Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 30/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against refusal of cassation due to suspended sentence not meeting statutory grounds.

Numero d'incarto II KZ 30/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defense's appeal against the appellate court's refusal to accept the cassation appeal. The defendant argued that the refusal violated procedural rights regarding the proportionality of the suspended sentence, but the court found this argument invalid. The decision rests on the statutory rule that cassation for benefit is generally restricted to cases involving imprisonment without suspension, making the refusal legally sound.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 523 § 1 k.p.k.; Art. 523 § 2 k.p.k.: Cassation appeals for benefit are generally inadmissible when the defendant is sentenced to imprisonment with a suspended execution, as the statutory exception applies only to specific subjects or procedural errors under Art. 439 k.p.k.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal suspended sentence benefit of appeal procedural grounds imprisonment without suspension revoca della sospensione condizionale revoca della licenza condurre motivi di cassazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 523 § 1 k.p.k.
Obrońca skazanego zdaje się bowiem nie dostrzegać (co jawi się jako rażące, biorąc pod uwagę jego status – pełnomocnika profesjonalnego strony), że treść normatywna przepisu art. 523 § 1 k.p.k., wskazującego na podstawy kasacji, jest uzupełniana przez art.
Art. 523 § 2 k.p.k.
na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, strona tylko w tym zakresie może podnosić zarzuty kasacyjne.Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł obrońca skazanego, który powołał się na treść art. 523 § 1 k.p.k.
Art. 523 § 4 pkt 1 i 2 k.p.k.
(art. 523 § 4 pkt 1 i 2 k.p.k.).
Art. 439 § 1 k.p.k.
odmówił przyjęcia kasacji stwierdzając, że podniesione w niej zarzuty nie dotyczą okoliczności, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., albowiem wobec skazania L.
Art. 433 § 2 k.p.k.
oraz art. 433 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 457 § 3 k.p.k.
z art. 457 § 3 k.p.k.Zarządzeniem z dnia 27 kwietnia 2021 r., sygn.
Art. 453 § 1 k.p.k.
art. 453 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 389 § 1 k.p.k.
z art. 389 § 1 k.p.k. i art.
Art. 391 § 2 k.p.k.
i art. 391 § 2 k.p.k. oraz art.
art. 453 § 1 k.p.k
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KZ 30/21 POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie L. K., skazanego z art. 178a § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 czerwca 2021 r., zażalenia obrońcy skazanego na zarządzenie Przewodniczącego VI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w W. z dna 27 kwietnia 2021 r., sygn. akt VI WKK [...], o odmowie przyjęcia kasacji, p o s t a n o w i ł : utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia 18 lutego 2021 r., sygn. akt VI Ka [...], utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 18 czerwca 2019 r., sygn. akt II K [...], na mocy którego L. K. został uznany za winnego popełnienia występku określonego w art. 178a § 1 k.k. i skazany na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby oraz na karę grzywny. Ponadto orzeczono wobec niego zakaz prowadzenia pojazdów samochodowych oraz świadczenie pieniężne.Pismem z dnia 15 kwietnia 2021 r. kasację od wyroku Sądu odwoławczego wniósł obrońca skazanego, podnosząc zarzuty rażącego naruszenia prawa, które miało istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia tj. art. 453 § 1 k.p.k. w zw. z art. 389 § 1 k.p.k. i art. 391 § 2 k.p.k. oraz art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k.Zarządzeniem z dnia 27 kwietnia 2021 r., sygn. akt VI WKK [...], Przewodnicząca VI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w W. odmówił przyjęcia kasacji stwierdzając, że podniesione w niej zarzuty nie dotyczą okoliczności, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., albowiem wobec skazania L.

K. na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, strona tylko w tym zakresie może podnosić zarzuty kasacyjne.Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł obrońca skazanego, który powołał się na treść art. 523 § 1 k.p.k. i wskazał, że sformułowane przez niego w kasacji zarzuty dotyczyły obrazy prawa procesowego, której konsekwencją było orzeczenie rażąco niewspółmiernej kary i środka karnego. Wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, a wskazana w nim argumentacja jest ewidentnie wadliwa, w świetle niebudzącego wątpliwości brzmienia art. 523 k.p.k.

Obrońca skazanego zdaje się bowiem nie dostrzegać (co jawi się jako rażące, biorąc pod uwagę jego status – pełnomocnika profesjonalnego strony), że treść normatywna przepisu art. 523 § 1 k.p.k., wskazującego na podstawy kasacji, jest uzupełniana przez art. 523 § 2 k.p.k., który jako zasadę ustanawia warunek, zgodnie z którym kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Odstępstwo od tej zasady dotyczy jedynie podmiotów szczególnych, wskazanych w art. 521 k.p.k. oraz sytuacji, w której podnosi się wystąpienie uchybień, wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 i 2 k.p.k.).

Przewodnicząca VI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w W., nie stwierdzając podniesienia przez obrońcę skazanego jednej z okoliczności, która mogłaby stanowić tzw. bezwzględną podstawę odwoławczą, zasadnie więc odmówiła przyjęcia kasacji w tej sprawie, w której nie orzeczono wobec skazanego bezwzględnej kary pozbawienia wolności.Z tych względów, nie stwierdzając okoliczności, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.