Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 13/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal against refusal to accept late appeal due to missed 30-day filing deadline.

Numero d'incarto II KZ 13/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court upheld the lower court's order refusing to accept a cassation appeal filed after the statutory 30-day deadline. The defense argued that the defendant's illness prevented timely filing and violated procedural rights regarding evidence and time limits. The court rejected these claims, ruling that the specific reasons for missing the deadline are irrelevant to the refusal order and can only be addressed in a separate request to restore the time limit.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 524 § 1 k.p.k.; Art. 530 § 2 k.p.k.; Art. 429 § 1 k.p.k. The refusal to accept a cassation appeal filed after the statutory period is valid regardless of the reasons for the delay, as such reasons do not affect the procedural correctness of the refusal order.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal deadline missed filing period refusal of cassation time limit restoration procedural default defense rights Supreme Court ruling prova insufficiente dell'aggravamento clinico

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 524 § 1 k.p.k.
akt IV K 1454/24, jako złożonej po upływie 30 dniowego terminu zawitego, o jakim mowa w art. 524 § 1 k.p.k. Na to zarządzenie zażalenie złożył obrońca skazanego, podnosząc zarzuty:1.naruszenia art.
Art. 530 § 2 k.p.k.
Zaskarżonym zarządzeniem, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 429 § 1 k.p.k.
z art. 429 § 1 k.p.k., odmówiono D.
Art. 126 § 1 k.p.k.
Na to zarządzenie zażalenie złożył obrońca skazanego, podnosząc zarzuty:1.naruszenia art. 126 § 1 k.p.k. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, tj.
Art. 126 § 2 k.p.k.
Należy wskazać, że art. 126 § 2 k.p.k., który jako naruszony wskazał obrońca we wniesionym zażaleniu, w niniejszej sprawie, w zakresie oceny terminowości wniesienia kasacji nie miał w ogóle zastosowania.
Art. 93 § 2 k.p.k.
obligowało przewodniczącego wydziału (art. 93 § 2 k.p.k.), do odmowy jej przyjęcia, skoro zaszła jedna z okoliczności, o jakich mowa w art.
Art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k.
art. 13 § 2 k.k
skazanego z art. 13 § 2 k.k.
art. 437 § 1 k.p.k
akt IX Ka 677/24 (IX WKK 69/24), o odmowie przyjęcia kasacji, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 530 § 2 k.p.k
Zaskarżonym zarządzeniem, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IX Ka 677/24 - IX WKK 69/24
akt IX Ka 677/24 - IX WKK 69/24).
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KZ 13/25 POSTANOWIENIE Dnia 10 lipca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek w sprawie D. B. skazanego z art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 200a § 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 lipca 2025 r., zażalenia obrońcy na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego IX Wydziału Karnego – Odwoławczego Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 27 lutego 2025 r., sygn. akt IX Ka 677/24 (IX WKK 69/24), o odmowie przyjęcia kasacji, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., odmówiono D. B. przyjęcia kasacji wywiedzionej przez jego obrońcę od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 8 października 2024 r., sygn. akt IX Ka 677/24, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Woli z 8 kwietnia 2024 r., sygn. akt IV K 1454/24, jako złożonej po upływie 30 dniowego terminu zawitego, o jakim mowa w art. 524 § 1 k.p.k. Na to zarządzenie zażalenie złożył obrońca skazanego, podnosząc zarzuty:1.naruszenia art. 126 § 1 k.p.k. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, tj. ustalenie, iż przebywanie przez skazanego na zwolnieniu lekarskim w terminie do wniesienia kasacji w żadnym razie nie można uznać za okoliczność niezawinioną przez stronę, w sytuacji, gdy wprost wskazano, że dokonanie czynności uniemożliwiła skazanemu choroba, co wynika z przedłożonego zaświadczenia lekarskiego;2.naruszenia art. 7 k.p.k. poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego przez uznanie, iż przebywanie przez skazanego na zwolnieniu lekarskim w dniu upływu terminu na wniesienie kasacji w żadnym razie nie można uznać za okoliczność niezawinioną przez stronę co świadczy o zupełnym pominięciu przedłożonego zaświadczenia lekarskiego;3.błędu w ustaleniach faktycznych, który mógł mieć wpływ na treść orzeczenia, tj. nieuprawnione, dowolne i sprzeczne z zebranym materiałem dowodowym stwierdzenie, iż skazany mógł wykonać czynności w ustawowym do wniesienia kasacji terminie, w sytuacji gdy co innego wynika z zaświadczenia lekarskiego.Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przyjęcie kasacji do rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie jest zasadne.Przypomnieć należy, że zgodnie z brzmieniem art. 524 § 1 k.p.k. termin do wniesienia kasacji dla stron wynosi 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem. Wniosek o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem należy zgłosić w sądzie, który wydał orzeczenie, w terminie zawitym 7 dni od daty ogłoszenia orzeczenia.Jak wynika z akt sprawy, dotychczasowy obrońca D. B., adw. T. K. złożył w ustawowym terminie wniosek o sporządzenie i doręczenie mu wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 8 października 2024 r., sygn. akt IX Ka 677/24, wraz z uzasadnieniem, który odebrał 4 października 2024 r.

