Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 15/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility as cassation appeal against first-instance judgment violates statutory procedure.

Numero d'incarto II KZ 15/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal as clearly unfounded because the cassation appeal was procedurally inadmissible. The defendant attempted to file a cassation appeal against a first-instance judgment, but the law permits cassation only against final appeals court judgments. Since no appeals court proceedings occurred, the trial judge correctly refused the appeal under the relevant criminal procedure articles.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 519 k.p.k.; Art. 530 § 2 k.p.k.: A cassation appeal is inadmissible if filed against a judgment of the court of first instance, as cassation is exclusively available against final judgments of the court of appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal inadmissibility first instance judgment criminal procedure code procedural defect appeal court judgment

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 519 k.p.k.
Zażalenie skazanego jest bezzasadne w stopniu oczywistym.Zgodnie z dyspozycją art. 519 k.p.k. strona możne wnieść kasację jedynie od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego.
Art. 530 § 2 k.p.k.
W tej sytuacji Przewodnicząca III Wydziału Karnego Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie na podstawie art. 530§2 k.p.k., przy zastosowaniu art.
Art. 429 § 1 k.p.k.
530§2 k.p.k., przy zastosowaniu art. 429§1 k.p.k., prawidłowo odmówiła przyjęcia tej skargi.
Art. 437 § 1 k.p.k.
w sprawie III K 1205/12, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie
art. 437 § 1 k.p.k
w sprawie III K 1205/12, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 519 k.p.k
Zażalenie skazanego jest bezzasadne w stopniu oczywistym.Zgodnie z dyspozycją art. 519 k.p.k.
art. 530§2 k.p.k
W tej sytuacji Przewodnicząca III Wydziału Karnego Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie na podstawie art. 530§2 k.p.k., przy zastosowaniu art.
art. 429§1 k.p.k
530§2 k.p.k., przy zastosowaniu art. 429§1 k.p.k., prawidłowo odmówiła przyjęcia tej skargi.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KZ 15/16 POSTANOWIENIE Dnia 15 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie G. W. skazanego z art. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 czerwca 2016r., zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącej III Wydziału Karnego Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2016r. (III K 1205/12) o odmowie przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie z dnia 3 grudnia 2013r. w sprawie III K 1205/12, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie

UZASADNIENIE

Zażalenie skazanego jest bezzasadne w stopniu oczywistym.Zgodnie z dyspozycją art. 519 k.p.k. strona możne wnieść kasację jedynie od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego. W niniejszej sprawie postępowanie odwoławcze w ogóle nie było prowadzone i zakończyło się przed sądem I instancji wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie z dnia 3 grudnia 2013r. w sprawie III K 1205/12, a zatem wniesienie kasacji przez skazanego (niezależnie od braków formalnych, którymi jest ona dotknięta) było niedopuszczalne z mocy ustawy.

W tej sytuacji Przewodnicząca III Wydziału Karnego Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie na podstawie art. 530§2 k.p.k., przy zastosowaniu art. 429§1 k.p.k., prawidłowo odmówiła przyjęcia tej skargi. Powyższe powoduje, że zażalenie skazanego nie zasługiwało na uwzględnienie. Jedynie zatem na marginesie, wypada przypomnieć skazanemu, że otrzymał on akt oskarżenia, który osobiście pokwitował w dniu 11 stycznia 2013r. (k.71), a następnie brał osobisty udział w rozprawie, podczas której, w dniu 4 kwietnia 2014r., prokurator odczytał akt oskarżenia, a następnie skazany składał wyjaśnienia (k. 96 i następne).

Kierując się przedstawionymi względami, Sad Najwyższy orzekł, jak na wstępie.