Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 2/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds for missing statutory deadline for requesting judgment reasoning.

Numero d'incarto II KZ 2/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court upheld the appellate court's refusal to grant the defendant's request for the reasoning of the judgment. The defendant argued that the request was mailed within the deadline at a post office, though the stamp showed a later date, and sought to delay the refusal until a postal complaint was resolved. The court rejected this, ruling that the burden of proving timely delivery lies with the party claiming it, and that merely depositing a letter in a mailbox without proof of dispatch does not satisfy the statutory requirement for a valid deadline.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 124 k.p.k.; The burden of proving timely submission of a procedural document rests on the party claiming the benefit of the deadline, and mere deposit in a mailbox without proof of dispatch does not constitute valid delivery.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural deadline burden of proof postal delivery judgment reasoning appellate procedure timely submission procedural order

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 124 k.p.k.
Obaj skarżący pomijają, że w myśl art. 124 k.p.k. termin jest zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane m.
art. 437 § 1 k.p.k
akt II AKa […], na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 124 k.p.k
Obaj skarżący pomijają, że w myśl art. 124 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KZ 2/17 POSTANOWIENIE Dnia 17 stycznia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz w sprawie Z. W.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 stycznia 2017 r. zażaleń skazanego oraz obrońcy skazanego na zarządzenie przewodniczącej II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 29 listopada 2016 r. odmawiające przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 11 października 2016 r., sygn. akt II AKa […], na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIEZaskarżonym zarządzeniem z dnia 29 listopada 2016 r. Przewodnicząca II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] odmówiła przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 11 października 2016 r., sygn. akt II AKa […], wskazując, że termin do złożenia wniosku upłynął z dniem 18 października 2016 r. Natomiast wniosek został złożony po upływie terminu, tj. dopiero w dniu 18 listopada 2016 r.Zarządzenie to zostało zaskarżone przez Z. W. – osobiście, oraz przez jego obrońcę.

W obu zażaleniach podniesiono podobne argumenty. Skazany podniósł, że „nadał” wniosek w placówce pocztowej w Ł. w dniu 17 października 2016 r., tj. w ustawowym terminie i nie wie, dlaczego na kopercie widnieje data 18 listopada 2016 r. Wobec tego wystąpił z reklamacją do Poczty Polskiej i, w jego ocenie, należało wstrzymać się z odmową przyjęcia wniosku do chwili rozpoznania reklamacji. Z. W. wniósł o uchylenie zarządzenia i przyjęcie wniosku.Obrońca zarzucił zaskarżonemu zarządzeniu „błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na wyrażeniu nieuprawnionego poglądu, iż z daty stempla pocztowego na kopercie zawierającej wniosek o uzasadnienie należy wnioskować, że skazany nadał go dopiero w dniu 18 listopada 2016 r., w sytuacji, gdy przedmiotowy wniosek złożył w dniu 17 października 2016 r. w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego, tj. z zachowaniem terminu”.

Ponadto w uzasadnieniu zażalenia obrońca podniósł zarzut pominięcia wskazania podstawy prawnej zaskarżonego zarządzenia. Obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przyjęcie wniosku oraz o dopuszczenie dowodu z załączonego zgłoszenia reklamacyjnego Z. W. do Poczty Polskiej „na okoliczność ustalenia daty nadania przez ww. wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zarówno osobiste zażalenie Z. W., jak i jego obrońcy są bezzasadne w stopniu oczywistym. Obaj skarżący pomijają, że w myśl art. 124 k.p.k. termin jest zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane m. in. w placówce podmiotu zajmującego się doręczaniem korespondencji na terenie Unii Europejskiej.

Wprawdzie nie ma obowiązku nadania pisma do sądu przesyłką poleconą, tzn. za potwierdzeniem nadania, jednak ciężar udowodnienia złożenia pisma w terminie spoczywa na stronie, która z faktu tego wywodzi określone skutki procesowe. Skarżący w najmniejszym stopniu nie uprawdopodobnili, że rzeczywiście przesyłka została złożona przed upływem terminu zawitego. W szczególności okoliczność ta nie może być wykazana złożeniem ww. zgłoszenia reklamacyjnego, albowiem może ono dowodzić jedynie wystąpienia z reklamacją. Oskarżony jest osobą dorosłą, zajmował stanowisko prokurenta spółki kapitałowej (s. 3 uzasadnienia wyroku SO).

Nie sposób przypuszczać, by nie miał świadomości należytego dbania o własne interesy procesowe i skutków, jakie wiążą się z niedochowaniem terminu do złożenia pisma procesowego. Powinien zatem dochować minimalnej staranności w złożeniu wniosku o uzasadnienie prawomocnego wyroku, jaki zapadł wobec niego i złożyć pismo w sposób zapewniający otrzymanie potwierdzenia złożenia (nadania). Tymczasem, stało się zapewne tak, jak skazany napisał w „zgłoszeniu reklamacyjnym” (na które powoływał się również obrońca), że wrzucił przesyłkę do skrzynki pocztowej.

Taki sposób postąpienia z pismem procesowym nie spełnia wymogu „nadania” go w rozumieniu art. 124 k.p.k., który warunkuje zachowanie terminu zawitego.Wreszcie, z treści zarządzenia jasno wynika, że podano w nim podstawę prawną rozstrzygnięcia, a zatem zarzut zażalenia obrońcy nie mógł się ostać także i w tym zakresie. W tym stanie rzeczy, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. [aw]