Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II NSK 32/23 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of admissibility grounds under Code of Civil Procedure.

Numero d'incarto II NSK 32/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against the Regional Court's decision regarding a dispute with the President of the Radio and Television Council. The appellant argued for the reversal of the lower court's judgment based on alleged legal errors and the need for statutory interpretation. The court rejected this because the appellant's request conflated distinct admissibility grounds, specifically claiming both obvious merit and significant legal issues simultaneously, which is legally incompatible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court must reject a cassation appeal if the applicant fails to clearly select a single admissibility ground, as claiming both obvious merit and significant legal issues simultaneously is legally impossible.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility Code of Civil Procedure obvious merit requirement legal issue distinction procedural dismissal appellant burden conflicting grounds impugnazione della cancellazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
Pozwany w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na brak wystąpienia przesłanek art. 3989 § 1 k.p.c. Alternatywnie wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej.
§ 2 pkt 5 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r.
a contrario odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a stosownie do § 2 pkt 5 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.
art. 39816 k.p.c
art. 3989 § 1 k.p.c
Pozwany w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na brak wystąpienia przesłanek art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 k.p.c
Pozwany w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na brak wystąpienia przesłanek art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
Powódka nie wykazała w należyty sposób, że w sprawie występuje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, o którym stanowi art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art.
art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c
Wskazać ponadto należy, że w analizowanej sprawie, w ocenie Sądu Najwyższego, nie wystąpiły inne przyczyny uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności nieważność postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II NSK 32/23 POSTANOWIENIE Dnia 17 grudnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Przesławski w sprawie z odwołania S. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. przeciwko Przewodniczącemu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w przedmiocie odwołania od decyzji Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii ‎i Telewizji z 18 października 2018 r., nr […], na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych ‎w dniu 17 grudnia 2024 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 28 kwietnia 2022 r., sygn. VII AGa 472/21: 1.odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2.zasądza od S. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na rzecz Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z 28 kwietnia 2022 r. w sprawie o sygnaturze akt VII AGa 472/21, oddalił apelację S. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: „powódka”) od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 21 stycznia 2021 r., sygn. XX GC 16/19 oraz zasądził od powódki na rzecz pozwanego (tj. Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji) koszty zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej. Skargą kasacyjną z 23 lipca 2022 r. powódka zaskarżyła w całości wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie. Powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie, a także w przypadku uznania przez Sąd Najwyższy, stosownie do art. 39816 k.p.c., podstawy naruszenia prawa materialnego za oczywiście uzasadnioną przy równoczesnym uznaniu za nieuzasadnioną podstawy naruszenia przepisów postępowania – o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i uchylenie w całości decyzji Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 18 października 2018 r., […].

Pozwany w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na brak wystąpienia przesłanek art. 3989 § 1 k.p.c. Alternatywnie wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej. Ponadto pozwany wniósł o zasądzenie od powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia. W art. 3989 k.p.c. ustawodawca wprowadził instytucję tzw. przedsądu, w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Na tym etapie postępowania przed Sądem Najwyższym, nie dokonuje się merytorycznej oceny skargi kasacyjnej, a jedynie ogranicza się do zbadania przesłanek określonych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c. W razie wystąpienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (pkt 1), istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (pkt 2), zachodzi nieważność postępowania (pkt 3) lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (pkt 4).Powódka oparła wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1, pkt 2 i pkt 4 k.p.c.Po pierwsze, powódka wskazała, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne obejmujące poważne wątpliwości interpretacyjnych art. 18 ust. 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (dalej:

„u.r.t.”) dotyczącego pojęcia „treści pornograficzne”. Po drugie, podniesiono, że istnieje potrzeba wykładni przepisów art. 18 ust. 5 u.r.t. w związku z art. 18 ust. 4 u.r.t. dotyczących definicji pojęcia „treści pornograficznych” budzących poważne wątpliwości, a także wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów. Po trzecie z kolei, powódka podniosła, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, dotychczas nierozwiązane w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa.

