Supreme Court dismisses appeal against refusal of personal cassation due to lack of lawyer signature.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court upheld the lower court's refusal to accept the defendant's personal cassation appeal. The defendant argued that the official defense counsel's opinion on the lack of cassation grounds was invalid, but the court found the appeal formally defective because it lacked a signature by a lawyer or legal advisor as required by law. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible due to this formal omission, rejecting the defendant's request for a new official defender.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 526 § 2 k.p.k.; Art. 530 § 2 k.p.k.: A cassation appeal not originating from a prosecutor or other specified body must be drafted and signed by a lawyer or legal advisor; failure to comply renders the appeal formally inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KZ 41/21 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek w sprawie K. D. skazanego za czyn z art. 158 § 3 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 października 2021 r. zażalenia skazanego, na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 17 czerwca 2021 r., II AKa (…) o odmowie przyjęcia kasacji na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono K.D. przyjęcia osobistej kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z 26 stycznia 2021 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w P. z 20 listopada 2019 r., sygn. akt III K (…), którym został on skazany za czyn z art. 158 § 3 k.k. na karę 5 lat pozbawienia wolności.Na to zarządzenie zażalenie złożył skazany, który podważył podstawy swojego skazania oraz zakwestionował poprawność wydanej na podstawie art. 84 § 3 k.p.k. opinii o braku podstaw wniesienia kasacji złożonej przez wyznaczonego mu obrońcę z urzędu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie jest zasadne.Zgodnie art. 526 § 2 k.p.k., jeśli kasacja nie pochodzi od prokuratora, Prokuratora Generalnego, Rzecznika Praw Obywatelskich albo Rzecznika Praw Dziecka, powinna być sporządzona i podpisana przez adwokata, radę prawnego albo radcę Prokuratorii Generalnej RP.
Przepis ten wprowadza zatem tzw. przymus adwokacko – radcowski, który oznacza, że kasacja niepochodząca od jednego ze wskazanym w nim podmiotów musi zostać sporządzona i podpisana przez profesjonalnego przedstawiciela strony. Nie ma także wątpliwości co do tego, że przymus adwokacko – radcowski stanowi jeden z wymogów formalnych kasacji, bez którego nie może ona otrzymać dalszego biegu. Z akt niniejszej sprawy wynika natomiast, że wyznaczony K. D. obrońca z urzędu w dniu 16 kwietnia 2021 r. złożył w trybie art. 84 § 3 k.p.k., opinię o braku podstaw do wniesienia kasacji w imieniu tego skazanego (k. 31).
K. D. zarządzeniem z 19 kwietnia 2021 r. został poinformowany o prawie wniesienia kasacji - sporządzonej przez adwokata lub radcę prawnego ustanowionego z wyboru – w terminie 30 dnia od doręczania tego pouczenia (k. 39). Ze zwrotnego poświadczenia odbioru wynika, że przedmiotową korespondencję wymieniony otrzymał 21 kwietnia 2021 r. (k. 40), a zatem termin do wniesienia kasacji mijał skazanemu 21 maja 2021 r. K. d. poza kierowaniem do Sądu pism, w których przede wszystkim domagał się wyznaczenia kolejnego obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i wniesienia kasacji, braku powyższego kasacji w wyznaczonym terminie nie uzupełnił.W tym stanie rzeczy trafnie zaskarżonym zarządzeniem odmówiono temu skazanemu przyjęcia jego osobistej kasacji jako obarczonej brakiem formalnym.
Zgodnie bowiem z treścią art. 530 § 2 k.p.k. prezes sądu, a na mocy art. 93 § 2 k.p.k., również przewodniczący wydziału, przewodniczący składu orzekającego lub upoważniony sędzia, do którego wniesiono kasację, odmawia jej przyjęcia, jeśli zachodzą okoliczności, o których mowa m. in w art. 120 § 2 k.p.k. (w razie nieuzupełnienia braku w terminie pismo uznaję się za bezskuteczne). Sąd Najwyższy nie dopatrzył się więc podstaw do uwzględnienia zażalenia. Odnosząc się zaś do argumentacji skazanego przypomnieć jedynie należy, że obrońca z urzędu w swej decyzji co do istnienia podstaw kasacji zachowuje autonomię, a jego stanowisko w tym zakresie jest dla sądu wiążące.
Nie ma również przepisu, który zmuszałby wyznaczonego obrońcę z urzędu do wniesienia kasacji spełniając tym samym wolę skazanego, zwłaszcza gdy uprzednio wyznaczony obrońca w sposób poprawny wykonał swój obowiązek. Subiektywne przekonanie strony o istnieniu podstaw do wniesienia kasacji nie jest w tym zakresie wystarczające i nie może uzasadniać kolejnych żądań wyznaczenia obrońcy z urzędu, aż do skutecznego spełnienia jej oczekiwań.Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia zażalenia, orzeczono jak w postanowieniu.