Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 1/18 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept appeal due to procedural inadmissibility under Criminal Procedure Code.

Numero d'incarto II KZ 1/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defense attorney's appeal against the District Court's refusal to accept a cassation appeal. The attorney argued that the refusal violated procedural rights by incorrectly denying the right to appeal a ruling ending the proceedings. The court ruled that the appeal was inadmissible by operation of law because the specific procedural steps required by the Criminal Procedure Code had not been fulfilled.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 519 k.p.k.; Art. 530 § 2 k.p.k.: An appeal is inadmissible by operation of law if the statutory requirements for filing a cassation appeal are not met, and such an appeal must be rejected without further examination.

Parole chiave

Generato dall'IA
Criminal Procedure Code Cassation Appeal Procedural Inadmissibility Operation of Law Defense Attorney Rights declinatoria di competenza autorizzazione ad agire legittimazione a contestare licenza

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 519 k.p.k.
akt X Kz (...), wobec jej niedopuszczalności z mocy prawa.Na zarządzenie obrońca wniósł zażalenie, w którym zarzucił rażącą obrazę prawa procesowego, która mogła mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego zarządzenia, a mianowicie art. 519 k.p.k. poprzez błędne przyjęcie, że obrońca W.
Art. 530 § 2 k.p.k.
art. 279 § 1 k.k
K.‎skazanego z art. 279 § 1 k.k.
art. 64 § 1 k.k
z art. 64 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 15 lutego 2018 r.,‎zażalenia obrońcy z urzędu skazanego na zarządzenie Przewodniączego X Wydział Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 21 grudnia 2017 r., sygn.
art. 519 k.p.k
akt X Kz (...), wobec jej niedopuszczalności z mocy prawa.Na zarządzenie obrońca wniósł zażalenie, w którym zarzucił rażącą obrazę prawa procesowego, która mogła mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego zarządzenia, a mianowicie art. 519 k.p.k.
art. 530 § 2 k.p.k
art. 422 § 3 k.p.k
akt V K (…), pod rygorem uznania tego wniosku za bezskuteczny tegoż braku nie usunął, co spowodowało, iż zarządzeniem Przewodniczącego V Wydziału Karnego tego Sądu – wydanym w trybie art. 422 § 3 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KZ 1/18 POSTANOWIENIE Dnia 15 lutego 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon w sprawie W. K.‎skazanego z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 15 lutego 2018 r.,‎zażalenia obrońcy z urzędu skazanego na zarządzenie Przewodniączego X Wydział Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 21 grudnia 2017 r., sygn. akt X WKK (...),o odmowie przyjęcia kasacji p o s t a n o w i ł: zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącego X Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w W. z dnia 21 grudnia 2017 r., sygn. akt X WKK (...), odmówiono przyjęcia kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego W. K. od postanowienia tego Sądu z dnia 31 października 2017 r., sygn. akt X Kz (...), wobec jej niedopuszczalności z mocy prawa.Na zarządzenie obrońca wniósł zażalenie, w którym zarzucił rażącą obrazę prawa procesowego, która mogła mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego zarządzenia, a mianowicie art. 519 k.p.k. poprzez błędne przyjęcie, że obrońca W.

K. nie był uprawniony do wniesienia kasacji z mocy prawa, podczas gdy takie uprawnienie na zarządzenie kończące de facto postępowanie w sprawie przysługuje, gdyż zamyka ona drogę kontroli instancyjnej orzeczenia wydanego przez Sąd Rejonowy w W. i wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przyjęcie kasacji złożonej przez obrońcę W. K. do rozpoznania przez Sąd Najwyższy.Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, jako oczywiście chybione.Zarzut w nim sformułowany nie respektuje – i to w stopniu oczywistym – obowiązujących przepisów postępowania karnego, które regulują przedmiot kasacji (art. 519 k.p.k.), jak i określają zasady postępowania z kasacją, która tych ustawowych wymogów nie spełnia (art. 530 § 2 k.p.k.).Dowolność rozważań zawartych w uzasadnieniu zażalenia jest tym większa , iż ich Autor nie tylko w nich abstrahuje od przywołanych przepisów prawa procesowego (skądinąd jednoznacznych w swojej treści), ale także przywołuje różne tezy, które żadną miarą nie mogą mieć zastosowania in concreto i już przez to samo nie mogą dowodzić błędności zaskarżonego przez niego zarządzenia.Tymczasem stan prawny i faktyczny rozpoznawanej sprawy jest niewątpliwy.Obrońca skazanego będąc poprawnie wezwany do usunięcia braków formalnych wniesionego przez niego wniosku o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 29 maja 2017 r., sygn. akt V K (…), pod rygorem uznania tego wniosku za bezskuteczny tegoż braku nie usunął, co spowodowało, iż zarządzeniem Przewodniczącego V Wydziału Karnego tego Sądu – wydanym w trybie art. 422 § 3 k.p.k.

– odmówiono przyjęcia tego wniosku. Na to zarządzenie zażalenie wniósł obrońca skazanego, ale postanowieniem z dnia 31 października 2017 r., sygn. akt X Kz (...) Sąd Okręgowy w W. to zarządzenie utrzymał w mocy.W dniu 6 grudnia 2017 r. do tegoż Sądu Okręgowego w W. wpłynęła kasacja od tego postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 31 października 2017 r. sporządzona przez obrońcę skazanego (znamienne jest to, że w uzasadnieniu tej skargi obrońca w ogóle nie dostrzegł uwarunkowań procesowych związanych z treścią art. 519 k.p.k.).Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 21 grudnia 2017 r.

Przewodniczącego X Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w W. odmówiono przyjęcia tej kasacji jako niedopuszczalnej z mocy ustawy. To zarządzenie jest bezspornie zasadne, skoro jest następstwem koniecznego zastosowania in concreto obowiązujących przepisów prawa procesowego. Zarówno art. 519 k.p.k., który z pewnością nie uprawnia strony do wnoszenia kasacji od postanowienia sądu odwoławczego utrzymującego w mocy zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku na piśmie, jak też i art. 530 § 2 k.p.k., który zobowiązuje Prezesa sądu do odmowy przyjęcia kasacji niedopuszczalnej z mocy prawa.Jeszcze raz należy zauważyć, iż rozważania zawarte w zażaleniu nie tylko tych elementarnych uwarunkowań prawnych nie uwzględniają, ale nadto nie dotyczą (nawet tylko formalnie) zdarzeń procesowych rzeczywiście w sprawie zaistniałych, całkowicie dowolnie przy tym zaistniałą sytuację interpretując (chociażby próba przekonania, iż postanowienie sądu odwoławczego zapadłe w incydentalnym postępowaniu zażaleniowym jest wyrokiem tego sądu kończącym postępowanie – w rozumieniu art. 519 k.p.k.).W tej stwierdzonej sytuacji nie znajdując podstaw do uznania trafności zażalenia obrońcy skazanego orzeczono jak wyżej. r.g.