Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 37/20 Generato dall'IA

Supreme Court allows appeal against denial of time extension due to unverified COVID-19 quarantine suspicion.

Numero d'incarto II KZ 37/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's order denying the defendant's request to extend the deadline for submitting a request for a written judgment. While the court acknowledged that stress and distraction from the appeal hearing did not justify the extension, it found the lower court failed to consider the defendant's unverified suspicion of contracting COVID-19 and subsequent quarantine. The case was remanded to the District Court to verify whether the pandemic-related restrictions objectively prevented the defendant from meeting the procedural deadline.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 126 § 1 k.p.k.; Art. 422 § 1 k.p.k.: The court must consider unverified facts regarding a party's inability to act due to pandemic-related quarantine when evaluating a request to extend a procedural deadline, even if the facts were not fully substantiated in the initial motion.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural deadline extension COVID-19 quarantine time limit restoration procedural impossibility remand for verification criminal procedure law public health emergency proroga della misura terapeutica

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 126 § 1 k.p.k.
izolację lub kwarantannę, powinna zostać przez sąd rozstrzygający w przedmiocie art. 126 § 1 k.p.k. rozważona.
art. 422 § 1 k.p.k.
art. 1 § 2 k.k.
uniewinniony został od popełnienia zarzucanego mu czynu, i na podstawie art. 1 § 2 k.k. w zw.
art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k.
z art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. postępowanie karne o ten czyn umorzył.
art. 437 § 1 k.p.k.
akt IV Ka […], o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: uchylić zaskarżone zarządzenie i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w P.
art. 190 § 1 k.k
oskarżonego o czyn z art. 190 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 grudnia 2020 r., zażalenia oskarżonego na postanowienie Sądu Okręgowego w P.
art. 437 § 1 k.p.k
akt IV Ka […], o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 1 § 2 k.k
uniewinniony został od popełnienia zarzucanego mu czynu, i na podstawie art. 1 § 2 k.k.
art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k
z art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k.
art. 126 § 1 k.p.k
izolację lub kwarantannę, powinna zostać przez sąd rozstrzygający w przedmiocie art. 126 § 1 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KZ 37/20 POSTANOWIENIE Dnia 22 grudnia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie T.K. oskarżonego o czyn z art. 190 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 grudnia 2020 r., zażalenia oskarżonego na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 17 września 2020 r., sygn. akt IV Ka […], o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: uchylić zaskarżone zarządzenie i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w P. UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 31 lipca 2020 r., sygn. akt IV Ka […], Sąd Okręgowy w P. uchylił wyrok sądu meriti, którym T.K. uniewinniony został od popełnienia zarzucanego mu czynu, i na podstawie art. 1 § 2 k.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. postępowanie karne o ten czyn umorzył.

Oskarżony, reprezentowany również przez obrońcę z urzędu, brał udział w rozprawie odwoławczej i był obecny na ogłoszeniu wyroku Sądu odwoławczego. W dniu 17 sierpnia 2020 r. do Sądu Okręgowego wpłynął wniosek T.K., nadany w urzędzie pocztowym w dniu 10 sierpnia 2020 r., o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku sądu ad quem. Zarządzeniem z dnia 20 sierpnia 2020 r. (k. 180) Przewodniczący IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w P. odmówił przyjęcia tego wniosku z uwagi na złożenie go po upływie 7 – dniowego terminu zawitego.

W dniu 3 września 2020 r. wraz z ponownym wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu drugiej instancji oskarżony złożył wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia. W jego uzasadnieniu powoływał się na takie okoliczności, jak zdenerwowanie po ogłoszeniu orzeczenia przez Sąd Okręgowy, swój ogólny stan zdrowia w tym konieczność poddania się zabiegowi kardiologicznemu, a także samopoczucie, które skutkowało skierowaniem go do Sanepidu z podejrzeniem corona virusa. Postanowieniem z dnia 17 września 2020 r., sygn. akt IV Ka […], Sąd Okręgowy w P. wniosku o przywrócenie terminu nie uwzględnił.

