Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 13/13 Generato dall'IA

Court dismissed appeal against refusal of retrial due to lack of mandatory lawyer-signed petition.

Numero d'incarto II KZ 13/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the Chief of the Appeals Court's refusal to accept a retrial request. The appellant argued that a court-appointed defense lawyer should act as a defender rather than an advisor and claimed the medical documentation was not reviewed in time. The court ruled that the appeal was baseless because the statutory requirement for a lawyer-signed petition under the Criminal Procedure Code was not met, and the court-appointed lawyer had performed duties diligently.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 120 § 1 k.p.k.; Art. 530 § 2 k.p.k.; Art. 545 § 1 k.p.k.; Art. 545 § 2 k.p.k.; Art. 540 k.p.k.: A request for retrial must be signed by a lawyer; a request signed solely by the party is inadmissible and cannot be substantively examined.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory lawyer signature retrial request admissibility court-appointed defense criminal procedure law inadmissible petition formal requirements supreme court ruling

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 120 § 1 k.p.k.
Zaskarżonym zarządzeniem wydanym na podstawie art. 120 § 1 k.p.k. i art.
Art. 530 § 2 k.p.k.
i art. 530 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 545 § 1 k.p.k.
z art. 545 § 1 k.p.k. Kierownik (wskazanej powyżej) sekcji „odmówił przyjęcia wniosku R.
Art. 545 § 2 k.p.k.
Art. 540 k.p.k.
259 – 261), także w aspekcie uwarunkowań związanych z treścią art. 540 k.p.k., nie można uznać by ten obrońca z urzędu wykonywał swoje obowiązki w sposób niewłaściwy i nierzetelny.Przeciwnie, opinia ta dowodzi staranności i wnikliwości działań które ów obrońca z urzędu podjął na rzecz R.
art. 120 § 1 k.p.k
Zaskarżonym zarządzeniem wydanym na podstawie art. 120 § 1 k.p.k.
art. 530 § 2 k.p.k
art. 545 § 1 k.p.k
art. 545 § 2 k.p.k
art. 540 k.p.k
259 – 261), także w aspekcie uwarunkowań związanych z treścią art. 540 k.p.k., nie można uznać by ten obrońca z urzędu wykonywał swoje obowiązki w sposób niewłaściwy i nierzetelny.Przeciwnie, opinia ta dowodzi staranności i wnikliwości działań które ów obrońca z urzędu podjął na rzecz R.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KZ 13/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 kwietnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon w sprawie z wniosku R. S. o wznowienie postępowania Sądu Rejonowego w O., sygn. akt II […], zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w W. z dnia 19 stycznia 2007r. sygn. akt […]‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 18 kwietnia 2013 r.,‎zażalenia R. S. na zarządzenie Kierownika sekcji zażaleniowo - wnioskowej II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego ‎z dnia 12 marca 2013r., p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem wydanym na podstawie art. 120 § 1 k.p.k. i art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. Kierownik (wskazanej powyżej) sekcji „odmówił przyjęcia wniosku R. S. o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Rejonowego w O., sygn. II K […]”.Zażalenie na to zarządzenie wniósł R. S.Podniósł w nim, że „obrońca w prawie karnym winien być obrońcą, nie zaś opiniodawcą, dyskredytując rolę obrony”.Nadto omówił dokumentację lekarską z którą obrońca z urzędu „nie miała czasu się zapoznać”.Wniósł o:

„uchylenie zaskarżonego zarządzenia, uznanie zasadności wniosku o przydzielenie obrońcy z urzędu i przyjęcie wniosku o wznowienie”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie jest w sposób oczywisty bezzasadne.Zaskarżone nim zarządzenie wydano w oparciu o obowiązujące (wskazane w jego podstawie prawnej) przepisy ustawy karnej procesowej, które organ procesowy, który je wydał, miał obowiązek stosować.Nie ulega wszak wątpliwości, że, wolą ustawodawcy, w przepisie art. 545 § 2 k.p.k. został wprowadzony tzw. przymus adwokacko – radcowski dla czynności procesowej – sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie.Oznacza to, że tylko wniosek tenże wymóg respektujący może być przyjęty do merytorycznego rozpoznania.

Wniosek sporządzony osobiście przez samą stronę, nie może być zatem przyjęty i – w konsekwencji – nie podlega rozpatrzeniu.R. S. jest świadomy tych ustawowych regulacji. Był bowiem – właśnie z ich powodu – wzywany do usunięcia tegoż braku formalnego sporządzonego przez siebie wniosku o wznowienie (k. 87, 99, 263, 264, 271, 331, 333).Nie uczynił tego jednak, a tylko ponowił wnioski o wyznaczenie kolejnego obrońcę z urzędu (k. 273), zarzucając przy tym (tak jak i w rozpatrywanym zażaleniu) nietrafność opinii sporządzonej przez wyznaczonego mu obrońcę z urzędu.Tymczasem analizując treść tej opinii obrońcy (k. 259 – 261), także w aspekcie uwarunkowań związanych z treścią art. 540 k.p.k., nie można uznać by ten obrońca z urzędu wykonywał swoje obowiązki w sposób niewłaściwy i nierzetelny.Przeciwnie, opinia ta dowodzi staranności i wnikliwości działań które ów obrońca z urzędu podjął na rzecz R.

S.W tym stanie sprawy, brak jest jakichkolwiek powodów do uznania bezzasadności zaskarżonego zarządzenia.Tym bardziej w sytuacji w której podniesione przez skarżącego w zażaleniu okoliczności, nawet nie próbują podważyć samej jego zasadności z punktu widzenia obowiązującego stanu prawnego.Z tych też względów, należało postanowić jak wyżej.