Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 21/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept an unpaid appeal due to non-payment of fees.

Numero d'incarto II KZ 21/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defense's appeal against the lower court's refusal to accept the defendant's appeal. The defense argued that the summons to pay the appeal fee was not properly served and that no request for fee exemption was made due to lack of contact with the client. The court held that the obligation to pay fees arises upon filing the appeal and that the defendant was properly summoned, with the defense failing to submit a valid request for fee exemption under the relevant statute.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 120 § 1 k.p.k.; Art. 527 § 2 k.p.k.; Art. 623 k.p.k.; Art. 530 § 2 k.p.k.: The court must refuse to accept an appeal if the required fee is not paid, and a prior summons to pay is mandatory; the defense cannot avoid this obligation by claiming lack of contact with the client unless a formal exemption request is filed.

Parole chiave

Generato dall'IA
non-payment of appeal fees refusal to accept appeal service of summons fee exemption request procedural defect criminal procedure code supreme court appeal carenza di legittimazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 120 § 1 k.p.k.
Zastępca Przewodniczącego Wydziału, na podstawie art. 120 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 527 § 2 k.p.k.
Art. 623 k.p.k.
Jedyny natomiast sposób umożliwiający zwolnienie z tej opłaty wynika z zastosowania instytucji określonej w art. 623 k.p.k.
Art. 530 § 2 k.p.k.
Przewodnicząca IX Wydziału Karnego – Odwoławczego Sądu Okręgowego w W., na podstawie ‎art. 530 § 2 k.p.k. w zw.
art. 279 § 1 k.k
M.skazanego z art. 279 § 1 k.k.
art. 64 § 1 k.k
z art. 64 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 14 czerwca 2021r.
art. 120 § 1 k.p.k
Zastępca Przewodniczącego Wydziału, na podstawie art. 120 § 1 k.p.k.
art. 527 § 1 k.p.k
art. 120 § 2 k.p.k
z art. 120 § 2 k.p.k., odmówiła „przyjęcia kasacji z dnia 4 stycznia 2021 r.
art. 530 § 2 k.p.k
Przewodnicząca IX Wydziału Karnego – Odwoławczego Sądu Okręgowego w W., na podstawie ‎art. 530 § 2 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2007 r., sygn. akt IV KZ 69/07
IV KZ 69/07
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KZ 21/21 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk w sprawie M. M.skazanego z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 14 czerwca 2021r. zażalenia obrońcy skazanego na zarządzenie Przewodniczącego IX Wydziału Karnego - Odwoławczego Sądu Okręgowego w W. z dnia 1 kwietnia 2021 r., sygn. akt IX WKK (…), w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w W.z dnia 10 września 2020 r., sygn. akt IX Ka (…), zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w W.z dnia 29 stycznia 2020 r., sygn. akt IV K (…) p o s t a n o w i ł: zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy

UZASADNIENIE

W dniu 7 stycznia 2021 r. do Sądu Okręgowego w W. wpłynęła kasacja obrońcy M.M. od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 10 września 2020 r., sygn. akt IX Ka (…)Zarządzeniem z dnia 8 stycznia 2021 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału, na podstawie art. 120 § 1 k.p.k. w zw. z art. 527 § 1 k.p.k. wezwał skazanego do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego kasacji poprzez uiszczenie opłaty w kwocie 450 zł, pod rygorem odmowy przyjęcia kasacji ‎(art. 530 § 2 w zw. z art. 120 § 2 k.p.k.). Odpis zarządzenia przekazano do wiadomości obrońcy skazanego.Zarządzeniem z dnia 1 kwietnia 2021 r.

Przewodnicząca IX Wydziału Karnego – Odwoławczego Sądu Okręgowego w W., na podstawie ‎art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 120 § 2 k.p.k., odmówiła „przyjęcia kasacji z dnia 4 stycznia 2021 r. (…) złożonej przez obrońcę M.M., ‎adw. J.P., od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia ‎10 września 2020 r., sygn. akt IX Ka (…), z uwagi na nieuzupełnienie ‎w wyznaczonym terminie jej braku w postaci uiszczenia opłaty od kasacji”.Zażalenie na to zarządzenie wniosła obrońca skazanego i zaskarżając je ‎w całości zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zarządzenia, a polegający na tym, że do obrońcy nie było adresowane wezwanie do uiszczenia opłaty sądowej od kasacji, a jedynie zostało przesłane do wiadomości wezwanie wysłane do M.

