Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KS 17/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed prosecutor's appeal against appellate court's remand due to fundamental trial flaws.

Numero d'incarto II KS 17/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the prosecutor's appeal against the appellate court's decision to remand the case for a retrial. The prosecutor argued that the remand violated procedural rules by failing to conduct a full new trial, but the court found the lower court's reasoning sufficient. The appellate court determined that numerous defects in the first-instance proceedings, including the lack of a route opinion and flawed witness analysis, rendered the entire trial fundamentally flawed and unsalvageable on appeal.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 437 § 2 k.p.k.; Art. 539a k.p.k.: The appellate court may remand a case for retrial when first-instance proceedings are so defective that a new trial would effectively deprive a party of the right to appeal, provided the prosecutor does not prove the remand decision was erroneous.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural remand appellate review fundamental trial flaws prosecutor appeal two-instance principle route opinion witness analysis riapertura dell'istruttoria

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 437 § 2 k.p.k.
skargę na to orzeczenie Sądu odwoławczego, zarzucając wyrokowi „naruszenie art. 437 § 2 k.p.k., poprzez uchylenie wyroku Sądu Rejonowego w Piasecznie z dnia 22 czerwca 2023 r., sygn.
Art. 539a k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 maja 2024 r.,‎skargi prokuratora w trybie art. 539a k.p.k.,‎na wyrok sądu odwoławczego – Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2024 r., sygn.
Art. 7 k.p.k.
, a także naruszająca art. 7 k.p.k. analiza zarówno wyjaśnień oskarżonych jak i zeznań świadków (m.in.
art. 279 § 1 k.k
‎oskarżonych z art. 279 § 1 k.k.
art. 291 § 1 k.k
i z art. 291 § 1 k.k., za które wymierzono mu karę łączną 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności;- P.
art. 437 § 2 k.p.k
skargę na to orzeczenie Sądu odwoławczego, zarzucając wyrokowi „naruszenie art. 437 § 2 k.p.k., poprzez uchylenie wyroku Sądu Rejonowego w Piasecznie z dnia 22 czerwca 2023 r., sygn.
art. 7 k.p.k
, a także naruszająca art. 7 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KS 17/24 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel w sprawie H. W. , P. M. oraz T. Ś. ‎oskarżonych z art. 279 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 maja 2024 r.,‎skargi prokuratora w trybie art. 539a k.p.k.,‎na wyrok sądu odwoławczego – Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2024 r., sygn. akt X Ka 1019/23, uchylający wyrok Sądu Rejonowego w Piasecznie z dnia 22 czerwca 2023 r., sygn. akt II K 785/21, p o s t a n o w i ł:

1. oddalić skargę;

2. obciążyć Skarb Państwa kosztami postępowania przed Sądem Najwyższym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Piasecznie z dnia 22 czerwca 2023 r. (sygn. akt II K 785/21) - H. W. został uznany winnym czynów z art. 279 § 1 k.k. i z art. 291 § 1 k.k., za które wymierzono mu karę łączną 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności;- P. M. został uznany winnym czynu z art. 279 § 1 k.k., za który wymierzono mu karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności,- T. S. został uznany winnym czynu z art. 279 § 1 k.k., za który wymierzono mu karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności.Wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2024 r. (sygn. akt X Ka 1019/23) uchylono wyrok Sądu I instancji i przekazano sprawę Sądowi Rejonowemu w Piasecznie do ponownego rozpoznania.

Prokurator wniósł w trybie art. 539a k.p.k. skargę na to orzeczenie Sądu odwoławczego, zarzucając wyrokowi „naruszenie art. 437 § 2 k.p.k., poprzez uchylenie wyroku Sądu Rejonowego w Piasecznie z dnia 22 czerwca 2023 r., sygn. akt II K 785/21 i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania na skutek błędnego uznania, że zachodzi podstawa do takiego rozstrzygnięcia określona w art. 437 § 2 zdanie drugie k.p.k. w postaci konieczności przeprowadzenia na nowo przewodu w całości.”Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Skarga nie jest zasadna.

W jej uzasadnieniu Prokurator oprócz przytoczenia obszernego orzecznictwa dotyczącego instytucji skargi na orzeczenie sądu odwoławczego, nie przedstawił pogłębionej krytycznej analizy uzasadnienia orzeczenia Sądu II instancji w niniejszej sprawie. Na s. 3 i 4 jedynie polemicznie odniósł się do poszczególnych elementów uzasadnienia Sądu odwoławczego, kwestionując w przypadku wskazanej potrzeby przeprowadzenia opinii traseologicznej konieczność jej przeprowadzenia przed Sądem I instancji (ze wskazaniem, że możliwe to było na etapie odwoławczym).

Sąd II instancji wskazał, że w wyniku przeprowadzonej kontroli instancyjnej zaskarżonego wyroku stwierdzono liczne uchybienia, które podważają rzetelność całego postępowania, co wymagało powtórzenia wszystkich czynności procesowych składających się na przewód sądowy w Sądzie I instancji. W istocie uzasadnienie wyroku Sądu odwoławczego nie jest nadmiernie rozbudowane. Natomiast w zestawieniu z treścią apelacji obrońców oskarżonych, do których Sąd się wprost odwołuje można zidentyfikować, o jakie konkretnie mankamenty oceny m.in. osobowych źródeł dowodowych chodzi.

Ostatecznie uznać wypada, że brak opinii traseologicznej oraz związanej z lokalizacją telefonu H. W. , a także naruszająca art. 7 k.p.k. analiza zarówno wyjaśnień oskarżonych jak i zeznań świadków (m.in. policjantów, co do czynu paserstwa F.) oceniane łącznie, uzasadniły przekonanie Sądu II instancji, że w istocie całość postępowania była tak dalece wadliwa, że nie jest możliwa sanacja tego stanu rzeczy na etapie odwoławczym.Instytucja skargi z art. 539a i n. k.p.k. musi pozostawać w zgodzie z konstytucyjną zasadą dwuinstancyjności postępowania.

Jeśli Sąd odwoławczy ocenia, że postępowanie pierwszoinstancyjne było wadliwe w takim stopniu, że czynienie wszelkich nowych ustaleń, ocena dowodów i gromadzenie nowych powodowałoby de facto do utraty instancji przez stronę, to ocena taka pozostaje pod ochrona przepisów procedury karnej. W niniejszej sprawie Prokurator nie wykazał dostatecznie, że owa ocena jest błędna w takim stopniu, że zastosowanie wskazanych przepisów było niezasadne. [J.J.][ms] ‎