Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II NSK 5/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for failure to state a legal issue in cassation request under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto II NSK 5/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation complaint against the President of the Energy Regulatory Office. The appellant failed to explicitly formulate a specific legal issue in the request, violating procedural requirements for cassation proceedings. Consequently, the court refused to accept the appeal for consideration and ordered the appellant to bear the litigation costs.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation complaint must explicitly state a significant legal issue; failure to formulate this issue separately from the reasoning renders the appeal inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal legal issue formulation Civil Procedure Code inadmissible appeal litigation costs procedural defect Supreme Court imposta sull'energia

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
266, dalej: „p.energ.”).Skarżący na podstawie art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na to, że w sprawie występują dwa istotne zagadnienia prawne dotyczące wykładni art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu.O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art.
Art. 98 § 1, 11 i 3 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu.O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1, 11 i 3 k.p.c., art.
Art. 99 k.p.c.
98 § 1, 11 i 3 k.p.c., art. 99 k.p.c. i art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
i art. 108 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 39821 k.p.c.
z art. 39821 k.p.c. w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 k.p.c. oraz § 10 ust.
§ 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
266, dalej: „p.energ.”).Skarżący na podstawie art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
266, dalej: „p.energ.”).Skarżący na podstawie art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienia Sądu Najwyższego z: 15 listopada 2017 r., III SK 13/17
postanowienia Sądu Najwyższego z: 15 listopada 2017 r., III SK 13/17; 29 listopada 2017 r., I CSK 216/17).
29 listopada 2017 r., I CSK 216/17
postanowienia Sądu Najwyższego z: 15 listopada 2017 r., III SK 13/17; 29 listopada 2017 r., I CSK 216/17).
28 listopada 2003 r., II CK 324/03
postanowienia SN z: 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07; 26 września 2005 r., II PK 98/05; 10 maja 2019 r., I CSK 627/18).
7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05
postanowienia SN z: 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07; 26 września 2005 r., II PK 98/05; 10 maja 2019 r., I CSK 627/18).
13 lipca 2007 r., III CSK 180/07
postanowienia SN z: 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07; 26 września 2005 r., II PK 98/05; 10 maja 2019 r., I CSK 627/18).
22 listopada 2007 r., I CSK 326/07
postanowienia SN z: 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07; 26 września 2005 r., II PK 98/05; 10 maja 2019 r., I CSK 627/18).
26 września 2005 r., II PK 98/05
postanowienia SN z: 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07; 26 września 2005 r., II PK 98/05; 10 maja 2019 r., I CSK 627/18).
10 maja 2019 r., I CSK 627/18
postanowienia SN z: 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07; 26 września 2005 r., II PK 98/05; 10 maja 2019 r., I CSK 627/18).
10 maja 2001 r., II CZ 35/01
postanowienia Sądu Najwyższego z: 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, Nr 1, poz.
2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14
11; 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14 oraz 9 kwietnia 2015 r., V CSK 547/14).W przedmiotowej sprawie skarżący nie wskazał w petitum skargi, jakie istotne zagadnienie prawne występuje w sprawie.
9 kwietnia 2015 r., V CSK 547/14
11; 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14 oraz 9 kwietnia 2015 r., V CSK 547/14).W przedmiotowej sprawie skarżący nie wskazał w petitum skargi, jakie istotne zagadnienie prawne występuje w sprawie.
20 października 2016 r., I PK 59/16
postanowienia Sądu Najwyższego z: 20 października 2016 r., I PK 59/16; 10 marca 2016 r., II CSK 10/16; 26 lutego 2016 r., V CSK 518/15; 24 września 2015 r., II PK 27/15).
10 marca 2016 r., II CSK 10/16
postanowienia Sądu Najwyższego z: 20 października 2016 r., I PK 59/16; 10 marca 2016 r., II CSK 10/16; 26 lutego 2016 r., V CSK 518/15; 24 września 2015 r., II PK 27/15).
26 lutego 2016 r., V CSK 518/15
postanowienia Sądu Najwyższego z: 20 października 2016 r., I PK 59/16; 10 marca 2016 r., II CSK 10/16; 26 lutego 2016 r., V CSK 518/15; 24 września 2015 r., II PK 27/15).
24 września 2015 r., II PK 27/15
postanowienia Sądu Najwyższego z: 20 października 2016 r., I PK 59/16; 10 marca 2016 r., II CSK 10/16; 26 lutego 2016 r., V CSK 518/15; 24 września 2015 r., II PK 27/15).
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II NSK 5/25 POSTANOWIENIE Dnia 24 lipca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szczepaniec w sprawie z powództwa S. sp. z o.o. w D.przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki o wymierzenie kary pieniężnej, na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 lipca 2025 r. w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej ‎i Spraw Publicznych na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie ‎z dnia 21 maja 2024 r., VII AGa 722/23 1.odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2.zasądza od S. sp. z o.o. w D. na rzecz Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia S. sp. z o.o. w D. do dnia zapłaty.

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 12 kwietnia 2022 r., znak: […], Prezes Urzędu Regulacji Energetyki (dalej: „Prezes URE”) orzekł, że S. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w D. (dalej: „skarżący”, „spółka”) nie przekazał w terminie sprawozdania o rodzajach oraz ilości wytworzonych, przywiezionych i wywiezionych paliw ciekłych, a także ich przeznaczeniu za miesiące: styczeń - grudzień 2018 r., styczeń, luty, marzec, kwiecień, czerwiec, lipiec, wrzesień, październik, listopad, grudzień 2019 r., styczeń - październik 2020 r. do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki.Wobec powyższego, za każdą z nieprawidłowości, tj. za każdy miesiąc, w którym skarżący nie złożył stosownego sprawozdania w odpowiednim terminie, Prezes URE wymierzył spółce karę pieniężną w wysokości po 10 000 zł, tj.