M. Jednocześnie podniosła, że kasacja nie zawierała wniosku o zwolnienie od kosztów, gdyż obrońca w tamtym czasie nie miał kontaktu z M.M. i nie miał wiedzy, czy klient spełnia te przesłanki. W kasacji został natomiast zawarty wniosek o tymczasowe niepobieranie opłaty sądowej od kasacji i orzeczenie o niej w orzeczeniu końcowym (obrońca nie miał kontaktu ze skazanym i nie posiadał też informacji, czy skazany został wezwany do odbycia kary). Klient po długim okresie nawiązał kontakt z obrońcą i wówczas oświadczył, że nie otrzymał żadnego wezwania do uiszczenia opłaty od kasacji (brak awizacji przesyłek), mimo że inne pisma z sądu otrzymał.

Ponadto obrońca wskazała, że „P. w ostatnim czasie bardzo często nie zostawia awiz, a później na poczcie okazuje się, że są jednak jakieś przesyłki do odbioru”. Wobec tak sformułowanego zarzutu, obrońca wniosła o uwzględnienie zażalenia i uchylenie zaskarżonego zarządzenia i o zasądzenie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu nieopłaconą ani w całości ani w części.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Na wstępie należy zauważyć, że w świetle przepisów procedury karnej, niedopełnienie obowiązku uiszczenia opłaty od kasacji powoduje odmowę jej przyjęcia.

Przed wydaniem zarządzenia o odmowie przyjęcia nieopłaconej kasacji, wzywa się stronę, w trybie art. 120 § 1 k.p.k., do usunięcia braku formalnego poprzez wniesienie opłaty. Z treści bowiem tego przepisu jasno wynika, że stosuje się go także, gdy „brak polega na niezłożeniu należytych opłat” (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2007 r., sygn. akt IV KZ 69/07).Nie ulega wątpliwości, że zgodnie z zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 stycznia 2021 r., skazany, pismem z dnia 11 stycznia 2021 r., został wezwany do uzupełnienia braku formalnego kasacji przez uiszczenie opłaty w kwocie 450 złotych, pod rygorem pozostawienia pisma bez dalszego biegu.

Skazany pisma tego nie odebrał (przesyłka nie została podjęta w terminie, dwukrotnie awizowana – k. 1197); nie podał także innego adresu dla doręczeń, wobec czego zarządzeniem z dnia 1 kwietnia 2021 r. Przewodnicząca IX Wydziału Karnego - Odwoławczego opisaną przesyłkę sądową uznała za doręczoną z dniem 2 lutego 2021 r. Poza sporem jest również, iż wezwanie do usunięcia braków formalnych kasacji, zostało wysłane do wiadomości obrońcy, która odebrała je w dniu ‎14 stycznia 2021 r. (k. 1196).Jednocześnie trzeba mieć na uwadze, że obrońca zawnioskowała ‎o tymczasowe niepobieranie opłaty sądowej od kasacji, z uwagi na brak kontaktu z klientem.

W tym miejscu przypomnieć wypada, że obowiązek uiszczenia opłaty od kasacji zawsze aktualizuje się w chwili wniesienia tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Jedyny natomiast sposób umożliwiający zwolnienie z tej opłaty wynika z zastosowania instytucji określonej w art. 623 k.p.k. Wniosku takiego obrońca jednak nie złożyła, w związku z czym zwolnienie skazanego z opłaty nastąpić nie mogło.Słusznie wskazuje się w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia, że nie zachodziła także przesłanka z art. 527 § 2 k.p.k., upoważniająca do nieuiszczania opłaty od kasacji, skazany został bowiem zwolniony z Aresztu Śledczego W. w dniu 14 września 2018 r. (k. 1193, 1199).Uwzględniając powyższe, zasadnie Przewodnicząca IX Wydziału Karnego - Odwoławczego Sądu Okręgowego w W. odmówiła przyjęcia kasacji wniesionej na korzyść M.M.W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do uwzględnienia zażalenia.