Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 6/17 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed for failure to prepare and sign personal cassation by appointed counsel within deadline.

Numero d'incarto II KZ 6/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal against the appellate court's order refusing to accept the personal cassation. The appellant, K.K., failed to have her cassation prepared and signed by her appointed lawyer within the statutory time limit, constituting a formal defect. The court held that the role of the appointed counsel is to verify the legal grounds for the appeal, and the appellant's complaints regarding the lawyer's representation were unfounded since they arose only after the proceedings concluded.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 526 § 2 k.p.k.; Art. 84 § 3 k.p.k.; Art. 120 § 1 k.p.k. - The requirement for a lawyer to prepare and sign a personal cassation is justified by the need for legal verification; a court's refusal to accept a cassation due to a formal defect by the appointed counsel is valid unless the counsel's performance was unreasonably negligent.

Parole chiave

Generato dall'IA
personal cassation appointed counsel formal defect criminal appeal legal representation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 526 § 2 k.p.k.
Art. 84 § 3 k.p.k.
W argumentacji zażalenia, poza powołaniem się na stan dowodowy sprawy, odnosi się do postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 7 lutego 2017 r., zarzucając mu błędną ocenę okoliczności ważących na odmowie uwzględnienia jego wniosku o wyznaczenie innego obrońcy z urzędu, w trybie art. 84 § 3 k.p.k.
Art. 120 § 1 k.p.k.
K., nie nasuwa zastrzeżeń w świetle art. 120 § 1 k.p.k. – Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do podważenia zaskarżonego zarządzenia i dlatego orzekł, jak na wstępie.
art. 84 § 3 k.p.k
W argumentacji zażalenia, poza powołaniem się na stan dowodowy sprawy, odnosi się do postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 7 lutego 2017 r., zarzucając mu błędną ocenę okoliczności ważących na odmowie uwzględnienia jego wniosku o wyznaczenie innego obrońcy z urzędu, w trybie art. 84 § 3 k.p.k.
art. 526 § 2 k.p.k
art. 120 § 1 k.p.k
K., nie nasuwa zastrzeżeń w świetle art. 120 § 1 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z dnia 18 września 2013 r., V KZ 55/13
postanowienie SN z dnia 18 września 2013 r., V KZ 55/13).
V KZ 55/13
Supreme Court dismisses appeal against refusal of personal cassation due to lack of lawyer signature.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KZ 6/17 POSTANOWIENIE Dnia 15 marca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska w sprawie K. K.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 marca 2017 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 8 lutego 2017 r. odmawiające przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 14 października 2016 r., sygn. akt II AKa (…) p o s t a n o w i ł; utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Wskazanym na wstępie zarządzeniem odmówiono przyjęcia osobistej kasacji K. K., jako obciążonej nieusuniętym w terminie brakiem formalnym, polegającym na jej niesporządzeniu i niepodpisaniu przez adwokata. W zarządzeniu odnotowano, że wyznaczony skazanemu obrońca z urzędu nie stwierdził podstaw do wniesienia kasacji, zaś postanowieniem z dnia 7 lutego 2017 r. nie uwzględniono wniosku skazanego z dnia 18 stycznia 2017 r. o wyznaczenie z urzędu innego obrońcy.W zażaleniu na powyższe zarządzenie K. K. wnosi o przyjęcie jego kasacji, ponieważ został niesłusznie skazany.

W argumentacji zażalenia, poza powołaniem się na stan dowodowy sprawy, odnosi się do postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 7 lutego 2017 r., zarzucając mu błędną ocenę okoliczności ważących na odmowie uwzględnienia jego wniosku o wyznaczenie innego obrońcy z urzędu, w trybie art. 84 § 3 k.p.k. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Jest faktem, że w postępowaniu okołokasacyjnym K. K. dwukrotnie (bowiem również w dniu 19 grudnia 2016 r. – k. 5230) wnosił o wyznaczenie innego obrońcy z urzędu, niż reprezentujący go przed prawomocnym zakończeniem postępowania, wskazując na istniejący według niego „konflikt interesów” z obrońcą, który „nie reprezentował jego linii obrony”.

Należy jednak stwierdzić, że ta okoliczność – podniesiona przez skazanego ponownie we wniosku z dnia 18 stycznia 2017 r. – została rzeczowo i trafnie oceniona w kontestowanym obecnie postanowieniu Sądu Apelacyjnego, dotyczącym stanowiska skazanego już wprost podważającego rzetelność postępowania obrońcy w kwestii niestwierdzenia podstaw do wniesienia kasacji.W nawiązaniu, niezbędne jest wskazanie, że domaganie się przez skazanego rozpoznania jego własnej skargi kasacyjnej lub wyznaczenia kolejnego (innego) adwokata z urzędu nie znajduje żadnego uzasadnienia, skoro żądania te wynikają z samego tylko faktu, że stanowisko dotychczasowego obrońcy, do którego zajęcia był on uprawniony na podstawie art. 84 § 3 k.p.k., jest rozbieżne z oczekiwaniem skazanego.

Na marginesie jedynie można zauważyć, że zastrzeżenia skazanego co sposobu reprezentowania jego interesów przez obrońcę, zostały przez niego ujawnione dopiero po prawomocnym zakończeniu postępowania i uzasadnione zostały jego własną oceną okoliczności sprawy. Na tym tle konieczne jest podkreślenie, że przymus sporządzenia i podpisania przez adwokata kasacji, określony przepisem art. 526 § 2 k.p.k., uzasadniony jest tym, że tylko osoba z fachową wiedzą prawniczą, jaką nie dysponuje strona postępowania, jest w stanie zweryfikować podstawy wystąpienia z tym nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia.

Taka też tylko skarga może być przedmiotem rozpoznania i zbadania jej zasadności przez Sąd Najwyższy na tle konkretnych okoliczności zakończonej prawomocnie sprawy. Trzeba przy tym zauważyć, że co do zasady nie jest rolą sądu przeprowadzającego procedurę związaną z wniesieniem kasacji, badanie linii obrony, czy też merytorycznej wartości argumentacji wnoszonych pism procesowych. Zadaniem sądu jest dokonanie kontroli, czy udzielona z urzędu pomoc prawna została wykonana w sposób rzetelny (zob. postanowienie SN z dnia 18 września 2013 r., V KZ 55/13).

Takiej właśnie kontroli dokonano w niniejszym postępowaniu, zwracając uwagę na sposób podjęcia przez wyznaczonego obrońcę czynności, do których został on wyznaczony. W tej sytuacji – stwierdzając ponadto, że przebieg czynności zmierzających do uzupełnienia braku formalnego osobistej kasacji K. K., nie nasuwa zastrzeżeń w świetle art. 120 § 1 k.p.k. – Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do podważenia zaskarżonego zarządzenia i dlatego orzekł, jak na wstępie.