Supreme Court transfers case to another court due to daily professional contacts between prosecutor and judges.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court granted the request to transfer the appeal case to a different court of equal jurisdiction. The applicant argued that daily professional relationships between the judges and the prosecutor involved in the case compromised judicial objectivity. The Court ruled that such close contacts create a legitimate perception of bias, necessitating a transfer to preserve the integrity of the judicial process.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 37 k.p.k.; Transfer of proceedings is permitted when daily professional contacts between prosecutors and judges create a legitimate perception of bias, ensuring the good of justice.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KO 80/21 POSTANOWIENIE Dnia 14 października 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 14 października 2021 r. wniosku Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 31 sierpnia 2021 r. (sygn. akt II Kp (…)), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa Prokuratury Rejonowej w P. (PR Ds. (…)) do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S. UZASADNIENIEPostanowieniem Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 31 sierpnia 2021 r. (sygn. akt II Kp (…)) zwrócono się do Sądu Najwyższego w wnioskiem w trybie art. 37 k.p.k. o przekazanie sprawy zażalenia A.
M. na postanowienie Prokuratury Rejonowej w P. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o czyn z art. 231 § 1 k.k. innemu sądowi równorzędnemu. Uzasadnieniem wniosku jest okoliczność, iż sprawa której dotyczy zażalenie obejmuje rzekome czyny prokuratorów Prokuratury Rejonowej w Ł., z którymi sędziowie sądu wnioskującego pozostają w codziennych relacjach zawodowych. Ponadto z pisma A. M. wynika, że zarzuca on Sądowi stronniczość i brak obiektywnego rozpoznawania jego spraw. Sąd Najwyższy zważył co następuje.Wniosek okazał się zasadny.
Przepis art. 37 k.p.k. jako wyjątkowy, nie podlega interpretacji rozszerzającej. Przekazanie sprawy winno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności, które mogą zasadnie stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie oraz o tym, że tylko przekazanie sprawy stworzy lepsze możliwości do trafnego rozstrzygnięcia w przedmiocie tego procesu. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego odstąpienie od rozpoznania sprawy w sądzie miejscowo właściwym ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko w razie zaistnienia sytuacji jednoznacznie świadczącej o tym, że pozostawienie sprawy w gestii tego sądu sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości (tak m.in. w postanowieniu z dnia 4 lipca 2006 r.
V KO 55/06, Biul.SN 2006/8/17).W niniejszej sprawie taki przypadek występuje. Z jednej strony w istocie w ocenie obserwatorów wymiaru sprawiedliwości (a zwłaszcza strony postępowania) decyzje procesowe w sprawie mogłaby budzić emocje i podejrzenia, że sąd w sprawie prokuratora, który na co dzień pozostaje w częstych zawodowych kontaktach z sędziami danego sądu, nie jest obiektywny. Pomimo braku rzeczywistych podstaw takich wnioskowań odbiór tego typu spraw w społeczeństwie wymyka się racjonalizacji i często właśnie emocje i chęć doszukiwania się „drugiego dna” prowadzą do ocen, które niepotrzebnie obciążają wymiar sprawiedliwości.
Wydaje się racjonalną zasadą przyjmowanie w orzecznictwie Sądu Najwyższego w sprawach rozpoznawanych w trybie art. 37 k.p.k., że jeżeli sprawa dotyczy przedstawiciela organów ścigania pozostającego w codziennych zawodowych kontaktach z sędziami sądu, do którego wpływa zażalenie na odmowę wszczęcia postępowania – ten ostatni sąd nie powinien orzekać w sprawie. Stanowi to przejaw dbałości o owo dobro wymiaru sprawiedliwości, jakim jest z jednej strony efektywność postępowania (realne wyłączenia poszczególnych sędziów referentów od rozpoznania sprawy) oraz wizerunek sądu jako organu niezależnego, z którym orzekają niezawiśli sędziowie, co do których nie można czynić zarzutu, iż w swojej służbie kierują się pozamerytorycznymi kryteriami.
Z tych względów uznając, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, Sąd Najwyższy przekazał ją do Sądu Rejonowego w S.