Supreme Court dismisses private prosecutor's appeal on inadmissibility grounds due to procedural errors in prior rulings.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the private prosecutor's appeal against the appellate court's refusal to accept the cassation. The prosecutor argued that the lower court failed to appoint a mandatory defender and incorrectly dismissed a related case, claiming this violated fundamental rights. The court found the appeal inadmissible because the contested appellate decision only addressed a separate request for retrial, not the underlying criminal case, rendering the cassation legally unfounded.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 519 k.p.k.; Art. 530 § 3 k.p.k.: A cassation appeal is inadmissible if it challenges a final decision that does not concern the merits of the case or if the appeal is filed against a procedural ruling that has no legal effect on the main proceedings.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
II KZ 21/26 POSTANOWIENIE Dnia 9 czerwca 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie B. S. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 czerwca 2026 r. zażalenia oskarżyciela prywatnego L. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 17 lutego 2026 r., sygn. akt II AKz 1393/25, o odmowie przyjęcia kasacji na podstawie art. 22 § 1 k.p.k. oraz art. 530 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł 1. odmówić zawieszenia postępowania;
2. zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.
UZASADNIENIE
W dniu 16 lutego 2026 r. oskarżyciel prywatny wniósł osobistą kasację od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2025 r., w sprawie o sygn. akt II AKz 1393/25, którym nie uwględniono zażalenia oskarżyciela prywatnego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2025 r. sygn. akt II AKo 494/25 o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania. Zarządzeniem z dnia 17 lutego 2026 r. odmówiono przyjęcia kasacji sporządzonej przez L. J. w sprawie prawomocnie zakończonej ww. postanowieniem.
Podstawą odmowy przyjęcia kasacji była jej ustawowa niedopuszczalność. We wniesionym zażaleniu oskarżyciel prywatny zakwestionował prawidłowość wydanego zarządzenia wskazując w pierwszej kolejności na nierozpoznanie jego wniosku o ustanowienie „obrońcy z urzędu”, czym naruszono - jego zdaniem - fundamentalne gwarancje i uprawnienia przysługujące mu w procesie karnym jako stronie, a ponadto na wadliwość decyzji o odmowie przyjęcia kasacji od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2025 r., w sprawie o sygn. akt II AKz 1393/25, „w którym to postanowieniu umorzono postępowanie w sprawie o sygn.
X K 1111/24”. Zdaniem skarżącego, skoro przysługiwało mu prawo do wniesienia kasacji, to zaskarżone zarządzenie jako błędne należało uchylić, a sprawę przekazać do „dalszego prowadzenia”. W dniu 8 czerwca 2026 r. wpłynął wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania w sprawie II KZ 21/26 z uwagi na toczące się postępowanie o ubezwłasnowolnienie całkowite B. S. (sprawa I NS 36/24). Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Na wstępie trzeba stwierdzić, że wniosek o zawieszenie postepowania zażaleniowego w sprawie II KZ 21/26 jest oczywiście bezzasadny.
Nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia kwestii objętej zażaleniem, tj. dopuszczalności kasacji, to, jakie rozstrzygnięcie zapadnie w sprawie o ubezwłasnowolnienie całkowite oskarżonej w tej sprawie B.S. Odnosząc się zaś do zażalenia, to stwierdzić trzeba, iż jest ono niezasadne. Na wstępie podnieść trzeba, że nie jest prawdą, iż postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2025 r., w sprawie o sygn. akt II AKz 1393/25 umorzono postępowanie w sprawie o sygn. X K 1111/24. Postępowanie w sprawie zainicjowanej prywatnym aktem oskarżenia umorzone zostało postanowieniem Sądu Rejonowego dla Warszawy- Śródmieścia w Warszawie z dnia 20 marca 2025 r., sygn. akt X K 1111/24, utrzymanym następnie w mocy przez Sąd Okręgowy w Warszawie w dniu 5 czerwca 2025 r. (IX Kz 455/25).
Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2025 r., o którym wspomina skarżący i od którego złożył on kasację, rozstrzygało jedynie w kwestii zażalenia oskarżyciela prywatnego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2025 r., sygn. akt II AKo 494/25 o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2025 r. sygn. akt IX Kz 455/25. W tej sytuacji słusznie w zaskarżonym zarządzeniu uznano i szczegółowo uzasadniono, że od tego orzeczenia kasacja stronie nie służy (art. 519 k.p.k.).
Zasadnie zatem odmówiono jej przyjęcia.Z tych powodów orzeczono jak w sentencji. [J.J.][a.ł]