Supreme Court dismisses appeal against refusal to serve reasoned judgment due to late filing by prisoner.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court upheld the lower court's refusal to accept the defendant's request for a reasoned judgment copy. The prisoner filed the request two days after the deadline calculated from the judgment's announcement date, as he had been properly notified of the appeal hearing and had a mandatory defense attorney present. The court ruled that the statutory time limit had expired and no exception applied because the defendant was not absent due to lack of counsel or failure to attend the hearing.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 422 § 1 k.p.k.; Art. 457 § 2 k.p.k.; Art. 422 § 3 k.p.k.; Art. 126 § 1 k.p.k.; Art. 84 § 2 k.p.k.; Art. 31 § 2 k.k.: A prisoner's request for a reasoned judgment must be filed within the period calculated from the judgment's announcement; late filing is inadmissible unless excused by independent causes, which does not apply when the prisoner had a defense attorney present at the hearing.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
II KZ 27/24 POSTANOWIENIE Dnia 17 lipca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie A. S., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 17 lipca 2024 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego XI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 17 kwietnia 2024 r., XI Ka 102/24, o odmowie przyjęcia wniosku o doręczenie odpisu wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z uzasadnieniem, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2024 r., XI Ka 102/24, Przewodniczący XI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Lublinie odmówił przyjęcia wniosku skazanego A. S. o doręczenie odpisu wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 5 kwietnia 2024 r., XI Ka 102/24, wraz z uzasadnieniem. W uzasadnieniu zarządzenia podkreślono, że wyrok Sądu Okręgowego został wydany w dniu 5 kwietnia 2024 r. Oskarżony pozbawiony wolności nie uczestniczył w rozprawie odwoławczej i nie wnosił o doprowadzenie na nią. W dniu 14 kwietnia 2024 r. skazany złożył wniosek o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, który to wniosek został uznany jako złożony po terminie, co skutkowało odmową jego przyjęcia.Zażalenie na to zarządzenie wniósł osobiście skazany.
W swoim środku odwoławczym nie skonstruował konkretnych zarzutów, zażalenie zostało sporządzone w sposób opisowy. Skazany podniósł, że nie miał prawidłowego kontaktu z obrońcą z urzędu oraz że w apelacji wnosił o zmianę obrońcy z urzędu. Podkreślił, że korespondencję z Sądu Okręgowego odebrał w dniu 12 kwietnia 2024 r., tj. w piątek po południu, i niezwłocznie wniósł o doręczenie wyroku z uzasadnieniem. W treści zażalenia zaznaczył ponadto, że nie zgadza się z zapadłym wyrokiem skazującym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie okazało się niezasadne, dlatego też należało utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.Dla potwierdzenia takiego rozstrzygnięcia należy prześledzić tok czynności w tej sprawie. Apelacje od wyroku Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej z dnia 17 listopada 2023 r., II K 464/22, wnieśli m.in. osobiście oskarżony A. S. oraz jego obrońca. Apelacje te zostały przyjęte i przekazane do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Lublinie (k. 409). W sprawie został wyznaczony termin rozprawy apelacyjnej na dzień 5 kwietnia 2024 r. (k. 420).
O tym terminie został prawidłowo zawiadomiony A. S., który osobiście odebrał zawiadomienie, a także jego obrońca (k. 423). A. S. był w tamtym czasie pozbawiony wolności i nie złożył wniosku o doprowadzenie na rozprawę odwoławczą, będąc prawidłowo pouczonym o takiej możliwości (k. 414v). W rozprawie odwoławczej wziął udział obrońca oskarżonego (k. 427). Na tej rozprawie został także rozpoznany wniosek oskarżonego o zmianę obrońcy z urzędu, który nie został uwzględniony (k. 427). Obrońca oskarżonego był obecny również na ogłoszeniu wyroku (k. 427v).
Sąd odwoławczy wydał wyrok w dniu 5 kwietnia 2024 r. (k. 428). W dniu 8 kwietnia 2024 r. wysłano do Zakładu Karnego w S., gdzie osadzony był A. S., zawiadomienie o treści wyroku (k. 429). W dniu 14 kwietnia 2024 r. skazany nadał listem poleconym wniosek o uzasadnienie wyroku (data złożenia pisma w administracji jednostki penitencjarnej, k. 431). Słuszne jest stanowisko wyrażone w zaskarżonym zarządzeniu, że dla skazanego termin do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie wyroku Sądu odwoławczego z uzasadnieniem rozpoczął swój bieg od ogłoszenia tego wyroku (art. 422 § 1 k.p.k. w zw. z art. 457 § 2 k.p.k.).
Rzeczony wyrok został ogłoszony w dniu 5 kwietnia 2024 r., a więc termin do złożenia wniosku upływał w dniu 12 kwietnia 2024 r. W tej sprawie nie zachodził przypadek, o którym mowa w art. 422 § 2a k.p.k. (stosowany odpowiednio w postępowaniu odwoławczym na podstawie art. 457 § 2 k.p.k.), zgodnie z którym dla oskarżonego pozbawionego wolności, który nie ma obrońcy i – pomimo złożenia wniosku o doprowadzenie go na termin rozprawy, na którym ogłoszono wyrok – nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku, termin na złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku biegnie od daty doręczenia mu wyroku.
A. S. był co prawda pozbawiony wolności, ale nie wnosił o doprowadzenie na rozprawę odwoławczą będąc prawidłowo pouczonym o takiej możliwości oraz miał ustanowionego obrońcę z urzędu, który był obecny na rozprawie odwoławczej.W opisanej sytuacji procesowej złożenie przez skazanego wniosku o uzasadnienie wyroku w dniu 14 kwietnia 2024 r., a więc dwa dni po upływie terminu liczonego od dnia ogłoszenia wyroku, było czynnością dokonaną po terminie. Dlatego też Przewodniczący Wydziału prawidłowo, w oparciu o art. 422 § 3 k.p.k. (w zw. z art. 457 § 2 k.p.k.), odmówił przyjęcia tego wniosku.Nie kwestionując słuszności i prawidłowości zaskarżonego zarządzenia, jedynie na marginesie, należy zauważyć, że obrońca skazanego wyznaczony z urzędu, który miał status obrońcy obligatoryjnego (skazanie oskarżonego nastąpiło w warunkach art. 31 § 2 k.k.), nie złożył wniosku o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku, uznając, że jego rola skończyła się na udziale w rozprawie odwoławczej.
Ma to oczywiście uzasadnienie w treści art. 84 § 2 k.p.k. Niemniej jednak trzeba w tym miejscu zauważyć, że termin do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie wyroku z uzasadnieniem jest terminem zawitym (art. 422 § 1 k.p.k.) i jako taki może ulec przywróceniu, jeżeli skazany wykaże, że do przekroczenia terminu doszło z przyczyn od niego niezależnych (art. 126 § 1 k.p.k.). Mając na uwadze powyższe, należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia.[J.J.][ms]