Supreme Court allows defense fee for appeal lawyer appointed by wrong court under good faith exception.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court reversed the District Court's refusal to award defense fees to a public defender who prepared an appeal. Although the Regional Court President incorrectly appointed the lawyer under the wrong judicial authority, the court held this procedural error did not negate the lawyer's right to compensation. The decision rests on the principle that a good-faith actor performing duties within their previous role retains entitlement to costs despite the appointing organ's lack of formal competence.
Regesto Legislator
Generato dall'IA78 § 1 k.p.k.; 81 § 1 k.p.k.; 437 § 2 k.p.k.; 626 § 2 k.p.k.: A procedural error in designating a public defender by an incompetent organ does not preclude the defender from claiming fees for work performed in good faith under their prior appointment.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KZ 34/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 września 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Michał LaskowskiSSN Barbara Skoczkowska po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 25 września 2015 r., w sprawie R. W.skazanego z art. 284 § 2 k.k. i in. zażalenia obrońcy z urzędu na postanowienie Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie z dnia 23 czerwca 2015 r., sygn. akt VI WKK 27/15, w części nieuwzględniającej wniosku adw. C. K. o przyznanie mu wnagrodzenia za sporządzenie kasacji od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2015 r. w sprawie VI Ka 1283/14, p o s t a n o w i ł : zmienić postanowienie w zaskarżonej części i zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw.
C.K. - Kancelaria Adwokacka w W. - kwotę 442,80 zł. w tym 23 % VAT. UZASADNIENIESąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie, postanowieniem z 23 czerwca 2015 r., nie uwzględnił wniosku obrońcy z urzędu skazanego adw. C.K. o przyznanie mu wynagrodzenia za sporządzenie kasacji od wyroku tego Sądu z dnia 2 kwietnia 2015 r. W uzasadnieniu wskazał, że wymieniony adwokat, który występował w roli obrońcy z urzędu w postępowaniu apelacyjnym, nie został wyznaczony obrońcą z urzędu w celu ewentualnego sporządzenia i podpisania kasacji.Wymienione postanowienie zaskarżył zażaleniem adw.
C. K., podnosząc, że do opracowania kasacji został uprawniony zarządzeniem Prezesa Sądu Rejonowego w W..Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.Zgodne z prawdą okazało się to, że Prezes Sadu Rejonowego w Wołominie, zrządzeniem z 2 czerwca 2015 r., na podstawie 78 § 1 k.p.k., wyznaczył skazanemu R.W. obrońcę z urzędu w osobie adw. C.K. „celem złożenia w sprawie kasacji”. Jakkolwiek autorowi tego zarządzenia uszedł uwagi przepis art. 81 § 1 k.p.k., stanowiący normę kompetencyjną adresowaną do prezesa sądu właściwego dla rozpoznania sprawy, według której uprawnionym organem procesowym do ustanowienia obrońcy z urzędu w konkretnym układzie procesowym był Prezes Sądu odwoławczego, to jednak, choćby wobec nieobecności w polskiej procedurze karnej instytucji nieważności orzeczeń ex lege, nie sposób uznać, że zarządzenie to nie wywołało skutku prawnego w postaci uprawnienia do uzyskania wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji, to jest za czynności, które mógł wykonać już z racji pełnionej roli w fazie postępowania odwoławczego.
Naruszenie regulacji kompetencyjnej przez organ procesowy nie mogło wywrzeć tak dalece niekorzystnego następstwa w stosunku do działającego w dobrej wierze obrońcy, który – co warto odnotować – zabiegał wcześniej o nie wyznaczanie go do tej roli. Oczekiwanie, aby in concreto obrońca z urzędu, po zorientowaniu się, iż powołał go do występowania w tym charakterze niewłaściwy organ procesowy, czynił starania o uchylenie wadliwego zarządzenia, byłoby zdecydowanie zbyt daleko idące.W podsumowaniu, cokolwiek uogólniając problem, wolno stwierdzić: wyznaczenie obrońcy z urzędu przez organ procesowy, który w świetle art. 81 § 1 k.p.k. nie był do tego kompetentny, nie jest co do zasady okolicznością wyłączającą uprawnienie tego obrońcy do ubiegania się o przyznanie mu przewidzianych prawem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy skorygował zaskarżone postanowienie i – zgodnie z art. 626 § 2 k.p.k. w zw. z § 14 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. (tekst jedn.
Dz. U. z 2013 r., poz. 461) – przyznał obrońcy z urzędu odpowiednie wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie kasacji (art. 437 § 2 k.p.k.).