Supreme Court dismisses appeal for extended deadline due to chronic wife's illness not preventing timely filing.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court upheld the lower court's decision to deny the defendant's request for an extended deadline to file a procedural motion. The defendant argued that his wife's chronic illness prevented him from attending court and understanding the proceedings, but the court found this insufficient. Since the illness was a known, long-term condition rather than a sudden event, and the defendant was represented by counsel, the court ruled he could have managed the filing within the statutory period.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 126 § 1, 126 § 3 k.p.k.; Art. 524 § 1 zd. 2 k.p.k.; Art. 84 § 2 k.p.k.; Art. 526 § 2 k.p.k.; A claim for an extended deadline based on a chronic family member's illness is inadmissible if the condition was foreseeable and did not objectively prevent the party from performing the procedural act within the statutory time limit.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KZ 15/20 POSTANOWIENIE Dnia 9 września 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Igor Zgoliński w sprawie D. M. , skazanego z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 9 września 2020 r.zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 20 lutego 2020 r., sygn. akt X Ka (…), odmawiające uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 3 lutego 2020 r., sygn.
X Ka (…), z uzasadnieniem na podstawie art. 126 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIEZaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w W. odmówił przywrócenia skazanemu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 3 lutego 2020 r., sygn. X Ka (…), z uzasadnieniem. W motywach tego orzeczenia wskazał, że D. M. nie wykazał istnienia okoliczności, o których mowa w art. 126 § 1 k.p.k., a więc takich, które były od niego niezależne i uniemożliwiły mu złożenie wniosku o doręczenie wyroku Sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem.
Nadto zwrócił uwagę na fakt, że był reprezentowany przez obrońcę z urzędu, wniosku stan zdrowia żony nie mógł być uznany za okoliczność uniemożliwiającą skazanemu dokonanie przedmiotowej czynności procesowej. Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się skazany, podnosząc w zażaleniu, że ciężka choroba żony spowodowała, że zajęty był opieką nad nią, w związku z czym nie „dotarło” do niego pouczenie wydane na rozprawie odwoławczej o siedmiodniowym terminie z którym mógł się porozumieć w kwestii złożenia wniosku.
Również sygnalizowany we do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem. Sąd wskazał w postanowieniu, że powyższej okoliczności skazany nie udokumentował zamiast wezwać go do przedłożenia stosownej dokumentacji. Finalnie skazany dołączył ją do zażalenia. Wynika z niej, że jego żona cierpi na przewlekłe schorzenia w postaci zaburzeń nerwicowych oraz choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa, która powoduje skutki w postaci niedowładu kończyn i upośledzenia równowagi oraz chodu oraz ma w związku z tym orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności.Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Słusznie Sąd I instancji zwrócił uwagę na fakt, że skazany w postępowaniu odwoławczym był reprezentowany przez obrońcę z urzędu. Wprawdzie zgodnie z art. 84 § 2 k.p.k. obrońca z urzędu ma obowiązek podejmowania czynności procesowych w imieniu oskarżonego jedynie do prawomocnego zakończenia postępowania, a zatem złożenie wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem nie jest objęte już tym obowiązkiem, niemniej jednak – jak trafnie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia – w interesie skazanego leżało zainteresowanie się własną sytuacją procesową i uzgodnienie tej kwestii z obrońcą.
W konsekwencji, biorąc pod uwagę fakt, że złożenie wniosku w trybie art. 524 § 1 zd. 2 k.p.k. nie jest objęte – jak sama kasacja - przymusem adwokackim (art. 526 § 2 k.p.k.), skazany mógł złożyć w ustawowym terminie własny wniosek. Zasadne było także uznanie, że stan zdrowia żony (obecnie udokumentowany), który nie stanowił zdarzenia nieprzewidzianego i nagłego, którym skazany zostałby zaskoczony (schorzenia przewlekłe, na które żona skazanego cierpi „od wielu lat”) i do którego nie byłby przygotowany, nie mógł skazanemu dokonania tej czynności w ustawowym terminie zupełnie uniemożliwić.
Przypomnieć wypada, że sporządzenie wniosku, o którym mowa w art. 524 § 1 zd. 2 k.p.k. nie stanowi ani czasochłonnej, ani skomplikowanej pod względem merytorycznym czynności, a jego złożenie – tak jak każdego innego pisma procesowego - nie musi być dokonane osobiście. Trudno w tych realiach nie zgodzić się z Sądem I instancji, że podniesione przez skazanego okoliczności nie stanowiły dostatecznego uzasadnienia dla zaniechania dokonania tej czynności procesowej w terminie. W zażaleniu, prócz udokumentowania schorzeń, na które cierpi żona skazanego, które podlegały stosownej ocenie, skarżący nie przedstawił innych okoliczności mających uzasadniać jego zaniechanie.
Z tych wszystkich Sąd Najwyższy orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia.