Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KS 1/23 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against cassation ruling for lack of prosecutor's complaint on expanded victim scope.

Numero d'incarto II KS 1/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the prosecutor's supplementary appeal against the District Court's cassation decision. The District Court overturned the Regional Court's judgment because the prosecutor failed to file a complaint regarding the addition of a second victim to the charge description. The Court held that this procedural defect justified the cassation ruling and barred the Supreme Court from reviewing the merits of the expanded charge.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 437 § 2 in fine k.p.k.; Art. 439 § 1 k.p.k.; Art. 539a § 3 k.p.k.: The Supreme Court's review of a cassation decision is limited to verifying the existence of an absolute appeal ground or a specific procedural error; it cannot re-examine the substantive correctness of the lower court's assessment of the prosecutor's complaint.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal prosecutor complaint expanded victim charge description procedural error supplementary appeal criminal procedure violenza domestica

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 437 § 2 in fine k.p.k.
do wydania wyroku zmieniającego, względnie, czy jest konieczne przeprowadzenie w całości przewodu sądowego (art. 437 § 2 in fine k.p.k.).
art. 439 § 1 k.p.k.
albo wystąpienie uchybienia wymienionego enumeratywnie w treści art. 439 § 1 k.p.k.
art. 454 § 1 k.p.k.
albo czy sąd odwoławczy uchylił wyrok mimo braku formalnych przeszkód określonych w art. 454§1 k.p.k.
art. 539a k.p.k.
Natomiast niedopuszczalne jest, aby Sąd Najwyższy w trybie art. 539a k.p.k. badał merytorycznie prawidłowość przeprowadzonej kontroli odwoławczej w aspekcie uchybień podniesionych w apelacji, jak również badał zasadność uchybień stwierdzonych przez sąd odwoławczy (zob.
art. 539a § 3 k.p.k.
Przeprowadzona przez Sąd Najwyższy analiza przedmiotowej sprawy w granicach postawionego w skardze zarzutu prowadzi do wniosku, że Sąd odwoławczy nie dopuścił się w niniejszej sprawie naruszeń, o których mowa w art. 539a § 3 k.p.k.
art. 636 § 1 k.p.k.
O kosztach postępowania skargowego rozstrzygnięto na podstawie na podstawie art. 636 § 1 k.p.k.[as] [ał]
art. 207§1 k.k
oskarżonego z art. 207§1 k.k.
art. 157§1 k.k
art. 11§2 k.k
art. 11 § 3 k.k

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z dnia 12 stycznia 2022 r., IV KS 64/21
postanowienie SN z dnia 12 stycznia 2022 r., IV KS 64/21, LEX nr 3287910; postanowienie SN z dnia 28 stycznia 2022 r., sygn.
postanowienie SN z dnia 28 stycznia 2022 r., sygn. II KS 29/21
postanowienie SN z dnia 26 stycznia 2022 r., sygn. V KS 36/21
II KS 29/21, LEX nr 3314955, postanowienie SN z dnia 26 stycznia 2022 r., sygn. V KS 36/21, LEX nr 3324938).
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KS 1/23 POSTANOWIENIE Dnia 27 marca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kapiński po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 27 marca 2023 r., bez udziału stron sprawy M.R. oskarżonego z art. 207§1 k.k. w zb. z art. 157§1 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k. skargi pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej od wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 25 sierpnia 2022 r., sygn. akt II Ka 439/22, uchylającego wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 19 kwietnia 2022 r., sygn. akt II K 636/18 i przekazujący sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania, na podstawie art. 539e § 2 k.p.k. p o s t a n o w i ł 1. oddalić skargę, 2. obciążyć oskarżycielkę posiłkową kosztami sądowymi postępowania skargowego.

