Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 36/18 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against refusal to retry case, ruling procedural dismissal order does not end proceedings.

Numero d'incarto II KZ 36/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court upheld the appellate court's refusal to accept the applicant's request for a retrial, deeming the request inadmissible. The applicant argued that a prior dismissal of the private prosecution act due to formal defects should allow a retrial and claimed lack of notice for a hearing. The court determined that such a dismissal order does not conclude criminal proceedings as it does not adjudicate criminal liability and that notice for a retrial hearing is not required under the relevant statute.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 540 § 1 k.p.k.; Art. 544 § 3 k.p.k.: A dismissal order recognizing a private prosecution act as ineffective due to formal defects does not constitute a concluding decision ending criminal proceedings for the purposes of retrial, and parties are not entitled to notice for a retrial hearing.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial proceedings concluding decision private prosecution act formal defects notice of hearing difetto di legittimazione del ministero pubblico ritiro della querela penale restituzione in pristino

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 540 § 1 k.p.k.
akt X Kz […].Przepis art. 540 § 1 k.p.k. przewiduje możliwość wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem.
Art. 544 § 3 k.p.k.
Zgodnie z treścią art. 544 § 3 k.p.k. w kwestii wznowienia postępowania sąd orzeka na posiedzeniu bez udziału stron, chyba że prezes sądu lub sąd postanowi inaczej.
art. 540 § 1 k.p.k
akt X Kz […].Przepis art. 540 § 1 k.p.k.
art. 544 § 3 k.p.k
Zgodnie z treścią art. 544 § 3 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z 29 stycznia 2008 r., IV KO 118/07
postanowienie Sądu Najwyższego z 29 stycznia 2008 r., IV KO 118/07, LEX nr 346765, postanowienie SA w Lublinie z 25 stycznia 2006 r., II AKo 9/06, LEX nr 168032).
postanowienie SA w Lublinie z 25 stycznia 2006 r., II AKo 9/06
postanowienie Sądu Najwyższego z 29 stycznia 2008 r., IV KO 118/07, LEX nr 346765, postanowienie SA w Lublinie z 25 stycznia 2006 r., II AKo 9/06, LEX nr 168032).
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KZ 36/18 POSTANOWIENIE Dnia 12 grudnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek w sprawie A. P.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 grudnia 2018 r., zażalenia A. P. na zarządzenie sędziego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 26 września 2018 r., sygn. akt II AKo […], o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie II K […] Sądu Rejonowego w P. zakończonej prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w W. z dnia 29 lipca 2016 r., sygn. akt X Kz […] p o s t a n o w i łutrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIEZarządzeniem z dnia 26 września 2018 r., sygn. akt II AKo […], odmówiono przyjęcia wniosku A. P. o wznowienie postępowania karnego zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w W. z dnia 29 lipca 2016 r., sygn. akt X Kz […], gdyż wniosek jest niedopuszczalny z mocy ustawy.Do Sądu Apelacyjnego w […], w dniu 30 października 2018 r. wpłynęło kolejne pismo A. P. zatytułowane „wniosek o wznowienie postępowania”, w którym przywołuje ona orzecznictwo Sądu Najwyższego i wskazuje na posiadanie zaświadczenie od lekarza sądowego oraz nieotrzymanie zawiadomienia o terminie posiedzenia.

Pismo to, odnoszące się wprost do wyżej wymienionego zarządzenia z dnia 26 września 2018 r. należało zatem potraktować jako zażalenie na powyższe zarządzenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Zarządzeniem z dnia 25 listopada 2015 r., sygn. akt II K […], Sąd Rejonowy w P. uznał akt oskarżenia wniesiony przez A. P. za bezskuteczny, z uwagi na nieuzupełnienie w zakreślonym terminie jego braków formalnych. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu Okręgowego w W. z dnia 29 lipca 2016 r., sygn. akt X Kz […].Przepis art. 540 § 1 k.p.k. przewiduje możliwość wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem.

Wynika stąd, że wznowienie może dotyczyć nie tylko postępowania zakończonego prawomocnie wyrokiem, lecz także postanowieniem. To ostatnie musi być postanowieniem kończącym postępowanie sądowe. W orzecznictwie przyjęto, że tego rodzaju orzeczeniem na gruncie wykładni art. 540 § 1 k.p.k. jest postanowienie, które rozstrzyga o odpowiedzialności karnej i to w zakresie, w którym korzysta z powagi rzeczy osądzonej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 29 stycznia 2008 r., IV KO 118/07, LEX nr 346765, postanowienie SA w Lublinie z 25 stycznia 2006 r., II AKo 9/06, LEX nr 168032).

Należy stwierdzić, że postanowienie o uznaniu za bezskuteczny aktu oskarżenia wniesionego przez oskarżyciela prywatnego z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych, nie zalicza się do postanowień kończących postępowanie sądowe w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k. Nie rozstrzyga ono bowiem w żaden sposób o odpowiedzialności karnej, gdyż jest orzeczeniem odnoszącym się wyłącznie do kwestii proceduralnych. Za powyższym przemawia w szczególności fakt, iż wydanie postanowienia o uznaniu za bezskuteczny prywatnego aktu oskarżenia, nie wyklucza możliwości ponownego wniesienia tego aktu.Co zaś się tyczy podnoszonego w zażaleniu braku zawiadomienia skarżącej od terminie posiedzenia, stwierdzić trzeba, że nie było ono wymagane.

Zgodnie z treścią art. 544 § 3 k.p.k. w kwestii wznowienia postępowania sąd orzeka na posiedzeniu bez udziału stron, chyba że prezes sądu lub sąd postanowi inaczej. Niczego zatem w tym zakresie nie zmieniają przywoływane w zażaleniu tezy z cytowanych orzeczeń Sądu Najwyższego, które dotyczyły zupełnie innych sytuacji procesowych, nie mających nic wspólnego z postępowaniem wznowieniowym.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy utrzymał zaskarżone zarządzenie w mocy.