Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 2/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against refusal of retrial request due to lack of lawyer signature.

Numero d'incarto II KZ 2/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court upheld the appellate court's order denying the defendant's request for a retrial because the application lacked a lawyer's signature. The defendant argued he was not summoned to correct this formal defect, but the court found he had been properly notified via a specific order dated November 20, 2013. Consequently, the court ruled that the procedural steps were valid and the defendant's appeal was inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 545 § 1 k.p.k.; Art. 530 § 3 k.p.k.: A request for retrial must be signed by a lawyer; failure to do so does not invalidate the request if the defendant was properly summoned to correct the formal defect.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial request formal defect lawyer signature summons procedure appellate court defendant rights procedural order

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 545 § 1 k.p.k.
P.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 545 § 1 kpk w zw.
Art. 530 § 3 k.p.k.
Art. 120 § 1 k.p.k.
art. 120 § 1 k.p.k

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KZ 2/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 stycznia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski w sprawie G. P.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 545 § 1 kpk w zw. z art. 530 § 3 kpk‎w dniu 30 stycznia 2014 r.,‎zażalenia wniesionego przez skazanego,‎na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 2 stycznia 2014r., o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Rejonowego w K., prawomocnie zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 21 października 2010r., ‎z dnia 17 grudnia 2013 r., p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono skazanemu przyjęcia jego wniosku o wznowienie postępowania z uwagi na to, że nie został on sporządzony i podpisany przez adwokata. Zażalenie na to zarządzenie wniósł skazany, podnosząc, że nie został wezwany do usunięcia braku formalnego w postaci sporządzenia i podpisania wniosku przez adwokata.Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Na wstępie doprecyzować należy, że zarządzeniem z dnia 8 grudnia 2013 r. (k. 373) skazanemu odmówiono uwzględnienia wniosku o wyznaczenie mu kolejnego obrońcy z urzędu, a nie, jak sam twierdzi, wznowienia postępowania.Zwrócić należy uwagę, że zaskarżone zarządzenie zostało wydane po przeprowadzeniu czynności procesowych, polegających na wyznaczeniu skazanemu obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania, opracowaniu przez tego obrońcę opinii o braku podstaw do złożenia wniosku oraz wezwaniu skazanego do usunięcia braku formalnego w trybie art. 120 § 1 k.p.k.

W tym zakresie postępowanie przeprowadzone zostało prawidłowo.Nieprawdą jest stwierdzenie skarżącego, że w toku postępowania okołowznowieniowego nie został on wezwany do usunięcia braku formalnego w postaci sporządzenia i podpisania wniosku przez adwokata. Czynność ta dokonana została na mocy zarządzenia z dnia 20 listopada 2013 r. (k. 366), którego odpis skazany odebrał w dniu 25 listopada 2013 r. (k. 370). Nie można przy tym uznać, aby wezwanie to było w jakikolwiek sposób bezskuteczne, a organ procesowy był zobowiązany do wzywania skazanego do usunięcia braków formalnych każdorazowo po odmowie wyznaczenia mu kolejnego obrońcy z urzędu, który przecież może być wyznaczony tylko w wyjątkowych sytuacjach naruszenia przez poprzedniego obrońcę obowiązków zawodowych.

W przypadku wyznaczenia kolejnego obrońcy obowiązek taki aktualizowałby się, natomiast w przypadku odmowy wyznaczenia kolejnego obrońcy z urzędu skuteczne pozostaje wcześniejsze wezwanie do usunięcia braków formalnych, po przedstawieniu stanowiska w sprawie przez pierwszego obrońcę z urzędu. Podkreślić należy, że zaskarżona decyzja procesowa nie zamyka skazanemu drogi do ubiegania się o wznowienie postępowania, przy założeniu, że spełnione zostaną wszystkie warunki formalne tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.