Appeal dismissed because criminal appeal must be filed after judgment is officially announced.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appeal against a lower court's refusal to file a written judgment reasoning. The appellant argued she missed the deadline due to lack of notice about the hearing date, but the court found the appeal was submitted before the judgment was announced. The court ruled that the statutory deadline for filing such a request only begins to run after the judgment is officially announced, making pre-announcement submissions legally ineffective.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 422 § 1 k.p.k.; Art. 123 § 1 k.p.k.: A request for a written judgment reasoning can only be effectively filed within the period starting from the day after the judgment is announced; submissions made prior to the announcement are invalid.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KZ 18/19 POSTANOWIENIE Dnia 25 lipca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 lipca 2019 r., zażalenia H.G.uniewinnionej od popełnienia wykroczenia z art. 124 § 1 k.w. na zarządzenie Przewodniczącej X Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w W.z dnia 29 maja 2019 r., sygn. akt X Ka […]o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 11 kwietnia 2019 r., wydanego w sprawie X Ka […], p o s t a n o w i ł: zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.
UZASADNIENIEW dniu 9 kwietnia 2019 r. do Sądu Okręgowego w W. wpłynął – nadany w urzędzie pocztowym w dniu 5 kwietnia 2019 r. - sporządzony przez H.G. wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 4 kwietnia 2019 r., w sprawie X Ka […]. Zarządzeniem z dnia 29 maja 2019 r. Przewodnicząca X Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w W. odmówiła – na podstawie art. 422 § 1 k.p.k. w zw. z art. 109 k.p.w. przyjęcia wniosku stwierdzając, że czynność złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia może być skutecznie dokonana wyłącznie po ogłoszeniu wyroku.
W związku z tym, że z adnotacji na kopercie w której przesłano wniosek wynika, że został on nadany w urzędzie pocztowym w dniu 5 kwietnia 2019 r., a z adnotacji Biura Podawczego Sądu Okręgowego w W. wynika, że wniosek ten wpłynął do Sądu w dniu 9 kwietnia 2019 r. ,a do ogłoszenia wyroku doszło w dniu 11 kwietnia 2019 r., to znaczy, że wniosek obwinionej nie został złożony w terminie.Zarządzenie to zaskarżyła sama H.G. która podniosła, iż złożyła wniosek w terminie, bowiem w dniu wyznaczonej na dzień 4 kwietnia 2019 r. rozprawy o której została powiadomiona z adnotacją o nieobowiązkowym stawiennictwie.
Dopiero m.in. z treści zaskarżonego zarządzenia dowiedziała się o tym, iż była kolejna rozprawa w dniu 11 kwietnia 2019 r o której nie została powiadomiona i w ten sposób pozbawione je bezprawnie prawa do uczestnictwa w tej rozprawie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie jest bezzasadne.Nie ulega wątpliwości, że stosownie do treści art. 422 § 1 k.p.k. wniosek o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku można skutecznie złożyć w terminie zawitym 7 dni od ogłoszenia wyroku. Równie bezsporne jest i to, iż termin ten biegnie dopiero od daty ogłoszenia wyroku.
Pozbawiony zatem skuteczności jest wniosek o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku złożony przed jego ogłoszeniem, skoro wówczas nie wiadomo nawet tego, czy w ogóle dojdzie do tej czynności, a nawet do samego wydania wyroku (odmienny pogląd skutkowałby przyjęciem wręcz absurdalnej tezy o możliwości złożenia takiego wniosku w każdym czasie przed wyrokowaniem). Przywołane stanowisko jest prezentowane w orzecznictwie Sądu Najwyższego i sądów powszechnych od lat (także w czasie obowiązywania wcześniejszych kodeksów karnych) i jako dominujące należy je w pełni –w takim jak niniejszy układzie procesowym – aprobować, skoro brak jest racjonalnych argumentów do podważenia jego trafności.(por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 1973 r., VI KZP 44/73, OSNKW 1974, z. 4, poz. 59; postanowienia Sądu Najwyższego z: 11 października 2002 r., WA 53/02, OSNKW 2002, z. 1 - 2, OSP 2003/10/127, 19 sierpnia 2009 r., IV KZ 38/09, Lex nr 608562, 1 czerwca 2010 r., IV KZ 30/10, OSNwSK 2010/1/1142, 19 lutego 2013 r., II KZ /13, Lex nr 1277732).Ta przedstawiona w zażaleniu takich też nie stanowi, skoro nie uwzględnia oczywistego i kluczowego (w kategoriach logicznego rozumowania) faktu, że termin do złożenia wniosku o pisemne uzasadnienie wyroku biegnie dopiero od ogłoszenia wyroku.
Odnotować też należy, iż zasadność tego przekonania potwierdza przepis art. 123 § 1 k.p.k., który określa zasady obliczania terminu. Wynika z tego przepisu, iż początkiem biegu terminu jest zawsze dzień następny po dniu, od którego termin się liczy, np. po dniu ogłoszenia wyroku – art. 422 § 1 k.p.k.; po dniu doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem – art. 524 § 1 k.p.k.).W tym stanie prawnym, skoro fakt złożenia przez H.G. wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku, przed jego ogłoszeniem, jest w istocie bezsporny, to tym samym brak jest podstaw do uwzględnienia przedmiotowego zażalenia i uznania zaskarżonego nim zarządzenia za bezzasadne.Okoliczności przedstawione przez skarżącą w zażaleniu powyższej oceny warunkowanej obowiązującymi przepisami nie są w stanie zmienić.
To, że H.G. nie była na rozprawie odwoławczej (o której – jak sama przyznała – została powiadomiona) i nie wiedziała o tym, iż wówczas Sąd Okręgowy odroczył wydanie wyroku (nie zaś – jak twierdzi skarżąca – rozprawę) na dzień 11 kwietnia 2019 r. (o czym – zgodnie z obowiązującymi przepisami – nie musiał ją informować, a ona sama wiedząc o rozprawie wyznaczonej na 4 kwietnia 2019 r powinna zadbać o to by poznać zapadłe na niej decyzje) nie może zmienić rygoryzmu, przywołanej regulacji ustawy karnej procesowej tak w zakresie aktualizowania się dla uprawnionego prawa złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z uzasadnieniem, jak i sposobu liczenia terminu w ciągu którego może tą czynność zrealizować.Dodać też należy, iż wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z dnia 13 grudnia 2018 r., 21497/14 (Witkowski p-ko Polsce) dotyczy jednak innej sytuacji procesowej.
Trybunał bowiem zakwestionował – jako nadmiernie formalistyczną zaprezentowaną powyżej wykładnię przepisu art. 422 k.p.k. – wobec tego, że doprowadziła ona skarżącego do utraty prawa do wniesienia apelacji i nie służyła celowi zagwarantowania pewności prawnej rozstrzygnięć sądowych oraz prawidłowego procesu w sprawie karnej.W sprawie niniejszej H.G. zrealizowała swoje prawo do wniesienia apelacji od wyroku Sądu I instancji. Co więcej, w wyniku złożonej przez nią apelacji Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok i uniewinnił H.G. od popełnienia zarzucanego jej wykroczenia.
Prawo obwinionej do sądu, a co za tym idzie prawo do jej rzetelnego procesu, zostało więc zrealizowane. Sama zrezygnowała z udziału w rozprawie odwoławczej i sama pozbawiła się prawa poznania motywów rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego. To zapadłe przed Sądem Okręgowym orzeczenie jest prawomocne i nie przysługuje obwinionej (niezależnie od braku gravamen) prawo wniesienia kasacji (art. 110 k.p.w.).Z tych to względów postanowiono jak wyżej.