Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 46/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal against refusal to serve judgment reasoning to non-party auxiliary prosecutor.

Numero d'incarto II KZ 46/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appeal filed by the auxiliary prosecutor's representative regarding the refusal to serve the judgment's reasoning. The court found that the auxiliary prosecutor had lost standing as a party after a prior ruling declared her participation inadmissible. Consequently, the request to receive the reasoning was deemed improper because it originated from an unauthorized person.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 422 § 1, 3 k.p.k.; Art. 458 k.p.k.: A request for the written service of a judgment's reasoning may only be filed by a party to the proceedings; if an auxiliary prosecutor loses standing, the request is inadmissible as it comes from an unauthorized person.

Parole chiave

Generato dall'IA
auxiliary prosecutor standing service of judgment reasoning inadmissible request loss of party status procedural capacity

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 422 § 1 k.p.k.
W konsekwencji tego zarzutu skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego zarządzenia i uwzględnienie wniosku o uzasadnienie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie jest oczywiście bezzasadne.Zgodnie z art. 422 § 1 k.p.k., który stosownie do treści art.
Art. 422 § 3 k.p.k.
art. 422 § 3 k.p.k., polegającą na uznaniu, że wniosek o uzasadnienie został złożony przez podmiot nieuprawniony.
Art. 458 k.p.k.
z art. 458 k.p.k. odmówił przyjęcia opisanego wniosku ze względu na to, że został on złożony przez podmiot nieuprawniony.Zarządzenie to zostało zaskarżone przez pełnomocnika E.
Art. 156 k.p.k.
Art. 17 § 1 pkt 3 k.k.
z art. 17 § 1 pkt 3 k.k. postępowanie karne umorzył.
art. 270 § 1 k.k
C.oskarżonej z art. 270 § 1 k.k.
art. 11 § 2 k.k
art. 233 § 1 k.k
z art. 233 § 1 k.k., na podstawie art.
art. 1 § 2 k.k
233 § 1 k.k., na podstawie art. 1 § 2 k.k.
art. 17 § 1 pkt 3 k.k
z art. 17 § 1 pkt 3 k.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KZ 46/16 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie M. C.oskarżonej z art. 270 § 1 k.k. i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 20 grudnia 2016 r., zażalenia pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej E. K. na zarządzenie Przewodniczącego V Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 24 października 2016 r., sygn. akt V Ka (...), p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIEM. C. została oskarżona o popełnienie dwóch przestępstw: odpowiednio z art. 270 § 1 k.k. i art. 233 § 1 i 6 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. oraz z art. 270 § 1 k.k. W opisie obu zarzucanych czynów wskazano, że oskarżona działała m.in. na szkodę E. K.

W toku postępowania przez Sądem pierwszej instancji E. K. działała w sprawie jako oskarżycielka posiłkowa. Wyrokiem z dnia 11 grudnia 2015 r., sygn. akt II K (...), Sąd Rejonowy w Ł., ustalając że zarzucane czyny stanowią jeden czyn z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 233 § 1 k.k., na podstawie art. 1 § 2 k.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 3 k.k. postępowanie karne umorzył. Orzeczenie to zostało zaskarżone m.in. apelacją pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej E. K. Postanowieniem z dnia 23 maja 2016 r. Sąd Okręgowy w Ł. pozostawił apelację pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej bez rozpoznania, jako niedopuszczalną z mocy ustawy.

W uzasadnieniu tego orzeczenia wskazano, że E. K. została błędnie dopuszczona do udziału w sprawie w charakterze strony, w sytuacji, gdy zważywszy na treść postawionych oskarżonej zarzutów, nie ma osoby bezpośrednio pokrzywdzonej przestępstwem w rozumieniu art. 49 k.p.k. Zarządzeniem z dnia 16 czerwca 2016 r. odmówiono przyjęcia zażalenia na powyższe postanowienie pełnomocnika E. K., ponieważ wniesione zostało ono po terminie.Wyrokiem z dnia 10 października 2016 r., sygn. akt V Ka (...), Sąd Okręgowy w Ł., po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez prokuratora, zmienił zaskarżone orzeczenie w ten sposób, że z opisu czynu wyeliminował sformułowanie „czym działała na szkodę T.

G. i E. K.”, do podstawy prawnej dodał art. 233 § 6 k.k., a w pozostałej części wyrok utrzymał w mocy. W dniu 17 października 2016 r. pełnomocnik E. K. złożył wniosek o wydanie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem i przysłanie go na adres jego kancelarii. Zarządzeniem z dnia 24 października 2016 r. Przewodniczący V Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Ł. na podstawie art. 422 § 1 i 3 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k. odmówił przyjęcia opisanego wniosku ze względu na to, że został on złożony przez podmiot nieuprawniony.Zarządzenie to zostało zaskarżone przez pełnomocnika E. K., w którym zarzucono obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 422 § 3 k.p.k., polegającą na uznaniu, że wniosek o uzasadnienie został złożony przez podmiot nieuprawniony.

W konsekwencji tego zarzutu skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego zarządzenia i uwzględnienie wniosku o uzasadnienie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie jest oczywiście bezzasadne.Zgodnie z art. 422 § 1 k.p.k., który stosownie do treści art. 458 k.p.k. ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu odwoławczym, wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie wyroku może złożyć tylko strona postępowania (w odniesieniu do wyroku warunkowo umarzającego postępowanie wydanego na posiedzeniu, uprawnienie to przysługuje także pokrzywdzonemu).

E. K., na skutek prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Ł. o pozostawieniu apelacji oskarżycielki posiłkowej bez rozpoznania, zapadłego przed wydaniem wyroku kończącego postępowanie w sprawie, utraciła status strony postępowania. W tej sytuacji wniosek jej pełnomocnika o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego pochodził od osoby nieuprawnionej, co – stosownie do art. 422 § 3 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k. – uzasadniło wydanie zaskarżonego zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku. Zażalenie, poza stwierdzeniem, że E. K. nie zgadza się z omawianym zarządzeniem, ponieważ odmowa uzasadnienia wyroku narusza jej poczucie sprawiedliwości, nie zawiera żadnych argumentów kwestionujących legalność i trafność skarżonego zarządzenia.Na marginesie należy zauważyć, że w związku z tym, iż uzasadnienie wyroku Sądu odwoławczego zostało sporządzone, osoba inna niż strona może ewentualnie ubiegać się o jego wydanie w trybie art. 156 bądź 157 k.p.k.Kierując się powyższym orzeczono, jak na wstępie. r.g.