 zł (dwa tysiące siedemset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu i nie obciążył powodów kosztami procesu w pozostałym zakresieSkargą nadzwyczajną z 2 lutego 2024 r.
Rzecznik Praw Obywatelskich (dalej również: „Rzecznik” lub „skarżący”), na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1058 z późn. zm.; dalej: „ustawa o Rzeczniku Praw Obywatelskich”) w zw. z art. 89 § 1 in principio oraz art. 84 § 4 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 622 z późn. zm.; dalej: „u.SN”), z uwagi na konieczność zapewnienia zgodności z zasadą demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej zaskarżył w całości wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 3 stycznia 2019 r., I C 930/18.
Rzecznik Praw Obywatelskich na podstawie art. 89 § 1 pkt 2 u.SN zarzucił zaskarżonemu wyrokowi rażące naruszenie prawa materialnego, tj. 1.art. 58 § 1 i 3, art. 3851 § 1 oraz art. 3851 § 3 k.c. i art. 3531 k.c. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 z późn. zm., dalej; „k.c.”) w zw. z art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 Dyrektywy Rady 93/13/WE z 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (Dz. U. U. E. L. z 1993 r., L 95, s. 29; dalej: „Dyrektywa 93/13”), poprzez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że umowa kredytu była w całości ważna, jako zgodna z zasadami współżycia społecznego, podczas gdy jej treść i cel oraz zawarte klauzule abuzywne była w istocie sprzeczna z naturą umowy kredytu oraz z zasadami współżycia społecznego i w tym zakresie umowa należało ją uznać jako nieważną;2.art. 3851 § 2 k.c. w zw. z art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 Dyrektywy 93/13, poprzez uznanie, że bezskuteczność klauzul indeksacyjnych powodowała, że umowa kredytu mogła być wykonywana z pominięciem niedozwolonych klauzul.
Rzecznik Praw Obywatelskich w konsekwencji powyższego na podstawie art. 89 § 1 in principio u.SN, zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie zasady demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej wyrażonej w art. 2 Konstytucji RP, poprzez zaniechanie przez Sąd Okręgowy ustalenia skutków stwierdzenia abuzywności postanowień umowy kredytu z poszanowaniem wytycznych sformułowanych w Dyrektywie 93/13 i orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej co w konsekwencji doprowadziło do zachwiania równowagi w sferze ochrony prawnej powodów oraz w istocie ich wsparcia przez ten Sąd.
W ocenie Rzecznika Praw Obywatelskich takie działania nakierowane były na wykorzystanie słabszej pozycji konsumentów, którzy nie byli w stanie skutecznie dochodzić swoich praw. Takie procedowanie w ocenie Rzecznika Praw Obywatelskich pozostało w sprzeczności z zasadą lojalności państwa wobec obywateli w procesie stosowania prawa.Pismem procesowym z 11 lutego 2024 r. Rzecznik Praw Obywatelskich z uwagi na zawarcie przez powodów z pozwanym ugody dotyczącej spornej umowy kredytowej, cofnął skargę nadzwyczajną i wniósł o umorzenie postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Stosownie do art. 95 pkt 1 u.SN w zakresie nieuregulowanym przepisami ustawy do skargi nadzwyczajnej, w tym postępowania w sprawie tej skargi, stosuje się w zakresie spraw cywilnych przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące skargi kasacyjnej, z wyłączeniem art. 3984 § 2 oraz art. 3989 tej ustawy. Przepisy ustawy o Sądzie Najwyższym nie regulują kwestii cofnięcia skargi, z tego też względu, zgodnie z przytoczonym przepisem, należy zastosować w tym zakresie właściwe przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące skargi kasacyjnej.
Zgodnie zaś z art. 39821 k.p.c., do postępowania przed Sądem Najwyższym wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji. Artykuł 391 § 2 zdanie pierwsze in principio k.p.c. stanowi natomiast, że w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne. Cofnięcie skargi nadzwyczajnej przez Rzecznika Praw Obywatelskich, z uwagi na odpadnięcie jej podstawy, w rozpoznawanej sprawie uzasadnia umorzenie postępowania, o czym Sąd Najwyższy orzekł na podstawie powołanych przepisów prawa.[SOP][a.ł]