Zagadnienie prawne musi być sformułowane w oparciu o okoliczności mieszczące się w stanie faktycznym sprawy wynikającym z dokonanych przez sąd ustaleń (postanowienie Sądu Najwyższego z 7 czerwca 2001 r., III CZP 33/01), a jednocześnie zostać przedstawione w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, aby umożliwić Sądowi Najwyższemu udzielenie uniwersalnej odpowiedzi, niesprowadzającej się do samej subsumpcji i rozstrzygnięcia konkretnego sporu (postanowienia Sądu Najwyższego: z 15 października 2002 r., III CZP 66/02; z 22 października 2002 r., III CZP 64/02; z 5 grudnia 2008 r., III CZP 119/08).Potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, o której stanowi art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. oznacza, że określony przepis, istotny z punktu widzenia podstawy prawnej zaskarżonego orzeczenia, może być rozumiany na różne sposoby, a orzecznictwo i nauka prawa albo nie wypracowały w tym przedmiocie żadnego poglądu, albo prezentują rozbieżne stanowiska (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 27 listopada 2024 r., I CSK 3112/24).

W orzecznictwie podnosi się, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania powinno w takim wypadku zawierać wskazanie, które przepisy wymagają wykładni i na czym polegają poważne wątpliwości związane z ich rozumieniem lub rozbieżnościami w ich stosowaniu (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z: 8 lipca 2009 r., I CSK 111/09; 24 kwietnia 2018 r., II CSK 743/17). W przypadku powoływania rozbieżności w orzecznictwie sądów konieczne jest także wskazanie rozbieżnych orzeczeń, dokonanie ich analizy i wykazanie, że rozbieżność wynika z różnej wykładni przepisu (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 15 października 2002 r., II CZ 102/02; z 28 marca 2007 r., II CSK 84/07; z 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07; z 15 kwietnia 2021 r., IV CSK 617/20).Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, jeżeli zaskarżone nią orzeczenie zapadło wskutek oczywistego uchybienia, które jest widoczne bez potrzeby dokonywania pogłębionej analizy jurydycznej.

Chodzi zatem o szczególne, kwalifikowane wypadki naruszenia prawa przez sąd drugiej instancji dostrzegalne w sposób oczywisty dla przeciętnego prawnika, a więc chodzi o sytuacje, kiedy wyrok może być uznany za bezprawny (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, Nr 3, poz. 49).W orzecznictwie Sądu Najwyższego jednoznacznie przyjmuje się, że łączenie przesłanki oczywistej zasadności skargi z występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego lub potrzebą wykładni przepisów jest wykluczone (postanowienia Sądu Najwyższego z: 20 czerwca 2024 r., I CSK 1257/23; 11 września 2024 r., II NSK 34/24).

Wskazać należy, że Sąd Najwyższy wielokrotnie podnosił, że jednoczesne uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania występującymi w sprawie wątpliwościami prawnymi (zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów) generalnie wyklucza przyjęcie, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Nie jest bowiem możliwa sytuacja, w której wyrok jest oczywiście wadliwy, a jednocześnie w sprawie występuje tak poważna wątpliwość prawna, że wymaga interwencji i rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy (postanowienie Sądu Najwyższego z 26 listopada 2013 r., I UK 291/13).

Nie sposób uznać, że sporna kwestia jest oczywista (postanowienie Sądu Najwyższego z 9 kwietnia 2014 r., V CSK 383/13).W świetle powyższego, stwierdzić należy, że powódka nie sporządziła w sposób prawidłowy wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Wynika z niego bowiem, że jako podstawę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano jednocześnie wystąpienie istotnego zagadnienia prawnego, istnienia potrzeby wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów oraz oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 1 i pkt 4 k.p.c.).

Rolą Sądu Najwyższego nie jest dokonywanie wyboru, która przesłanka mogłaby stanowić podstawę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Wskazać ponadto należy, że w analizowanej sprawie, w ocenie Sądu Najwyższego, nie wystąpiły inne przyczyny uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności nieważność postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.). Powódka nie wykazała w należyty sposób, że w sprawie występuje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, o którym stanowi art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a stosownie do § 2 pkt 5 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2023, poz. 1935) obciążył powoda kosztami postępowania kasacyjnego.

ł.n[a.ł]‎