Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 15/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility grounds, ruling appeal court is proper forum for appeal against refusal of retrial request.

Numero d'incarto II KZ 15/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal, declaring the case inadmissible due to lack of jurisdiction. The lower court refused the retrial request because it was not formally submitted by a lawyer, and the defendant appealed this refusal. The Supreme Court ruled that the appeal court, not the Supreme Court itself, is the correct body to hear appeals against such refusals, citing recent precedent.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 30 k.p.k.; Art. 545 § 1 k.p.k. in conjunction with Art. 429 § 1 k.p.k.: An appeal against a ruling refusing a retrial request must be filed with the court of appeal, not the Supreme Court, unless the original decision was made by the Supreme Court.

Parole chiave

Generato dall'IA
jurisdiction of Supreme Court appeal against refusal retrial request procedure formal submission requirements procedural inadmissibility ritiro dell'istanza giudiziaria difetto di legittimazione del ministero pubblico difetto di sottoscrizione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 30 k.p.k.
Zażalenie na takie zarządzenie rozpoznaje sąd apelacyjny według ogólnych zasad - czyli z reguły – w składzie jednego sędziego (art. 30 k.p.k.).
Art. 35 § 1 k.p.k.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.k. sąd bada z urzędu swoją właściwość, a w razie stwierdzenia swej niewłaściwości przekazuje sprawę właściwemu sądowi lub innemu organowi.
Art. 27 k.p.k.
Art. 545 § 1 k.p.k. in conjunction with Art. 429 § 1 k.p.k.
akt II AKo (…), na podstawie art. 545 § 1 k.p.k.
Art. 544 § 1 and 2 k.p.k.
Art. 547 § 1 k.p.k.
art. 286 § 1 k.k
P., skazanej z art. 286 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 kwietnia 2022 r.
art. 545 § 1 k.p.k
akt II AKo (…), na podstawie art. 545 § 1 k.p.k.
art. 429 § 1 k.p.k
z art. 429 § 1 k.p.k., odmówił przyjęcia wniosku skazanej B.
art. 35 § 1 k.p.k
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KZ 15/22 POSTANOWIENIE Dnia 27 kwietnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Kazimierz Klugiewicz‎SSN Andrzej Stępka w sprawie B. P., skazanej z art. 286 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 kwietnia 2022 r. zażalenia skazanej na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 4 marca 2022 r., sygn. akt II AKo (...) o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje sprawę do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w (…)

UZASADNIENIE

Przewodniczący Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w (…), zarządzeniem z dnia 4 marca 2022 r., sygn. akt II AKo (…), na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., odmówił przyjęcia wniosku skazanej B. P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w R. z dnia 7 marca 2019 r., sygn. akt II K (…), utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w L. z dnia 5 grudnia 2019 r, sygn. akt II AKa (…), bowiem nie usunęła ona braku formalnego osobistego wniosku o wznowienie postępowania – nie złożyła wniosku sporządzonego i podpisanego przez adwokata lub radcę prawnego.

Na powyższe zarządzenie skazana wniosła zażalenie, w którym domagała się jego uchylenia, jako naruszającego jej prawa. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.k. sąd bada z urzędu swoją właściwość, a w razie stwierdzenia swej niewłaściwości przekazuje sprawę właściwemu sądowi lub innemu organowi. Z kolei art. 27 k.p.k. stanowi, że Sąd Najwyższy rozpoznaje kasacje oraz środki odwoławcze i inne sprawy w wypadkach wskazanych w ustawie.W związku z tym w pierwszej kolejności należało rozstrzygnąć, czy w przedmiotowej sprawie Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania zażalenia skazanej na odmowę przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w L.Ta kwestia w orzecznictwie Sądu Najwyższego nie jest rozstrzygana jednolicie.

Przeważa pogląd, że na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, niezależnie od tego, czy zostało ono wydane w sądzie apelacyjnym, czy też w Sądzie Najwyższym, zażalenie rozpoznaje na posiedzeniu Sąd Najwyższy, co do zasady, w składzie jednego sędziego. Jedynie w wypadku, gdy tego rodzaju zarządzenie zostało wydane w sądzie okręgowym, to właściwym do rozpoznania wniesionego na nie zażalenia jest sąd apelacyjny. Tak też powyższa problematyka przedstawiana jest w literaturze przedmiotu (zob. D. Świecki [w:] B.

