Supreme Court allows appeal against appeal court's inadmissibility ruling due to premature timing and procedural error.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland overturned the appeal court's decision to reject the defendant's request for a retrial as inadmissible. The defendant argued the ruling was premature because the court had previously summoned him to submit a lawyer-signed retrial request but failed to address his separate request for a court-appointed lawyer before issuing the rejection. The court held that the lower court's reasoning was inconsistent with the procedural timeline and that the primary issue was the appointment of counsel, not the substantive grounds for retrial.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k.; The court must first consider the appointment of defense counsel before ruling on the admissibility of a retrial request, as the professional body should assess the grounds for retrial in consultation with the party.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KZ 3/15 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon w sprawie A. D.skazanego z art. 216 § 1 kkpo rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 22 stycznia 2015 r.,zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącej II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 21 listopada 2014 r., o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania p o s t a n o w i ł uchylić zaskarżone zarządzenie. U Z A S A D N I E N I E Zaskarżonym zarządzeniem Przewodnicząca II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego odmówiła przyjęcia wniosku A.
D. o wznowienie postępowania w sprawie …/09 Sądu Rejonowego w R. - wywodząc, że brak jest we wniosku wskazania okoliczności w ogóle uzasadniających wszczęcie wznowieniowego postępowania. Stąd też wniosek ten należało uznać za niedopuszczalny z mocy prawa i odmówić – na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. jego przyjęcia do merytorycznego rozpoznania.Zażalenie na to zarządzenie wniósł skazany.Podniósł w nim, iż – w jego ocenie – to zarządzenie jest przedwczesne. Sąd bowiem najpierw wezwał go do przedłożenia wniosku o wznowienie postępowania sporządzonego i podpisanego przez adwokata lub radcę prawnego, a następnie bez rozpoznania złożonego przez niego wniosku o wyznaczenie mu – w związku z tym wezwaniem - obrońcy z urzędu wydał zaskarżone zarządzenie.Równocześnie skazany ponowił wniosek o wyznaczenie mu z urzędu adwokata w niniejszym postępowaniu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.W stwierdzonych w sprawie okolicznościach – zażalenie należało uznać za zasadne.Nie ulega wszak wątpliwości, że skazany w związku ze złożeniem przedmiotowego wniosku o wznowienie postępowania z dnia 17 maja 2014 r., był wezwany m.in. do „złożenia wniosku o wznowienie postępowania sporządzonego i podpisanego przez adwokata lub radcę prawnego” (k. 715).
W związku z tym wezwaniem skazany nadesłał pismo z dnia 17 maja 2014 r. w którym wnioskował o wyznaczenie mu adwokata lub radcę prawnego z urzędu dla sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania (k.722). Wprawdzie skazany nie uzasadnił swojego wniosku o wyznaczenie mu adwokata lub radcę prawnego z urzędu żadnymi okolicznościami (o powinności wykazania przesłanek z art. 78 § 1 k.p.k. nie był zresztą w trybie art. 16 § 1 k.p.k. pouczony), niemniej jednak istotne jest to, iż ten jego wniosek nie został w ogóle rozpoznany, a tylko wydano zaskarżone zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku.
Wskazane w uzasadnieniu tego zarządzenia okoliczności nie przystają więc do realiów rozpoznawanej sprawy. Wezwano wszak skazanego do usunięcia w trybie art. 120 § 1 k.p.k. braków formalnych wniosku o wznowienie postępowania, czym uruchomiono – w związku z tym wnioskiem – warunkowany treścią tego przepisu, bieg postępowania. Tak w ogóle czyniąc – tym samym – wówczas nie uznano, że ów wniosek o wznowienie postępowania jest niedopuszczalny z mocy prawa. To sprawia, iż przywołane w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia judykaty Sądu Najwyższego jako dotyczące sytuacji w której z uwagi na niedopuszczalność z mocy prawa wniosku o wznowienie postepowania, nie ma potrzeby nadania mu dalszego biegu przez wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku – dotyczą innej sytuacji procesowej i samoistnie, jako takie, nie mogą wykazywać zasadności zaskarżonego zarządzenia (a tak je właśnie potraktowano).W tej sytuacji konieczne było uchylenie zaskarżonego zarządzenia jako – co najmniej – przedwczesnego celem rozpoznania wniosku skazanego o wyznaczenie mu adwokata lub radcy prawnego dla sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania .Niezależnie od tej wykazanej powyżej niekonsekwencji decyzyjnej względem przedmiotowego wniosku, która doprowadziła do uchylenia zaskarżonego zarządzenia, istotne – w realiach rozpoznawanej sprawy – jest rozważenie tego, czy wyznaczenie adwokata z urzędu w celu (ewentualnego) sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania powinno w ogóle następować tylko wtedy, gdy skazany w sformułowanym przez siebie osobiście wniosku formułuje przyczyny uzasadniające możliwość wznowienia postępowania.
Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym niniejsze zażalenie prezentuje stanowisko, że pierwotną kwestią jest zawsze rozważenie istnienia podstaw do wyznaczenia obrońcy z urzędu (o ile wniosek w tym przedmiocie został złożony), natomiast dopiero następczą wymaganie (w wypadku wyznaczenia obrońcy), aby ewentualny wniosek, który ten sporządzi, odpowiadał wymogom formalnym, w tym formułował podstawę wznowienia (podobnie Sąd Najwyższy w postanowieniach z: 5 lipca 2007 r., IV KZ 53/07, OSNwSK 2007/1/1561; 28 maja 2009 r., III KZ 22/09, OSNKW 2009, z. 7, poz. 59).
Uznać bowiem należy, że (w myśl przyjętej w art. 545 § 2 k.p.k. koncepcji) to podmiot fachowy, w porozumieniu ze stroną, powinien rozważyć, czy istnieją przyczyny uzasadniające wznowienie postępowania. Z powyższych względów postanowiono jak wyżej.