łącznie 320 000 zł.Wyrokiem z dnia 17 marca 2023 r., sygn. akt XVII AmE 63/23, Sąd Okręgowy w Warszawie zmienił zaskarżoną decyzję w punkcie 2 w ten sposób, że odstąpił od wymierzenia kary pieniężnej za miesiące: październik 2018 r., grudzień 2019 r., wrzesień 2020 r. i październik 2020 r. oraz oddalił odwołanie w pozostałym zakresie. Ponadto, Sąd I instancji zasądził od spółki na rzecz Prezesa URE zwrot kosztów zastępstwa procesowego. Od tego wyroku skarżący wywiódł apelację.Wyrokiem z dnia 21 maja 2024 r., sygn. akt VII AGa 722/23, Sąd Apelacyjny w Warszawie odrzucił apelację co do punktu pierwszego wyroku, oddalił apelację w pozostałym zakresie oraz zasądził od spółki na rzecz Prezesa URE zwrot kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.Pismem z dnia 5 września 2024 r. spółka złożyła skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie zaskarżając go częściowo w pkt II i III wyroku.

Jako podstawę kasacyjną wskazano naruszenie przepisów prawa materialnego tj.: art. 43d ust. 1, art. 56 ust. 1 pkt 12b oraz art. 32d ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 266, dalej: „p.energ.”).Skarżący na podstawie art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na to, że w sprawie występują dwa istotne zagadnienia prawne dotyczące wykładni art. 43d ust. 1 p.energ. oraz art. 56 ust. 1 pkt 12b w zw. z art. 56 ust. 2h pkt 4 p.ener.Wskazując na powyższe, skarżący wniósł o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego za postępowanie przed Sądem Najwyższym.Prezes URE w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o wydanie postanowienia odmawiającego przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ewentualnie o oddalenie skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie od skarżącego na rzecz Prezesa URE kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek, gdyż tylko wówczas może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art. 3984 § 2 k.p.c. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika przy tym z oceny czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c.Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na występowanie istotnych zagadnień prawnych w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą, powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego jako przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wymaga wskazania problemu o charakterze abstrakcyjnym, nierozstrzygniętego w dotychczasowym orzecznictwie i wymagającego pogłębionej wykładni (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 2 października 2001 r., I PKN 129/01).

Wnoszący skargę kasacyjną, formułując dane zagadnienie prawne, powinien przedstawić argumentację jurydyczną uzasadniającą tezę o możliwości rozbieżnych ocen prawnych w związku ze stosowaniem przepisów, na tle których zagadnienie powstało, a samo zagadnienie powinno być ponadto „istotne” z uwagi na wagę przedstawionego przez skarżącego problemu interpretacyjnego dla systemu prawa. W art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. chodzi przy tym o zagadnienie prawne obejmujące poważną wątpliwość prawną, którego wyjaśnienie jest potrzebne dla ukierunkowania praktyki sądowej i rozstrzygnięcia sprawy, w której zagadnienie powstało (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z: 15 listopada 2017 r., III SK 13/17; 29 listopada 2017 r., I CSK 216/17).

Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie (zob. postanowienia SN z: 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07; 26 września 2005 r., II PK 98/05; 10 maja 2019 r., I CSK 627/18). Szczegółowa analiza skargi kasacyjnej prowadzi do wniosku, że skarżący nie sformułował w prawidłowy sposób istotnego zagadnienia prawnego. Skarżący powinien sformułować to zagadnienie w sposób przyjęty przy zwracaniu się przez sąd powszechny z pytaniem prawnym do Sądu Najwyższego na podstawie art. 390 k.p.c., zawrzeć we wniosku pogłębiony wywód prawny uzasadniający zgłoszone wątpliwości, wykazać zasadność proponowanego sposobu ich rozstrzygnięcia, a także wadliwość rozwiązania przez Sąd drugiej instancji przedstawionego problemu prawnego w sposób rzutujący na wynik sprawy (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z: 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, Nr 1, poz. 11; 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14 oraz 9 kwietnia 2015 r., V CSK 547/14).W przedmiotowej sprawie skarżący nie wskazał w petitum skargi, jakie istotne zagadnienie prawne występuje w sprawie.

W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej również nie sformułowano tego zagadnienia. W celu ustalenia na czym polegają zagadnienia prawne konieczne jest poszukiwanie zagadnienia w samym wywodzie jurydycznym co przeczy wymogom jakiemu powinno odpowiadać zagadnienie prawne. Powinno ono być sformułowane oraz wykazane za pomocą wywodu, a więc samo zagadnienie powinno być wyodrębnione od jego uzasadnienia. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana i skonstruowana, aby Sąd Najwyższy nie musiał poszukiwać w uzasadnieniu jej podstaw pozostałych elementów konstrukcyjnych skargi, ani tym bardziej się ich domyślać (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z: 20 października 2016 r., I PK 59/16; 10 marca 2016 r., II CSK 10/16; 26 lutego 2016 r., V CSK 518/15; 24 września 2015 r., II PK 27/15).

Niedopuszczalne jest żeby Sąd Najwyższy sam miał formułować istotne zagadnienie prawne na podstawie przedstawionego wywodu jurydycznego. Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu.O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1, 11 i 3 k.p.c., art. 99 k.p.c. i art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. oraz § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn.

Dz.U. 2023, poz. 1935 ze zm.). M.L.‎