Termin do wniesienia kasacji upływał zatem skazanemu 4 grudnia 2014 r. (k. 651). Ustanowiony przez D. B. obrońca, adw. J. wniósł kasację, nadając ją w urzędzie pocztowym dopiero 16 grudnia 2022 r. (k. 659).W tym stanie rzeczy, skoro kasacja została wniesiona przez obrońcę skazanego po upływie 30 dniowego terminu (art. 524 § 1 k.p.k.), zaskarżone zarządzenie należało uznać za prawidłowe. Wniesienie kasacji po terminie, zgodnie z art. 530 § 2 k.p.k. obligowało przewodniczącego wydziału (art. 93 § 2 k.p.k.), do odmowy jej przyjęcia, skoro zaszła jedna z okoliczności, o jakich mowa w art. 429 § 1 k.p.k.

Należy wskazać, że art. 126 § 2 k.p.k., który jako naruszony wskazał obrońca we wniesionym zażaleniu, w niniejszej sprawie, w zakresie oceny terminowości wniesienia kasacji nie miał w ogóle zastosowania. Przepis ten określa organ właściwy do przywrócenia terminu zawitego, podczas gdy w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżonego zarządzenia było wyłącznie stwierdzenie, że kasacja została wniesiona po terminie, nie zaś kwestia przywrócenia terminu, a więc przyczyn uchybienia terminowi. Bez znaczenia dla oceny prawidłowości wniesionego zażalenia pozostają przywołane w zażaleniu argumenty, dotyczące właśnie przyczyn niedotrzymania terminu zawitego do wniesienia kasacji.

Przyczyny te, z punktu widzenia art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., nie mają bowiem znaczenia dla oceny zaskarżonego zarządzenia. Mogłyby być rozważone jedynie w postępowaniu w przedmiocie przywrócenia terminu, w którym aktualnie Sąd Najwyższy nie orzeka.Należy na marginesie jedynie odnotować, że wniosek obrońcy skazanego o przywrócenie terminu do złożenia sporządzonej przez siebie kasacji nie został – na podstawie art. 126 § 1 k.p.k. w zw. z art. 524 § 1 k.p.k. – uwzględniony przez Sąd Okręgowy w Warszawie (patrz postanowienie z 27 lutego 2025 r., sygn. akt IX Ka 677/24 - IX WKK 69/24).

Na to orzeczenie, zgodnie z treścią art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k., środek odwoławczy nie przysługuje, co tym samym oznacza, iż podawane przez obrońcę powody nietrzymania terminu zawitego, nie mogły być nie tylko przedmiotem weryfikacji w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonego zarządzenia, ale również w żadnym innym.W tym stanie rzeczy, nie znajdując postaw do uwzględnienia zażalenia, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. [J.I.][a.ł]‎