UZASADNIENIESąd Rejonowy w Garwolinie wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2022 roku, sygn. akt II K 636/18 oskarżonego M.R. uznał za winnego tego, że w okresie od stycznia 2016r. daty dziennej bliżej nieustalonej do 16 maja 2018r. w miejscowości W. gm. […]. w woj. […] znęcał się fizycznie i psychicznie nad żoną M.R.1 w ten sposób, iż wszczynał awantury domowe w trakcie których szarpał i popychał pokrzywdzoną, znieważał ją słowami wulgarnymi i obelżywymi, wypędzał z domu, poniżał oraz ciągle niepokoił, krytykował, naruszał jej nietykalność cielesną uderzając ją otwartą dłonią w twarz, łokciem, łapał za szyję i podnosił do góry ponadto w dniu 16 maja 2018r. w W. gm. […]. w woj. […] podczas awantury domowej szarpał i uderzył ręką w twarz pokrzywdzoną M.R.1 powodując u niej obrażenia ciała w postaci złamania przedniej ściany lewej zatoki szczękowej z odmą podskórną tkanek miękkich oraz podejrzenie złamania ściany dolnej oczodołu lewego, które to obrażenia powodują rozstrój zdrowia trwający dłużej niż siedem dni w rozumieniu art. 157 § 1 k.k. oraz tego, że znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoją starszą córką N.R., w ten sposób, że był wobec niej agresywny słownie nazywając ją konfidentem oraz zastraszał ją poprzez zamykanie jej w ciemnej łazience, z której nie pozwalał jej wyjść, a także uderzał ręką w pośladki, tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 207 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za ten czyn podstawie art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza oskarżonemu karę roku pozbawienia wolności; na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 70 § 2 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego M.R. kary roku pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 3 /trzech/ lat; na podstawie art. 73 § 2 k.k. oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; na podstawie art. 46 § 2 k.k. orzekł od oskarżonego nawiązkę na rzecz pokrzywdzonych - żony M.R.1 i córki N.R. w kwocie po 8.000,00 /osiem tysięcy/ złotych; na podstawie art. 72 § 1 pkt 8 k.k. zobowiązał oskarżonego do poprawnego zachowania się wobec pokrzywdzonych - żony M.R.1 i córki N.R. w okresie próby; zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1842,80 /tysiąc osiemset czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt gr./ złotych tytułem wydatków postępowania, oraz kwotę 180,00 /stu osiemdziesięciu/ złotych tytułem opłaty.

Od powyższego wyroku apelacje wnieśli prokurator, obrońca oskarżonego oraz pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej. Po rozpoznaniu tych apelacji, Sąd Okręgowy w Siedlcach wyrokiem z dnia 25 sierpnia 2022r., sygn. akt II Ka 439/22, uchylił zaskarżone orzeczenie i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w Garwolinie do ponownego rozpoznania.Skargę od powyższego wyroku wniósł pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej, wyrokowi temu zarzucając naruszenie art. 439 kpk przez uchylenie zaskarżonego apelacją wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania w sytuacji gdy Sąd Rejonowy zasadnie dokonał uprawnionej korekty opisu stanu faktycznego sprawy przedstawionego w treści aktu oskarżenia ( tym samym zareagował na pisemny wniosek oskarżyciela posiłkowego (wobec braku aktywności i ciągłej nieobecności na rozprawach oskarżyciela publicznego) i stwierdził, iż wobec ujawnienia w toku rozprawy także innych zachowań oskarżonego zarówno w stosunku do M.R.1 jak i wobec córki N.R., które to zachowania nosiły znamiona przestępstwa z art. 207 par.1. k.k..

Zgodnie z wnioskiem złożonym na rozprawie przez oskarżyciela posiłkowego zbadał materiał dowodowy i uznał, iż w przedmiotowej sprawie doszło do popełnienia przestępstwa nie tylko wobec M.R.1, ale także wobec małoletniej N.R., która miała już świadomość tego co się dzieje w domu w którym zamieszkiwała rodzina pokrzywdzonego, odmiennie od malutkiej wówczas W.R.. Nie można zatem uznać, iż w przedmiotowej sprawie nie było skargi uprawnionego oskarżyciela. Taka skarga została złożona przez oskarżycielkę posiłkową zgodnie z treścią art. 398 kpk ale Sąd w oparciu o skargę oskarżyciela posiłkowego dokonał analizy materiału dowodowego i uznał, że w przedmiotowej sprawie powinna nastąpić korekta opisu stanu faktycznego sprawy.Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Siedlcach jako sądowi odwoławczemu do ponownego rozpoznania w całości, ewentualnie o utrzymanie w mocy orzeczenia Sądu Rejonowego w Garwolinie Prokurator Prokuratury Rejonowej w Garwolinie w odpowiedzi na wniesioną skargą wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Obrońca oskarżonego M.R. w odpowiedzi na wniesioną skargę również wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Skarga pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej jest niezasadna.W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 539a § 3 k.p.k. podstawą do wniesienia skargi na wyrok sądu odwoławczego uchylającego wyrok sądu pierwszej instancji i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania jest wyłącznie naruszenie przepisu określonego w art. 437 k.p.k. albo wystąpienie uchybienia wymienionego enumeratywnie w treści art. 439 § 1 k.p.k.

Tak więc rozpoznanie skargi ogranicza się do zbadania, czy zachodzi tzw. bezwzględna przyczyna odwoławcza określona w art. 439 § 1 k.p.k. albo czy sąd odwoławczy uchylił wyrok mimo braku formalnych przeszkód określonych w art. 454§1 k.p.k. do wydania wyroku zmieniającego, względnie, czy jest konieczne przeprowadzenie w całości przewodu sądowego (art. 437 § 2 in fine k.p.k.). Natomiast niedopuszczalne jest, aby Sąd Najwyższy w trybie art. 539a k.p.k. badał merytorycznie prawidłowość przeprowadzonej kontroli odwoławczej w aspekcie uchybień podniesionych w apelacji, jak również badał zasadność uchybień stwierdzonych przez sąd odwoławczy (zob. m.in. postanowienie SN z dnia 12 stycznia 2022 r., IV KS 64/21, LEX nr 3287910; postanowienie SN z dnia 28 stycznia 2022 r., sygn.

II KS 29/21, LEX nr 3314955, postanowienie SN z dnia 26 stycznia 2022 r., sygn. V KS 36/21, LEX nr 3324938). Celem instytucji skargi na wyrok sądu odwoławczego nie jest bowiem dublowanie przeprowadzonej już kontroli odwoławczej, a wyeliminowanie bezpodstawnego wydawania przez sądy odwoławcze wyroków kasatoryjnych w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie in meriti mogło zapaść w II instancji. Przeprowadzona przez Sąd Najwyższy analiza przedmiotowej sprawy w granicach postawionego w skardze zarzutu prowadzi do wniosku, że Sąd odwoławczy nie dopuścił się w niniejszej sprawie naruszeń, o których mowa w art. 539a § 3 k.p.k.

Wskazać bowiem należy, że uchylenie przez Sąd Okręgowy w Siedlcach wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie nastąpiło z uwagi na wystąpienie w niniejszej sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439§1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17§1 pkt 9 k.p.k. w postaci braku skargi uprawnionego oskarżyciela. Sąd Okręgowy w Siedlcach w uzasadnieniu wyroku w sposób jednoznaczny trafnie wskazał jakie okoliczności miały wpływ na wydanie orzeczenia o charakterze kasatoryjnym. Sąd ten zasadnie stwierdził, że M.R., co wynika z treści aktu oskarżenia, został oskarżony jedynie o popełnienie czynu wyczerpującego znamiona przestępstwa określonego w art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 1 k.k. jedynie w odniesieniu do pokrzywdzonej M.R.1.

Sąd Rejonowy zaś dokonał modyfikacji opisu czynu przypisanego oskarżonemu, poprzez uzupełnienie go o kolejną osobę pokrzywdzoną tj. N.R., wychodząc tym samym poza granice aktu oskarżenia. Zatem w zakresie w jakim opis czynu został przez Sąd Rejonowy w Garwolinie zmieniony, zasadnie Sąd odwoławczy wskazał, iż brak było skargi uprawnionego oskarżyciela. Zdaniem Sądu Najwyższego opisane wyżej i stwierdzone przez sąd odwoławczy uchybienie stanowiło więc w pełni uzasadnioną podstawę do wydania orzeczenia kasatoryjnego. Zatem ze wskazanych względów za całkowicie chybiony i bezpodstawny uznać należy zarzut zawarty w skardze pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej.Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

O kosztach postępowania skargowego rozstrzygnięto na podstawie na podstawie art. 636 § 1 k.p.k.[as] [ał]