Postanowienie to zaskarżył w terminie T.K.. We wniesionym zażaleniu, uzupełniając niejako wcześniejszy wniosek, wskazał dodatkowo okoliczności związanego z podejrzeniem zakażenia COVID-19 oraz uzyskiwanymi wówczas zaleceniami, które w efekcie (mieszka sam) z uwagi na nałożoną kwarantannę uniemożliwiły nadanie w terminie przesyłki z wnioskiem o uzasadnienie wyroku.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie wniesione w tej sprawie jest zasadne.Nie można wprawdzie odmówić racji Sądowi Okręgowemu w P., że takie okoliczności jak: wzburzenie przebiegiem rozprawy apelacyjnej, co spowodowało, iż oskarżony nie był w stanie przez kilka dniu się skoncentrować i racjonalnie funkcjonować oraz stres związany z uzyskaną przed rozprawą apelacyjną informacją o konieczności poddania się zabiegowi kardiologicznemu, a także skoncentrowanie uwagi przez oskarżonego na samej treści zapadłego w instancji ad quem wyroku, nie są okolicznościami, które w świetle art. 126 § 1 k.p.k. uzasadniałyby przywrócenie terminu zawitego.

Gdyby więc wniosek T.K. ograniczył się wyłącznie do tych kwestii, decyzja o nieuwzględnieniu wniosku miała by wszelkie podstawy faktyczne i prawne.Rzecz jednak w tym, że poza wskazaniem na powyższe zaszłości oskarżony zasygnalizował również ujawnioną w trakcie biegu terminu przewidzianego w art. 422 § 1 k.p.k., okoliczność podejrzenia u niego zakażenia COVID-19 i związane z tym, a przeprowadzone w dniu 4 sierpnia 2020 r. konsultacje telefoniczne, skutkujące skierowaniem go do kontaktu z Sanepidem. Wprawdzie kwestii tej wnioskujący o przywrócenie terminu nie rozwinął (uczynił to dopiero w zażaleniu), bez wątpienia jednak okoliczność powyższa, zwłaszcza w kontekście powszechnie znanych konsekwencji takiego podejrzenia, a więc skierowania na tzw. izolację lub kwarantannę, powinna zostać przez sąd rozstrzygający w przedmiocie art. 126 § 1 k.p.k. rozważona.

Powyższe wszelako umknęło uwadze Sądu Okręgowego w P. o czym przekonuje analiza pisemnych motywów zaskarżonego postanowienia.Trudno na obecnym etapie przesądzać, czy okoliczność powyższa rzeczywiście mała miejsce, stanowiąc niezależną od strony przyczynę niedotrzymania terminu zawitego, wymaga to jednak weryfikacji procesowej, której w tym postępowaniu zabrakło. Nierozważenie tej podnoszonej we wniosku oskarżonego kwestii mogło mieć przy tym wpływ na treść wydanego orzeczenia, bowiem potwierdzenie sygnalizowanych przez skarżącego faktów, takich jak przebywanie na kwarantannie i brak możliwości skorzystania z pomocy innych osób (T.K. twierdzi, że mieszka sam), mogło w sposób obiektywny świadczyć o braku możliwości złożenia w terminie wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku i jego doręczenie.Implikowało to uchylenie poddanego kontroli Sądu Najwyższego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu z uwagi na konieczność weryfikacji tej jedynej mającej w tej sprawie znaczenie okoliczności.

Procedując powtórnie Sąd ten poczyni ustalenia z zakresie podnoszonych przez T.K. okoliczności i w zależności od ich wyniku rozstrzygnie, czy ograniczenia związane z pandemią, w tym skonkretyzowane w odniesieniu do osoby oskarżonego, stanowią wystarczającą przesłankę do przywrócenia mu terminu zawitego.Z tych względów postanowiono jak na wstępie.