Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KO 92/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses retrial request for interim sentence suspension decisions as non-terminating procedural acts.

Numero d'incarto II KO 92/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept a retrial request filed by a convicted individual against final rulings denying sentence suspension. The applicant argued that expert medical opinions were unreliable and linked to the crime, but the court determined these decisions lacked the required legal finality. The court ruled that orders regarding sentence suspension do not permanently alter the execution method and thus cannot be challenged via retrial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 540 § 1 k.p.k.; art. 545 § 1 k.p.k.: Decisions granting or denying sentence suspension are not final procedural acts and cannot be the subject of a retrial request.

Parole chiave

Generato dall'IA
sentence suspension retrial request final procedural act execution of penalty inadmissible remedy Supreme Court criminal procedure sospensione di pena

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 545 § 1 k.p.k.
akt II AKzw [X.], na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw.
art. 530 § 2 k.p.k.
z art. 530 § 2 k.p.k. i art.
art. 429 § 1 k.p.k.
i art. 429 § 1 k.p.k. oraz w zw.
art. 540 § 1 k.p.k.
z art. 540 § 1 k.p.k. odmawiam przyjęcia wniosku A.
art. 156 k.k.w.
art. 545 § 1 k.p.k
akt II AKzw [X.], na podstawie art. 545 § 1 k.p.k.
art. 530 § 2 k.p.k
Skoro złożenie wniosku o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem o utrzymaniu w mocy orzeczenia odmawiającego udzielenia przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności jest niedopuszczalne z mocy ustawy, zgodnie z art. 530 § 2 k.p.k.
art. 429 § 1 k.p.k
120 § 2 lub w art. 429 § 1 k.p.k.
art. 540 § 1 k.p.k
art. 156 k.k

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 września 2015 r., V KO 43/15
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 września 2015 r., V KO 43/15, OSNKW 2016, z.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 kwietnia 2016 r., II KO 7/16
3, a także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 kwietnia 2016 r., II KO 7/16, OSNKW 2016, z.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 1996 r., IV KKN 274/96
Generato dall'IA
I KO 77/22
Supreme Court dismisses defense request to recuse judges due to lack of objective impartiality doubts.
I CNP 3/24
Plaintiff's appeal dismissed due to failure to submit power of attorney and inadmissibility of appeal against Supreme Court ruling.
I NO 12/22
Supreme Court refers case to seven-judge panel regarding jurisdiction for retrial petitions involving constitutional violations. The court determines that the court which originally heard the case is not the correct forum when the original judgment itself violated constitutional jurisdiction rules. The court must decide whether the court that issued the contested ruling or the court that was constitutionally competent at the time should hear the retrial petition. The court concludes that the court which issued the contested ruling is not the correct forum when the original judgment itself violated constitutional jurisdiction rules. The court must decide whether the court that issued the contested ruling or the court that was constitutionally competent at the time should hear the retrial petition. The court concludes that the court which issued the contested ruling is not the correct forum when the original judgment itself violated constitutional jurisdiction rules.
IV KO 5/25
Supreme Court dismisses retrial request for combined sentence as arguments were known during appeal.
III KO 94/22
Supreme Court dismisses request for retrial of execution proceedings regarding a suspension of prison sentence as inadmissible.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KO 92/21 ZARZĄDZENIE Dnia 9 listopada 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik po rozważeniu na posiedzeniu w dniu 9 listopada 2021 r. w Izbie Karnej Sądu Najwyższego z urzędu kwestii dopuszczalności wniosku o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniami Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 26 sierpnia 2020 r., sygn. akt II AKzw […]i z dnia 10 sierpnia 2021 r., sygn. akt II AKzw [X.], na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k. oraz w zw. z art. 540 § 1 k.p.k. odmawiam przyjęcia wniosku A.

L. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniami Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 26 sierpnia 2020 r., sygn. akt II AKzw […] i z dnia 10 sierpnia 2021 r., sygn. akt II AKzw [X.] z uwagi na jego niedopuszczalność z mocy ustawy. UZASADNIENIEPismem z dnia 26 sierpnia 2021 r., które wpłynęło do Sądu Najwyższego w dniu 12 października 2021 r., A. L. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniami Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 26 sierpnia 2020 r., sygn. akt II AKzw […] i z dnia 10 sierpnia 2021 r., sygn. akt II AKzw [X,].

