Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 66/23 Generato dall'IA

Supreme Court quashes lower court order rejecting appeal due to late filing, ruling the document was a valid appeal request.

Numero d'incarto II KZ 66/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's order rejecting the defendant's appeal on the grounds of late filing. The defendant had submitted a request for cassation appeal to the prosecutor on July 31, 2023, which the lower court incorrectly treated as a personal appeal filed out of time. The court determined that the document was clearly an appeal request requiring transmission to the prosecutor, not a personal appeal subject to time limits. Consequently, the lower court's decision to reject the appeal was overturned to correct this procedural error.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 429 § 1 k.p.k.; Art. 530 § 2 k.p.k.; Art. 524 § 1 k.p.k.; Art. 118 § 3 k.p.k.: A document submitted by a convicted person to the prosecutor requesting the initiation of a cassation appeal must be transmitted to the prosecutor and cannot be rejected as a late personal appeal if its content clearly indicates it is an appeal request.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal procedural error late filing personal appeal transmission to prosecutor difetto di legittimazione del ministero pubblico censure procedurali censura formulata in modo carente

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 429 § 1 k.p.k.
z art. 429 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 530 § 2 k.p.k.
nie było osobiście sporządzoną kasacją i w konsekwencji nie istniały jakiekolwiek podstawy do wydania zarządzenia o odmowie jego przyjęcia w oparciu o treść art. 530 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 524 § 1 k.p.k.
z art. 524 § 1 k.p.k. Z pisma tego wynikało jednoznacznie, że jest ono skierowanym przez skazanego do Prokuratora Rejonowego w Rykach wnioskiem o wywiedzenie na jego korzyść kasacji od ww.
Art. 118 § 3 k.p.k.
wyroku Sądu Okręgowego i w konsekwencji wymagało skierowania go, zgodnie z art. 118 § 3 k.p.k., do tego organu.
Art. 41a § 1 k.k.
Na podstawie art. 41a § 1 k.k. oraz art.
Art. 41a § 4 k.k.
oraz art. 41a § 4 k.k. orzekł wobec oskarżonego zakaz zbliżania się do pokrzywdzonych R.
Art. 190 § 1 k.k.
za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, to jest przestępstwa wyczerpującego dyspozycję art. 190 § 1 k.k. i za to na podstawie art.
art. 190 § 1 k.k
za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, to jest przestępstwa wyczerpującego dyspozycję art. 190 § 1 k.k.
art. 530 § 2 k.p.k
nie było osobiście sporządzoną kasacją i w konsekwencji nie istniały jakiekolwiek podstawy do wydania zarządzenia o odmowie jego przyjęcia w oparciu o treść art. 530 § 2 k.p.k.
art. 429 § 1 k.p.k

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II K 603/19
akt II K 603/19, Sąd Rejonowy w Rykach uznał I.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KZ 66/23 POSTANOWIENIE Dnia 29 grudnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2023 r. na posiedzeniu zażalenia I. K. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego XI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 2 października 2023 r., sygn. akt XI Ka 544/22 o odmowie przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 20 października 2022 r., sygn. akt XI Ka 544/22 na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. p o s t a n o w i ł uchylić zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 2 listopada 2021 r., sygn. akt II K 603/19, Sąd Rejonowy w Rykach uznał I.

K. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, to jest przestępstwa wyczerpującego dyspozycję art. 190 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 190 § 1 k.k. skazał go na karę grzywny w wysokości stu stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych. Na podstawie art. 41a § 1 k.k. oraz art. 41a § 4 k.k. orzekł wobec oskarżonego zakaz zbliżania się do pokrzywdzonych R. W. i K. W. przez okres 3 lat od uprawomocnienia się wyroku na odległość mniejszą niż 50 metrów. Wyrok zawiera również rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów procesu.

Po rozpoznaniu apelacji wywiedzionej od tego orzeczenia przez obrońcę oskarżonego, Sąd Okręgowy w Lublinie, wyrokiem z dnia 20 października 2022 r., sygn. akt XI Ka 544/22, utrzymał zaskarżony wyrok w mocy i orzekł o kosztach procesu. W dniu 31 lipca 2023 r. I. K. „poprzez” Sąd Rejonowy w Tomaszowie Mazowieckim, skierował do Prokuratora Rejonowego w Rykach, wniosek o wniesienie skargi kasacyjnej, na korzyść skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 20 października 2022 r., sygn. akt XI Ka 544/22 (k. 496 i n.).Pismo to zostało potraktowane jako osobista kasacja skazanego i zarządzeniem z dnia 2 października 2023 r., sygn. akt XI Ka 544/22, Zastępca Przewodniczącego XI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Lublinie odmówił jej przyjęcia wobec złożenia po terminie (k. 506 - 507).Od powyższego zarządzenia, w ustawowym terminie (k. 512 – 519), I.

K. wywiódł zażalenie, w którym podniósł między innymi zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, polegający na potraktowaniu jego wniosku z dnia 31 lipca 2023 r. jako właściwej skargi kasacyjnej i w konsekwencji nieprzekazanie ww. pisma adresatowi.W konkluzji skarżący wniósł m.in. o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości i skierowanie jego wniosku z dnia 31 lipca 2023 r. do Prokuratora Rejonowego w Rykach. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie okazało się zasadne w tym sensie, że musiało skutkować uchyleniem zaskarżonego zarządzenia.

Bez wątpienia bowiem pismo skazanego z dnia 31 lipca 2023 r. nie było osobiście sporządzoną kasacją i w konsekwencji nie istniały jakiekolwiek podstawy do wydania zarządzenia o odmowie jego przyjęcia w oparciu o treść art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 524 § 1 k.p.k. Z pisma tego wynikało jednoznacznie, że jest ono skierowanym przez skazanego do Prokuratora Rejonowego w Rykach wnioskiem o wywiedzenie na jego korzyść kasacji od ww. wyroku Sądu Okręgowego i w konsekwencji wymagało skierowania go, zgodnie z art. 118 § 3 k.p.k., do tego organu.

Z powyższych przyczyn, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone zarządzenie z dnia 2 października 2023 r. jako wydane na skutek błędnego odczytania treści pisma skarżącego z dnia 31 lipca 2023 r. W przedmiotowej sprawie nie było przy tym konieczne wydanie rozstrzygnięcia następczego.Po zwrocie akt, właściwy organ Sądu Okręgowego Lublinie, podejmie czynności, których konsekwencją będzie przekazanie pisma z dnia 31 lipca 2023 r. jego adresatowi.Kierując się powyższą argumentacją, Sąd Najwyższy postanowił jak w części dyspozytywnej postanowienia. [SOP][ał]