Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 23/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept a self-signed cassation due to mandatory lawyer signature.

Numero d'incarto II KZ 23/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court upheld the lower court's order refusing to accept the defendant's cassation appeal. The defendant argued that the law did not require a lawyer's signature, but the court clarified that the mandatory language in the statute creates an absolute obligation for legal representation. Consequently, the refusal to accept the appeal was deemed legally correct and in compliance with procedural rules.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 526 § 2 k.p.k.; Art. 530 § 2 k.p.k.; The mandatory requirement for a cassation to be drafted and signed by a lawyer or legal advisor constitutes an absolute obligation, and failure to comply justifies the court's refusal to accept the appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory lawyer signature cassation appeal procedure formal defect rejection adwokacko-radcowski przymus procedural compliance

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 526 § 2 k.p.k.
odmówił przyjęcia tak sporządzonej kasacji, jako niespełniającej wymogów formalnych (k.319, tom II).Skazany wniósł od tego zarządzenia „odwołanie” twierdząc, że z art. 526 § 2 k.p.k. nie wynika obowiązek złożenia kasacji podpisanej i sporządzonej przez podmiot fachowy.
Art. 530 § 2 k.p.k.
Przewodniczący IV Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Kaliszu, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. odmówił przyjęcia tak sporządzonej kasacji, jako niespełniającej wymogów formalnych (k.319, tom II).Skazany wniósł od tego zarządzenia „odwołanie” twierdząc, że z art.
Art. 120 § 2 k.p.k.
w okolicznościach, o których mowa w art. 120 § 2 k.p.k., tj.
art. 530 § 2 k.p.k
Przewodniczący IV Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Kaliszu, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k.
art. 526 § 2 k.p.k
odmówił przyjęcia tak sporządzonej kasacji, jako niespełniającej wymogów formalnych (k.319, tom II).Skazany wniósł od tego zarządzenia „odwołanie” twierdząc, że z art. 526 § 2 k.p.k.
art. 120 § 2 k.p.k
w okolicznościach, o których mowa w art. 120 § 2 k.p.k., tj.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KZ 23/16 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie W. P. skazanego z art. 178a § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 czerwca 2016 r., zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Karnego Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 31 maja 2016 r., sygn. IV WKK 12/15, w przedmiocie odmowy przyjęcia, wniesionej przez skazanego, kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 6 października 2015 r, sygn. IV Ka 349/15, p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

W. P. wyrokiem z dnia 25 maja 2015 r., sygn. II K 131/14, został skazany za popełnienie występku z art. 178a § 1 k.k. i za to na podstawie tego przepisu orzeczono wobec niego karę 100 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych. Wyrok ten został, po rozpoznaniu wywiedzionych przez oskarżonego i jego obrońcę apelacji, utrzymany w mocy orzeczeniem Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 6 października 2015 r., sygn. IV Ka 349/15.Po otrzymaniu odpisu wyroku Sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o prawie, terminie i sposobie wniesienia kasacji (k.280, tom II), skazany W.

P. wniósł sporządzoną i podpisaną przez siebie kasację, jednocześnie składając wniosek o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu celem sporządzenia i wniesienia kasacji. Wyznaczony obrońca przedstawił opinię o braku podstaw do sporządzenia kasacji (k.290-293). Zarządzeniem z dnia 4 maja 2016 r. (k.308, tom II) wezwano skazanego do usunięcia braku formalnego kasacji, przez sporządzenie jej i podpisanie przez adwokata, wskazując termin, w którym brak powinien zostać usunięty, a także procesowe konsekwencje niesunięcia wskazanych braków.

Skazanego wezwano także do uiszczenia opłaty od kasacji. W odpowiedzi skazany W. P. wniósł sporządzoną i podpisaną przez siebie kasację (k.311-318, tom II). Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 31 maja 2016 r. Przewodniczący IV Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Kaliszu, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. odmówił przyjęcia tak sporządzonej kasacji, jako niespełniającej wymogów formalnych (k.319, tom II).Skazany wniósł od tego zarządzenia „odwołanie” twierdząc, że z art. 526 § 2 k.p.k. nie wynika obowiązek złożenia kasacji podpisanej i sporządzonej przez podmiot fachowy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie skazanego nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z treścią art. 526 § 2 k.p.k., jeżeli kasacja nie pochodzi od prokuratora lub innego podmiotu szczególnego w nim wymienionego, powinna być sporządzona i podpisana przez obrońcę lub pełnomocnika będącego adwokatem albo radcą prawnym. Zawarte w treści powołanego przepisu sformułowanie „powinna", które błędnie zinterpretował skazany, oznacza tyle samo co „winna” (Słownik języka polskiego, L-P, red. M. Szymczak, Warszawa 1999, s. 831;

„jest wskazane, żeby jakaś osoba, rzecz lub jakieś wydarzenie spełniały określone warunki” – Słownik 100 tysięcy potrzebnych słów, red. J. Bralczyk, Warszawa 2008, s.617). Z treści art. 526 § 2 k.p.k. wynika więc bezwzględny nakaz, tzw. przymus adwokacko-radcowski. Niedopełnienie tego obowiązku, o czym został pouczany skazany, rodzi skutki zgodne z podjętą przez Przewodniczącego Wydziału IV Karnego Sądu Okręgowego, decyzją. W związku z powyższym, skoro skazany W. Piec nie usunął braku formalnego kasacji, zgodnie z art. 530 § 2 k.p.k., trafnie odmówiono jej przyjęcia.

Z treści powołanego przepisu wynika bowiem, że prezes sądu, do którego wniesiono kasację, odmawia jej przyjęcia m.in. w okolicznościach, o których mowa w art. 120 § 2 k.p.k., tj. wówczas, gdy nie uzupełniono braku pisma w terminie.Kierując się powyższym orzeczono, jak na wstępie.