Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KO 81/25 Generato dall'IA

Supreme Court rejects transfer of case due to lack of objective impartiality grounds under Art. 37 K.P.K.

Numero d'incarto II KO 81/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appeal by a territorial court requesting the transfer of a case regarding electronic surveillance permission to another court. The appellant argued that the random assignment of cases to judges within the Warsaw Court of Appeal compromised judicial impartiality and objectivity. The court rejected this claim, ruling that the internal case distribution procedure does not inherently prevent the court from hearing the matter fairly.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 k.p.k.; The transfer of a case to another court of equal jurisdiction is not justified merely by internal case assignment procedures unless specific circumstances objectively prevent impartial adjudication.

Parole chiave

Generato dall'IA
judicial impartiality case transfer random assignment electronic surveillance procedural fairness braccialetto elettronico legittimità della carcerazione preventiva revoca della sospensione condizionale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 37 k.p.k.
akt II AKzw 132/25, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł odmówić przekazania sprawy.
art. 37 k.p.k
akt II AKzw 132/25, na podstawie art. 37 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KO 81/25 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 28 kwietnia 2025 r., w sprawie J. Z. , dot. zażalenia na odmowę udzielenia zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, inicjatywy przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu wyrażonej w postanowieniu Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2025 r., sygn. akt II AKzw 132/25, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł odmówić przekazania sprawy.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 26 marca 2025 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy zainicjowanej zażaleniem obrońcy J. Z. na postanowienie Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z 31 stycznia 2025 r. o odmowie udzielenia zezwolenia na odbycie skazanemu kary roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, innemu Sądowi równorzędnemu. W uzasadnieniu wystąpienia wskazano, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga zmiany właściwości miejscowej, albowiem w sprawie ujawniły się okoliczności mogące wpływać na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny, czego źródłem miałaby być procedura przydziału spraw poszczególnym sędziom wydziału karnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Inicjatywa Sądu terytorialnie właściwego nie zasługiwała na uwzględnienie.Występujący Sąd upatrywał konieczność przekazania sprawy II AKzw 132/25 innemu sądowi równorzędnemu w przyjętym założeniu, że skoro przydział spraw odbywa się według odgórnie ustalonego podziału czynności sędziom pionu karnego Sądu występującego, a konkretnie w losowaniu spraw m.in.

AKzw bierze udział tylko grupa wybranych sędziów, to mamy do czynienia z brakiem warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny, ponieważ wywierany jest wpływ na swobodę orzekania przez to, że arbitralnie ukształtowane losowanie prowadzi do ograniczenia wykonywania czynności orzeczniczych, a o konkretnym składzie sądu nie decyduje ustawa.Analiza akt sprawy nie pozwoliła na ustalenie, że Sąd występujący należał do kręgu podmiotów podlegających wyłączeniu z powodów wskazanych w uzasadnieniu postanowienia. W przedmiotowym układzie procesowym nie było podstaw do skorzystania z tak zwanej właściwości z delegacji określonej w art. 37 k.p.k., albowiem w sprawie nie zaistniała ani jedna okoliczność dająca podstawę do twierdzenia, że w odbiorze powszechnym powstaną wątpliwości, co do zdolności sądu właściwego do rozpoznania przedmiotowej sprawy w sposób bezstronny.Sąd występujący przedstawił krytykę procedury losowania spraw przeprowadzanej według z góry ustalonych kategorii spraw i zakładającej, że ten sam sąd miałby powodować niedopuszczalność orzekania w innych sprawach przez urzędującego w nim sędziego, którą ściśle powiązał z obecnym kierownictwem Sądu Apelacyjnego w Warszawie.

W odniesieniu do tej argumentacji dość stwierdzić, że tok przydziału spraw sędziom, choć budzący sprzeciw u części z nich, nie wpływa na zdolność danego Sądu do rozpoznania konkretnej sprawy. Mówiąc wprost nie wykazano aby w sprawie J. Z. zachodziły takie warunki, które blokowałyby Sąd Apelacyjny w jej rozpoznaniu i które potwierdzałyby tezę, że zażalenie nie zostanie rozpoznane obiektywnie i bezstronnie. Bo, co z całą mocą trzeba podkreślić, to w tej konkretnej, wylosowanej sprawie musiałaby tkwić przyczyna spełniająca kryteria podstawy wystąpienia z art. 37 k.p.k., a nie w tym, że dany sędzia nie losuje innych spraw, których brak w jego referacie nie osłabia wszak potencjału Sądu orzekającego.

Zresztą, gdyby podzielić tok rozumowania przedstawiony w rozpoznawanym postanowieniu trzeba byłoby uznać, że w każdej sytuacji, gdy w grę wchodzi organizacja wewnętrznej struktury sądu według uznania prezesa mielibyśmy do czynienia z nieprawidłowościami, podczas gdy powyższa procedura zgodna jest z Regulaminem urzędowania sądów powszechnych.Stanowiska Sądu Apelacyjnego w Warszawie nie wzmacniał przedstawiony na jego poparcie szereg postanowień Sądu Najwyższego: II KO 189/23, V KO 163/24, V KO 14/25, z których najogólniej rzecz ujmując wynika, że przesłankami do zastosowania właściwości delegacyjnej są: społeczne przekonanie że sprawa nie zostanie rozpoznana bezstronnie; wywieranie wpływu na swobodę orzekania, brak warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny.

Judykaty te jednak nie mają przełożenia na sprawę J. Z. , albowiem dotyczą zgoła innych układów procesowych: najczęściej stroną postępowania był lub mógł być sędzia sądu właściwego terytorialnie do rozpoznania sprawy, co w sprawie II AKzw 189/24 nie miało miejsca. Podsumowując: przydział spraw dokonywany w sposób przedstawiony w wystąpieniu nie mógł prowadzić do uznania, że w sprawie nr II AKzw 132/25 zachodziły warunki do zastosowania właściwości delegacyjnej, albowiem nie wykazano przesłanek uzasadniających stwierdzenie, że w tej konkretnej sprawie procedowanie Sądu Apelacyjnego w Warszawie miałoby nie być bezstronne.Uwzględniając całokształt przeprowadzonych wyżej rozważań, postanowiono jak na wstępie. [J.J.][a.ł] ‎