W obu tych orzeczeniach Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy odpowiednio postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 7 lipca 2020 r., sygn. akt III Kow […] i z dnia 20 kwietnia 2021 r., sygn. akt III Kow [Y.] o odmowie udzielenia skazanemu przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności. Wniosek został oparty m.in. na twierdzeniu, że opinie biegłych lekarzy były nierzetelne, a nawet były konsekwencją popełnionego przestępstwa (ich treść była następstwem „fałszerstwa i kłamstwa”).Zgodnie z art. 545 § 1 w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. prezes sądu, przewodniczący wydziału, bądź upoważniony sędzia odmawia przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 120 § 2 lub w art. 429 § 1 k.p.k.

Ostatni z wymieniony przepisów, stosowany odpowiednio, stanowi, że odmawia się przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania m.in. wówczas, gdy jest on niedopuszczalny z mocy ustawy.Wniosek o wznowienie postępowania służy od prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie sądowe. W orzecznictwie i piśmiennictwie przyjmuje się, że wznowienie postępowania jest możliwe także w odniesieniu do postanowień wydawanych w postępowaniu wykonawczym. Jednakże przyjmuje się także, że zastosowanie nadzwyczajnego środka zaskarżenia, jakim jest wniosek o wznowienie postępowania, ogranicza się do tych postanowień, które kończą to postępowanie i definitywnie zamykają załatwienie danej kwestii, mając przez to cechę trwałości (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 września 2015 r., V KO 43/15, OSNKW 2016, z. 1, poz. 3, a także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 kwietnia 2016 r., II KO 7/16, OSNKW 2016, z. 7, poz. 46 i podana tam literatura).

Inaczej mówiąc, za orzeczenia kończące postępowanie sądowe w fazie wykonawczej uznać można tylko takie postanowienia, które powodują trwałe przekształcenie sposobu lub trybu wykonywania kary lub innego środka. Jak słusznie zauważono w sprawie V KO 43/15: „Kluczowy jest tu zatem element trwałości, którego są pozbawione te postanowienia wydawane w postępowaniu wykonawczym, następstwem których jest tylko pewne >>przesunięcie w czasie<< wykonywania kary, czy innych środków”. Do takich postanowień nie należą z pewnością orzeczenia w przedmiocie przerwy w karze czy odroczenia wykonania kary.

W szczególności zaskarżone wnioskiem o wznowienie postępowania postanowienia w sprawie przerwy w karze pozbawienia wolności nie powodują trwałego przekształcenia sposobu i trybu wykonywania kary, bowiem przy zarządzeniu przerwy modyfikują jedynie ciągłość jej odbywania. Warto przy tym zauważyć, że przerwa w karze może został odwołana w sytuacjach przewidzianych w przepisach art. 156 k.k.w., co potwierdza brak cechy trwałości orzeczeń w tym przedmiocie.Powyższe uwagi prowadzą do konkluzji, że postanowienia o utrzymaniu w mocy orzeczeń odmawiających udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności nie należą do orzeczeń kończących postępowanie sądowe w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k., nie mogą więc być przedmiotem zaskarżenia wnioskiem o wznowienie postępowania [zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 15 października 1996 r., IV KKN 274/96, OSNKW 1997, z. 1 – 2, poz. 16;

D. Świecki, Kodeks postępowania karnego. Komentarz. Tom II, Warszawa 2017, 629; J. Matras (w:) Kodeks postępowania Karnego. Komentarz (red.) K. Dudka, Warszawa, 2018, s. 1258; K. Postulski, Glosa do postanowienia SN z dnia 3 września 2015 r., V KO 43/15, LEX/el. 2015].Przy przedstawionym rozumieniu prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie sądowe, do którego odwołuje się przepis art. 540 § 1 k.p.k., wniesienie wniosku o wznowienie postepowania z odwołaniem się do orzeczeń Sądu Apelacyjnego w […] opisanych na wstępie, ocenić należy jako niedopuszczalne z mocy ustawy.

Skoro złożenie wniosku o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem o utrzymaniu w mocy orzeczenia odmawiającego udzielenia przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności jest niedopuszczalne z mocy ustawy, zgodnie z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. i w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. należało odmówić przyjęcia nadzwyczajnego środka zaskarżenia wniesionego przez skazanego.Na koniec trzeba zauważyć, że choć wniosek o wznowienie postępowania powinien zostać sporządzony i podpisany przez adwokata albo radcę prawnego, a nadto opłacony, w świetle niedopuszczalności wniosku o wznowienie z mocy ustawy wzywanie skazanego o uzupełnienie braków formalnych było zbędne.