Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 32/14 Generato dall'IA

Supreme Court quashes lower court order denying time extension due to defense counsel's misleading information to the defendant.

Numero d'incarto II KZ 32/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's decision denying a request to extend the deadline for filing a request for the judgment's reasoning. The defendant argued that his defense counsel misleadingly informed him about the sentence, causing him to miss the deadline, while the lower court incorrectly attributed the delay to the defendant's own fault. The court ruled that requiring a defendant to personally perform defense actions when they have appointed counsel violates the purpose of legal representation and ordered the case remanded for further fact-finding.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 126 § 1 k.p.k.; Art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k.: When a defendant appoints defense counsel, they may reasonably expect the counsel to perform necessary procedural acts; therefore, the defendant cannot be held responsible for delays caused by the counsel's failure to act or provision of false information.

Parole chiave

Generato dall'IA
defense counsel duty misleading information procedural deadline legal representation remand for retrial defendant fault counsel inaction

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 126 § 1 k.p.k.
Tak ujęta istota uchybienia sądu winna skutkować uznaniem, iż podstawą odwoławczą winien być zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę postanowienia a nie naruszenie przepisu art. 126 § 1 k.p.k.
Art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k.
z art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę z wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w W.
art. 437 § 1 k.p.k
akt X Ka […] o nieuwzględnieniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k
z art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k.
art. 126 § 1 k.p.k
Tak ujęta istota uchybienia sądu winna skutkować uznaniem, iż podstawą odwoławczą winien być zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę postanowienia a nie naruszenie przepisu art. 126 § 1 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie z dnia 17 stycznia 2008 r., V KK 448/07
postanowienie z dnia 17 stycznia 2008 r., V KK 448/07, LEX nr 467450).
V KK 448/07
postanowienie z dnia 17 stycznia 2008 r., V KK 448/07, LEX nr 467450).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KZ 32/14 POSTANOWIENIE Dnia 20 sierpnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie Ł. C.‎skazanego z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i in.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 20 sierpnia 2014 r.,‎zażalenia obrońcy skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 24 czerwca 2014 r., sygn. akt X Ka […] o nieuwzględnieniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę z wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w W.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w W. odmówił przywrócenia terminu do sporządzenia wniosku o uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego. Zażalenie na to postanowienie złożył obrońca skazanego, zarzucając mu obrazę przepisów postępowania tj. art. 126 § 1 k.p.k. i przyjęcie, iż skazany z przyczyn od siebie zależnych uchybił terminowi złożenia wniosku, w sytuacji, gdy to z winy obrońcy został mylnie poinformowany o swojej sytuacji prawnej oraz orzeczonej karze pozbawienia wolności i z tego właśnie powodu zaniechał złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku.

W konkluzji wniósł o jego zmianę.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Na wstępie trzeba podnieść, że w istocie treścią wskazanego w zażaleniu uchybienia jest ustalenie, iż uchybienie terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło z przyczyn zależnych od skazanego. Tak ujęta istota uchybienia sądu winna skutkować uznaniem, iż podstawą odwoławczą winien być zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę postanowienia a nie naruszenie przepisu art. 126 § 1 k.p.k. Niezależnie jednak od konstrukcji formalnoprawnej zarzutu stwierdzić należy, że zażalenie jest zasadne, choć nie może prowadzić obecnie do zmiany postanowienia i przywrócenia terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego.

Pierwszym powodem uwzględnienia zażalenia jest wadliwość argumentacji sądu odwoławczego, który z jednej strony wskazuje słusznie, iż niedotrzymanie terminu zawitego przez obrońcę jest przyczyną niezależną od skazanego, by jednocześnie wyrazić przeświadczenie, iż skazany mógł samodzielnie złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, albowiem ta czynność nie wymaga działania przez obrońcę; w jego ocenie oczekiwanie na kontakt z obrońcą czy brak działania ze strony obrońcy nie może usprawiedliwiać bezczynności (k.1329).

Przywołana argumentacja nie odnosi się w ogóle do okoliczności wskazywanych przez skazanego, a które nie zostały przecież na obecnym etapie zakwestionowane. Skazany wskazywał w swoim wniosku, że to jego obrońca z wybory poinformował go o treść wyroku sądu odwoławczego w sposób nierzetelny, albowiem przekazał mu informację, iż kara orzeczona wobec niego to kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Zatem nie chodziło o to, że skazany zachował się bezczynnie i nie zadbał o swoje interesy, ale o to, iż – według jego twierdzeń – został wprowadzony w błąd co do treści wyroku i z tego powodu zaniechał jego dalszego zaskarżenia.

Okoliczność ta ma istotne znaczenie. Sąd Najwyższy zasadnie bowiem stwierdził, że „Skoro oskarżony ustanawia obrońcę, to może zasadnie zakładać, że obrońca ten wykorzysta w sposób zgodny z przepisami środki obrony procesowej. Nie można więc żądać, aby oskarżony taki, sam i niezależnie od obrońcy, dokonywał także owych czynności z zachowaniem stosownych terminów” (np. postanowienie z dnia 17 stycznia 2008 r., V KK 448/07, LEX nr 467450). Zatem wymaganie przez sąd od skazanego, aby pomimo ustanowienia dla siebie obrońcy z wyboru w celu podejmowania wszystkich niezbędnych i koniecznych czynności na jej rzecz, przedsiębrał je także osobiście (powtarzał je) jest niezrozumiałe, albowiem przeczy istocie i celowi ustanowienia obrońcy.

Skazany po to ustanawia obrońcę, aby to on – fachowo przygotowany pomocnik procesowy – podejmował wszystkie konieczne i celowe czynności procesowe. Jeśli zatem obrońca takich czynności nie wykonuje wbrew ustaleniom skazanego lub wprawdzie za jego akceptacją, ale po uprzednim przekazaniu skazanemu nieprawdziwej informacji – to nie sposób twierdzić, aby skazanemu można było zarzucić zaniechanie czynności leżące po jego stronie. Oczywiście inaczej rzecz się będzie przedstawiała, jeśli skazany prawidłowo poinformowany przez swojego obrońcę zadecydował o rezygnacji z możliwości wnoszenia kasacji i takie stanowisko przekazał obrońcy; wówczas brak czynności obrońcy nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu.Te ostatnie uwagi naprowadzają także na drugi powód uchylenia postanowienia.

Skoro skazany twierdził, że został przez obrońcę wprowadzony w błąd co do treści prawomocnego wyroku i z tego powodu nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, to nawet zważywszy na pasywność procesową stron (brak wniosków dowodowych) należało rozważyć przeprowadzenie z urzędu dowodu z zeznań tegoż obrońcy na tę okoliczność, jak również tych osób, które we wniosku wskazał skazany. Procedując ponownie w tym przedmiocie sąd zwróci uwagę na te okoliczności, a nadto winien dostrzec, iż aktualnie nie został złożony wniosek o doręczenie wyroku sądu odwoławczego, chociaż powinien być złożony razem z wnioskiem o przywrócenie terminu.Z tych powodów należało orzec jak wyżej.[aw]