Augustyniak, K. Eichstaedt, M. Kurowski, D. Świecki, Kodeks postępowania karnego. Tom II. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2021, art. 545, tezy 1.3 i 11; J. Matras [w:] Kodeks postępowania karnego. Komentarz, wyd. II, red. K. Dudka, Warszawa 2020, art. 545, teza 3.3; J. Grajewski, S. Steinborn [w:] Komentarz aktualizowany do art. 425-673 Kodeksu postępowania karnego, red. L. K. Paprzycki, LEX/el. 2015, art. 545, teza 1.4).W tej materii w orzecznictwie wyrażono również odmienne zapatrywanie. Mianowicie, Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 16 listopada 2021 r., sygn. akt III KZ 46/21, stwierdził, że właściwym do rozpoznania zażalenia na zarządzenie prezesa/upoważnionego sędziego sądu apelacyjnego odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania jest sąd apelacyjny, a nie Sąd Najwyższy.

Zażalenie na takie zarządzenie rozpoznaje sąd apelacyjny według ogólnych zasad - czyli z reguły – w składzie jednego sędziego (art. 30 k.p.k.). Podobnie tę kwestię rozstrzygnięto w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 2021 r., V KZ 51/2. Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę to stanowisko podziela. Wprawdzie w sprawie o sygn. akt III KZ 46/21 u podstaw odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania legły inne względy (złożenie wniosku powołującego się na okoliczności z art. 540b § 1 k.p.k. po upływie terminu zawitego) lecz zarówno tryb, jak też podstawa prawna decyzji odmawiającej przyjęcia wniosku były identyczne (zarządzenie wydane na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k.).

Co więcej, w uzasadnieniu tego postanowienia Sąd Najwyższy szczegółowo rozważał z perspektywy właściwości sądu również taki układ procesowy, z jakim mamy do czynienia w niniejszej sprawie, podkreślając, że „(…) w wypadku wznowienia postępowania (…) sądem <<wznowieniowym>> mogą być sądy okręgowe, apelacyjne oraz Sąd Najwyższy (art. 544 § 1 i 2 k.p.k.) i sam wniosek o wznowienie postępowania składa się nie do sądu, którego orzeczenia wniosek dotyczy, ale sądu <<wyższego rzędu>> (poza wyjątkiem, gdy sprawa dotyczy wznowienia postępowania zakończonego orzeczeniem samego Sądu Najwyższego).

Nie jest więc tak, odmiennie aniżeli w wypadku kasacji, że o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania mógłby decydować prezes sądu/sąd, którego orzeczenia wniosek dotyczy (poza oczywiście orzeczeniami Sądu Najwyższego). O ile zatem od orzeczeń wydanych w sądzie okręgowym przysługuje środek odwoławczy do sądu apelacyjnego (art. 547 § 1 k.p.k.), to już w wypadku sądów apelacyjnych oraz Sądu Najwyższego taki środek do <<sądu wyższego rzędu>> od ich decyzji procesowych nie przysługuje (w wypadku Sądu Najwyższego, co oczywiste, trudno zresztą by było inaczej) – a co najwyżej, w sytuacjach przewidzianych przez ustawę, przysługuje środek odwoławczy do odpowiedniego składu sądu apelacyjnego lub Sądu Najwyższego”.

Zważywszy, że wyrażony w tym postanowieniu pogląd poprzedzony został szczegółową i wszechstronną analizą wszystkich wchodzących w grę zagadnień i unormowań oraz starannie, racjonalnie i przekonująco umotywowany, zaś zaskarżone zarządzenie zostało wydane w zbliżonym układzie procesowym, nie ma konieczności ani nawet potrzeby powtarzania zawartych w nim argumentów. Odsyłając do tego orzeczenia (dostępnego w bazie orzeczeń Sądu Najwyższego) pozostaje stwierdzić, że właściwym do rozpoznania zażalenia skazanej B. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) odmawiające przyjęcia jej wniosku o wznowienie postępowania będzie Sąd Apelacyjny w (…) w składzie jednego sędziego (art. 30 k.p.k.).

Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.