Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 31/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to lack of statutory grounds for cassation under Polish Criminal Procedure Code.

Numero d'incarto II KZ 31/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Inammissibile (Inadmissible)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court declared the defense's appeal inadmissible, upholding the lower court's decision to reject the cassation. The defendant, a lawyer, argued for cassation based on specific legal errors, but the court noted that the mandatory requirement for professional representation applies to all cassation filings. The court determined that the statutory grounds for cassation were not met because the defendant was sentenced to a minor restriction of liberty, which falls outside the scope of permissible cassation grounds under the relevant articles.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 523 § 1, 2 k.p.k.; Art. 429 § 1 k.p.k.: Cassation is inadmissible when filed by a lawyer for a conviction involving only minor penalties without suspension, as statutory grounds are strictly limited.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation inadmissibility mandatory lawyer representation restriction of liberty statutory grounds cassation Polish Criminal Procedure Code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 523 § 1 k.p.k.
Co za tym idzie, art. 523 § 1 k.p.k. nie może być traktowany jako całkowicie samodzielna podstawa kasacyjna.
Art. 523 § 2 k.p.k.
Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k., ograniczającego podstawy kasacji określone w § 1 wskazanego przepisu, kasację można wnieść jedynie w razie skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
Art. 429 § 1 k.p.k.
Tym samym, złożoną w niniejszej sprawie kasację, trafnie uznano w zaskarżonym zarządzeniu jako niedopuszczalną z mocy ustawy (w rozumieniu art. 429 § 1 k.p.k.) i słusznie odmówiono jej przyjęcia.
Art. 439 k.p.k.
523 k.p.k., albowiem kasacji nie wniesiono z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (podniesiono w niej zarzuty rażącego naruszenia prawa, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, tj.
Art. 433 § 2 k.p.k.
naruszenie przepisów art. 433 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 457 § 3 k.p.k.
z art. 457 § 3 k.p.k., art.
Art. 29 § 3 k.w.
457 § 3 k.p.k., art. 29 § 3 k.w. i art.
Art. 43 § 3 k.k.
i art. 43 § 3 k.k.), nie pochodzi ona też od podmiotu szczególnego, o którym mowa w art.
Art. 521 k.p.k.
43 § 3 k.k.), nie pochodzi ona też od podmiotu szczególnego, o którym mowa w art. 521 k.p.k.
art. 244 k.k
skazanego z art. 244 k.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KZ 31/21 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz w sprawie J. K. skazanego z art. 244 k.k. po rozpoznaniu zażalenia obrońcy skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego IX Wydziału Karnego – Odwoławczego Sądu Okręgowego w W. z dnia 10 maja 2021 r., sygn. akt IX Ka (…) – IX WKK (…) w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji sporządzonej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 26 stycznia 2021 r., sygn. akt IX Ka (…) zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia 9 czerwca 2020 r., sygn. akt II K (…) p o s t a n o w i ł: zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy

UZASADNIENIE

Zażalenie nie jest zasadne. Przed przystąpieniem do ustosunkowania się do podniesionych w zażaleniu zarzutów, należy zauważyć, że ustawodawca w art. 526 § 2 k.p.k. wprowadził tzw. przymus adwokacki lub radcowski przy sporządzaniu kasacji. Przymus ten wiąże się – co oczywiste – z potrzebą zapewnienia odpowiedniego poziomu skarg kasacyjnych, a przede wszystkim ich merytorycznej poprawności. Uwagę tę poczyniono tylko z tego powodu, że Autor kasacji, jak i złożonego w niniejszej sprawie zażalenia, którym jest radca prawny, a więc osoba świadcząca zawodowo profesjonalną pomoc prawną, zdaje się nie dostrzegać treści § 2 art. 523 k.p.k., w którym ustawodawca ograniczył wskazane w § 1 podstawy kasacji wnoszonej na korzyść skazanego.

Co za tym idzie, art. 523 § 1 k.p.k. nie może być traktowany jako całkowicie samodzielna podstawa kasacyjna. Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k., ograniczającego podstawy kasacji określone w § 1 wskazanego przepisu, kasację można wnieść jedynie w razie skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Tymczasem J. K. został skazany prawomocnie na karę czterech miesięcy ograniczenia wolności. W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające rozpoznanie sprawy w postępowaniu kasacyjnym określone w § 4 art. 523 k.p.k., albowiem kasacji nie wniesiono z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (podniesiono w niej zarzuty rażącego naruszenia prawa, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. naruszenie przepisów art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., art. 29 § 3 k.w. i art. 43 § 3 k.k.), nie pochodzi ona też od podmiotu szczególnego, o którym mowa w art. 521 k.p.k.

Tym samym, złożoną w niniejszej sprawie kasację, trafnie uznano w zaskarżonym zarządzeniu jako niedopuszczalną z mocy ustawy (w rozumieniu art. 429 § 1 k.p.k.) i słusznie odmówiono jej przyjęcia. Kierując się przedstawionymi powodami Sąd Najwyższy rozstrzygnął jak na wstępie.